Onzinpraat. Door Mario Draghi.

Vorige week vertelde ik u in dit artikel al hoeveel nonsens er via de reguliere media als zogenaamde informatie over ons wordt uitgestrooid.

Terwijl ik vorige week research deed voor ons nieuwe speciale rapport “De dollar is aan het stijgen!” zag ik nog eens hoeveel onzin centrale bankiers kunnen verkopen, en hoe de reguliere media het allemaal kritiekloos overneemt.

Interviewtje
Op 2 januari deed ECB-president Mario Draghi de volgende uitspraak tijdens een interview met het Duitse Handelsblatt.

If inflation remains low for a long time, people might expect prices to fall even further and postpone their spending

Lees het en ween.

Als prijzen te lang te licht stijgen (low inflation), dan zouden burgers kunnen beginnen te denken dat prijzen verder kunnen dalen, en zouden ze hun uitgaven kunnen uitstellen.

En ik maar denken dat prijzen eerst moeten dalen voordat ze überhaupt verder kúnnen dalen!

Dit, beste lezer, is het soort kletspraat dat centrale bankiers uitkramen om het klimaat te creëren waarin iedereen (zelfs de Duitsers) het een goed idee vindt om de geldpersen aan te zetten.

Geen mens die zich eraan stoort…

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

De hypocriete bezorgdheid van SuperMario

Gisteren vertelde ik u in dit artikel waarom de lagere olieprijs niet kan blijven duren. Wij beoordelen de lagere olieprijs in die situatie uiteraard als beleggers. De cijfers en feiten bekijken en beoordelen, conclusie trekken, en zodoende inspelen op de kansrijke situatie die wij hierin zien.

Kijken we nu even vanuit economisch standpunt naar de gevolgen van een lagere olieprijs. Vooral omdat Draghi gisteren zijn bezorgdheid daarover uitte.

Vanuit economisch standpunt is de lagere olieprijs slecht nieuws voor landen wiens economie vooral draait om olie. En is het goed én slecht nieuws voor een land als de VS dat behoorlijk wat olie produceert, maar daar niet heel afhankelijk van is.

Enorm goed nieuws voor Europa
Maar als er één werelddeel is, waarvoor de gedaalde olieprijs écht goed nieuws is, dan is het Europa. Want wij produceren geen olie en we hebben geen olie-industrie waar banen verloren kunnen gaan. Terwijl we wél heel veel olie importeren en verbruiken.

De lagere olieprijs is goed voor de Europese handelsbalans, goed voor Europese bedrijven én goed voor Europese consumenten.

Toch is Draghi bezorgd.

Volgens hem is de lagere olieprijs weliswaar een voordeel voor bedrijven en huishoudens, maar is hij bezorgd omdat inflatie verder daalt. En het gevaar voor deflatie stijgt.

Goede deflatie. Slechte deflatie
Je hebt twee soorten deflatie. Goede en slechte. Goede deflatie is als prijzen dalen door hogere productiviteit. Een voorbeeld van goede deflatie is de laptop waarop ik dit artikel zit te schrijven. Was 20 jaar geleden nog een enorm duur ding.

Slechte deflatie is als prijzen dalen door dalende vraag naar de goederen die in jouw eigen land (of economische zone) worden geproduceerd.

Wijntje?
Zou bijvoorbeeld de wereldwijde vraag naar wijn door economische malaise fors dalen, dan is er teveel aanbod van wijn. En wordt wijn goedkoper omdat wijnboeren zich gedwongen voelen om hun prijzen te verlagen. Dat soort deflatie veroorzaakt verlieslatende wijnboeren, failliet gaande wijnboeren etc.

Olie wordt niet in de Eurozone geproduceerd. En dus is een dalende olieprijs voor ons goede deflatie. Zéér goede zelfs.

Want deze deflatie zorgt ervoor dat bedrijven en huishoudens lagere vaste kosten hebben. Dus meer geld overhouden om te investeren, te consumeren, of om bestaande schulden af te lossen.

Is Draghi dom, of is hij hypocriet?
Inflatie door hogere accijnzen is voor Draghi blijkbaar geen probleem. Maar zodra dat wordt gecompenseerd door deflatie als gevolg van lagere olieprijzen, wordt hij bezorgd. Ondanks dat dit juist goede deflatie is.

Zou Draghi zo dom zijn dat hij goede deflatie niet van slechte kan onderscheiden? Of speelt hij alleen maar toneel met als doel om zo snel mogelijk de geldpersen écht aan te kunnen zetten?

Ik vermoed het laatste. Want hij wil over een dikke maand beginnen met heel veel geld printen. Is wel een béétje hypocriet, Mario!

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

De enorme moed van Paul Volcker (1)

Ik wil nog even met u terug naar dit artikel van twee weken geleden. Waar ik in het bijzonder even uw aandacht op wil vestigen is op de grafiek met daarin de ontwikkeling van de goudprijs van 1968 tot 2014. Hier is ie nog een keer.

Kijk eerst even naar het dipje tussen de jaren 1970 en 1980. Dat lijkt op deze grafiek een heel klein dipje. Maar de goudprijs daalde tussen 1974 en 1976 procentueel harder dan wat we sinds september 2011 hebben gezien.

Die correctie is te vergelijken met de correctie van de afgelopen jaren. Want hij vond plaats in een periode van geld printen en veel te lage rente. In een periode waarin je na inflatie verlies leed op je spaarrekening. Net zoals nu het geval is. Centrale banken deden niets om inflatie in te dammen.

Waarom de goudprijs vanaf 1980 daalde
Belangrijker is echter om te kijken naar de periode vanaf 1980. De goudprijs daalde fors en deed vervolgens 20 jaar lang niets meer. En daar was een goede reden voor.

Want toenmalig Fed-voorzitter Paul Volcker besloot na zijn aantreden in 1979 dat eerst de toen snel stijgende inflatie onder controle moest. De geldpersen bleven stil en de rente werd fors omhoog getrokken. Op de grafiek hieronder zien we dat Volcker de rente zelfs richting 20% verhoogde!

Volcker stortte economie bewust in recessie
Dit lijkt nu niet meer dan een interessant historisch feitje. En het lijkt ook de logica zelve dat Volcker inflatie bestreed. Wat we ons echter niet realiseren is wat de goede man persoonlijk heeft moeten doormaken in de jaren 1980-1982.

Door zijn maatregelen steeg de dollar weer, kregen exporteurs het plotseling moeilijk en was het door de torenhoge rente ondoenbaar om geld te lenen. De economie ging in recessie, mensen verloren hun baan. Kommer en kwel.

Verketterd
Volcker werd van alle kanten aangevallen in de pers. Er waren zelfs protesten op de trappen van het Fed-gebouw waar mensen posters met zijn afbeelding verbrandden. De hele recessie was voor pers en publiek de schuld van maar één man. Volcker.

De reden dat Volckers maatregelen zoveel pijn deden, was dat hij tien jaar dramatisch economisch en monetair beleid moest corrigeren. Was hij in 1975 aangetreden, dan was het allemaal veel minder vervelend geweest, en was de goudprijs eind jaren ’70 ook nooit richting $800 gegaan.

Pas vanaf 1983 werd duidelijk hoe waardevol het anti-inflatiebeleid van Volcker was. En stond de wereld aan het begin van een lange periode van economische voorspoed.

Komende week deel twee van dit artikel, waarin we een paar treffende vergelijkingen maken tussen de situatie van 2014 en die van 1980.

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Staatsschulden terugdringen?

EU-politici hebben ook dit jaar al tig keer aangekondigd dat economisch herstel op komst is, of zelfs al is ingezet. En al drie jaar lang zijn ze ons aan het vertellen dat het zo belangrijk is om de staatsschuld terug te dringen.

Naar praatjes van politici luisteren is zinloos, want ze liegen dat ze barsten. Hoort bij het beroep. Gisteren kwam Eurostat met deze harde cijfers.

De regeringen van de eurozone zijn zó slim, zó verstandig aan het bezuinigen geweest, dat de staatsschuld van de Eurozone in één kwartaal met maar liefst €150 miljard is gestegen. Tot 92% van het BBP.

Recordhouder
Spanjes staatsschuld steeg met maar liefst €39 miljard, Italië moest €46 miljard extra geld lenen en de Ieren €12 miljard. En ook de Belgische staatsschuld steeg fors. Met maar liefst $19 miljard.

Was ik bijna de Fransen vergeten. Hollande is waarschijnlijk recordhouder als het gaat om aankondigen dat economisch herstel op komst is. Frankrijk moest €37 miljard extra lenen.

Probleemloos lenen dankzij Draghi
Uiteraard ging dat geld lenen probleemloos. Grote beleggingsfondsen en pensioenfondsen waren gaarne bereid om hun geld aan deze landen uit te lenen. Dankzij Draghi. Want hij heeft ze vorig jaar laten weten dat ze geen enkel risico lopen als ze geld lenen aan Eurolanden.

Zodra de rente op staatsobligaties teveel oploopt, zet Draghi de geldpersen weer aan. Of denkt u werkelijk dat Griekenland, Frankrijk, Italië, Ierland, België en Spanje een manier gaan vinden om hun staatsschulden op een normale manier af te lossen?

Wat je wel moet doen. En wat juist niet.
Wat we in ons gratis rapport “Wees voorbereid en heb een plan!” beschrijven, is precies aan het gebeuren. In het rapport vertellen we u wat wij de komende jaren wél met ons geld doen en wat juist niet. Klikt u hier om dit gratis rapport aan te vragen.

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Het enige waar je op moet letten

We ontvingen afgelopen weken diverse mails van mensen met vragen over goud en zilver. En uit veel van die mails blijkt dat mensen de basis uit het oog verliezen. Ze vergeten wat de fundamentele reden is om goud en/of zilver te bezitten.

Terwijl het juist tijdens een tijdelijke prijsdaling cruciaal is om jezelf er continu aan te herinneren waaróm het belangrijk is om goud en/of zilver te bezitten. Want dat helpt om domme acties te voorkomen én om juist van de lagere goud- en zilverprijs te profiteren!

Hieronder laat ik u even een langjarige grafiek zien. Deze grafiek geeft de waarde van diverse valuta weer. In goud gemeten.


Op deze grafiek is duidelijk te zien wat er gebeurde nadat Nixon in 1971 de goudstandaard opblies. Vanaf dat moment gingen bij centrale banken de geldpersen aan. Met als gevolg dat de waarde van papiergeld tot 1980 fors daalde (en de goudprijs fors steeg).

Daarna zien we vanaf 1980 hoe de waarde van papiergeld steeg (en goud dus in prijs daalde), en vervolgens zien we hoe de waarde van papiergeld sinds 2001 is gedaald. En goud dus in prijs is gestegen.

1980-2000: geen enkele reden om goud of zilver te bezitten
Tussen 1980 en 2000 voerden centrale banken een verantwoord beleid, gericht op het hebben van een sterke, waardevaste munt. Hoge rente, lage inflatie. En dus was het absoluut niet nodig om goud of zilver te bezitten.

Na het barsten van de Nasdaq-bubbel en de aanslagen van 09/11 begonnen centrale banken opnieuw geld te printen. En sinds 2008 hebben ze alle remmen los gegooid. En hebben ze hun rente op lager dan 1% staan. Sinds 2001 is de waarde van papiergeld daarom fors gedaald (en zijn goud en zilver fors in prijs gestegen).

Mijn conclusie
Het enige waar je op moet letten is het beleid van ’s werelds centrale banken. Zo lang centrale banken de rente kunstmatig laag houden, en zo lang centrale banken massaal geld blijven printen, is het verstandig om goud (en zilver) te bezitten.

Daar doet de huidige correctie niets aan af. Kijkt u maar eens op de grafiek of u de correctie van 1975 nog kunt vinden. Die was fors zwaarder van de huidige. Op deze langjarige grafiek is het slechts een blipje!

Hoe lang blijven centrale banken dit beleid nog voeren?
Net zo lang tot inflatie uit de hand loopt. Nu de rente verhogen en stoppen met geld printen veroorzaakt direct een economische depressie die zijn gelijke in de geschiedenis niet kent. En dus zullen ze niet alleen geld blijven printen, maar zullen ze ook steeds meer papiergeld gaan printen.

Het is daarom nu véél interessanter dan een jaar geleden om goud en zilver bij te kopen. Want het is alleen maar goedkoper geworden!

Ik blijf daarom absoluut bijkopen! Het is wat mij betreft de enige manier om mijn spaargeld te beschermen tegen het huidige wanbeleid van politici en centrale banken. Klikt u hier voor de aanbieders die wij de beste vinden.

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Een teken aan de wand?

Het is nu al jaren geleden dat we nog eens een forse beursdaling zagen. Na Obama’s herverkiezing vorige maand wezen alle indicatoren op een stevige daling, maar wéér werd die daling vroegtijdig de kop ingedrukt.

Manipulatie heeft steeds minder effect
De centrale banken manipuleren dat het een lieve lust is. En dat manipuleren lukt, omdat beleggers erin mee gaan. We zien echter wel dat beleggers steeds minder enthousiast worden over de aankondiging dat de geldpersen weer gaan draaien. Zie de aankondigingen van Bernanke dat hij $85 miljard per maand zal printen.

In tegenstelling tot de vorige keren, reageerde de beurs bij lange na niet zo enthousiast als bij QE1 en QE2. De beurs reageerde per saldo zelfs helemaal niét. Een teken aan de wand?

Voorkomen beter dan genezen
Hoe minder enthousiast de beurs reageert op geld printen en hoe langer een stevige beursdaling geleden is, hoe belangrijker dit artikel voor u en mij wordt. In het artikel vertelde ik u hoe belangrijk het is om te voorkomen dat je slachtoffer wordt van een écht grote beursdaling.

Zo ga je nooit last hebben van een forse beursdaling
De afgelopen elf jaren hebben bewezen dat u met WoensdagTrader-Easy winstgevend belegt én altijd op tijd uw geld veilig stelt zodra de beurstrend draait van stijgend naar dalend.

Uit mails van lezers blijkt dat veel mensen denken dat we met deze strategie een vast pakket aandelen kopen, dat vast houden zolang de beurstrend stijgend is en weer verkopen zodra de beurstrend draait naar dalend. De strategie zit echter een stuk slimmer in elkaar.

Ik verklap u een klein geheimpje
Als een bedrijf beter presteert dan eerder nog door analisten werd gedacht, dan moeten analisten hun winstverwachting opwaarts bijstellen. In de weken na zo’n opwaartse bijstelling zien we de koers van het aandeel gemiddeld genomen fors beter presteren dan andere aandelen.

Als u daarover nadenkt, dan is dat ook vrij logisch. Een bedrijf dat beter presteert dan verwacht, komt positief in het nieuws. Het aandeel trekt de aandacht van particuliere beleggers, maar ook van grote beleggingsfondsen.

Op deze simpele constatering is WoensdagTrader gebouwd. Logisch gevolg is uiteraard dat we een aandeel slechts enkele weken in portefeuille houden en dan weer vervangen door een ander aandeel.

Eén keer per week wat orders inleggen
Als abonnee houdt u een portefeuille aan van 15 aandelen, waarbij u iedere woensdag ongeveer vijf aandelen verkoopt en er evenveel terug aankoopt. U houdt dus continu een portefeuille van 15 aandelen aan. Totdat de beurstrend draait van stijgend naar dalend. Dan verkoopt u alles. Het is een kwestie van één keer per week een paar orders inleggen.

Eén strategie. Twee enorme voordelen
U belegt dus continu in aandelen die gemiddeld fors beter presteren dan de beurs. En tegelijk is de kans dat u slachtoffer wordt van een forse beursdaling zo minimaal als maar mogelijk is. Kan het nog mooier?
Klik hier om snel met deze unieke strategie te starten.

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Dit kan onmogelijk zo doorgaan…

Ik twitterde vorige week al dat de Amerikaanse staatsschuld alleen al in de maand oktober met maar liefst $195 miljard is gestegen.

Obama heeft daarmee iedere Amerikaanse burger in één maand tijd met nog maar eens $620 extra schuld opgezadeld. En een gemiddeld gezin met twee kinderen dus met bijna $2500. Dat geld moet ooit worden opgebracht. Linksom of rechtsom. Uiteraard door de Amerikaanse burger.

Een onmogelijke situatie
Vorige week schreef ik al dat Obama de staatsschuld meer heeft laten oplopen dan de eerste 42 Amerikaanse presidenten bij elkaar. Tot ruim $16.200 miljard. En al die schuld kan Obama financieren aan een rente van tussen 0% en 3%.

Alleen maar omdat beleggers door de crisis angstig zijn en daarom voor “zekerheid” kiezen. Want de VS kunnen niet failliet gaan. En staatsobligaties zijn altijd veilig. Toch?

En terwijl al die beleggers voor zekerheid kiezen, laat Bernanke de geldpersen volop draaien. Waardoor fors stijgende inflatie onvermijdelijk is. En waardoor al die “veilige obligatiebeleggers” straks als de dood zo bang worden voor enorm koopkrachtverlies door inflatie.

Allemaal tegelijk door dezelfde uitgang
Het is onmogelijk dat mensen hun geld aan de VS blijven uitlenen tegen 0% tot 3% rente. En dus zal dat stoppen. En zodra het stopt, zullen obligatiebeleggers massaal hun obligaties verkopen. Massaal.

Honderden procenten winst in korte tijd
Dat is het moment waarop wij met onze obligatiestrategie honderden procenten rendement zullen behalen. Op een simpele manier. In korte tijd. Profiteer daarvan! Bestel hier het obligatierapport.

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Goud- en zilverprijzen gaan naar de stratosfeer

Het zijn vooral de Federal Reserve, de ECB, de Bank of England, de Bank of Japan en de Schweizerische Nationalbank die kampioen geld printen zijn. Op mijn twitter account plaatste ik vanmorgen een bericht dat de BoJ heeft besloten om de geldpersen nog maar eens aan te zetten.

Het is het enige middel dat centrale banken nog hebben, en iedere keer als een economie in een recessie dreigt te belanden, moet de centrale bank als “reddende engel” optreden. Geld printen leidt tot inflatie. Veel geld printen leidt tot forse inflatie. En dus tot een enorme waardedaling van de nationale munt.

Twee grote verschillen met de jaren 70
De vorige bull markt in goud en zilver was in de jaren ’70 van de vorige eeuw. Goud steeg in tien jaar tijd van $35 naar een hoogste koers van $850. Da’s een stijging van 2328%.

Een stijging van ruim 2300%. Ondanks dat Aziatische landen toen te arm waren om goud te kunnen kopen. En ondanks dat centrale banken hun goud toen systematisch aan het verkopen waren.

Aziatische burgers en centrale banken kopen nu massaal goud
Nu komt 42% van de vraag naar goud van Aziatische consumenten die in de jaren ’70 nog geen enkele rol speelden. En 11% van de vraag komt van diverse (Aziatische) centrale banken. Een groeiend aantal centrale banken koopt nu systematisch goud om zichzelf te beschermen.

De stijgende vraag van centrale banken zorgt er daarbij voor dat de kans op forse tijdelijke correcties wordt verkleind. Want centrale banken kopen systematisch en proberen de markt niet te timen.

Westerse burger zit te slapen
Goud en zilver zitten in een langjarige bull markt. Een bull markt waar de gemiddelde westerse burger nog nauwelijks aan deelneemt. Terwijl het juist de westerse politici en centrale bankiers zijn die er een puinhoop van maken. En terwijl juist de westerse burger als eerste bescherming zou moeten zoeken.

Het is niet de vraag óf de westerse burger wakker gaat worden, maar wannéér. Want dát hij wakker gaat worden, staat als een paal boven water. Hoe langer hij echter blijft slapen, hoe groter zijn kater van het ontwaken zal zijn.

Zodra de westerse burger wakker wordt en beseft dat zijn politici en centrale bank niets anders hebben gedaan dan inflatie creëren, gaat hij op zoek naar alternatieven voor zijn spaarrekening. Dan gaat hij zijn spaargeld uitgeven, beleggen in aandelen, en bescherming zoeken bij goud en zilver. En gaan de prijzen van goud en zilver richting de stratosfeer.

Systematisch bijkopen
Ik blijf daarom systematisch goud en zilver bijkopen. En mijn mening is dat iedere burger die zichzelf en zijn familie goed door de crisis wil loodsen, hetzelfde zou moeten doen. Klikt u hier voor de aanbieders die naar mijn bescheiden mening de meest betrouwbare zijn.

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Kibbelen als kikkers in een kruiwagen

Hyperinflatie. Hebt u er wel eens over nagedacht hoe dat zou voelen? Ik heb deze week nog eens bekeken wat de belangrijkste kenmerken van hyperinflatie zijn. En voor wat betreft de eurozone maakt dit mij zodanig ongerust dat ik die kenmerken even met u wil delen.

Eerst vertel ik u even dat ik afgelopen weekend in de prachtige Italiaanse Piemonte streek was met een groep succesvolle ondernemers. Met één ervan sprak ik uitgebreid. Hij weet amper waar ik mij mee bezig houdt, heeft een lage opleiding en heeft hélemaal niets met beleggen ("beleggen doe ik wel in mijn eigen ondernemingen, want die kan ik tenminste zelf sturen").

Hij vertelde mij dat hij de euro voor geen meter vertrouwt. Dat hij zijn banksaldi grotendeels in CAD, AUD en NOK aanhoudt, omdat hij anders bang is dat zijn bedrijven in gevaar komen (in goud had hij zich nog nooit echt verdiept).

Terug naar hyperinflatie. Van hyperinflatie spreekt men als prijzen meer dan 50% per maand stijgen. Klinkt onvoorstelbaar, vindt u niet? De voorwaarde voor hyperinflatie is dat een centrale bank massaal de geldpersen aanzet, dat een tijd lang blijft doen en steeds grotere bedragen print. De aanleiding (de trigger) is als bedrijven en burgers massaal hun vertrouwen in een munt opzeggen.

Denkt u even na over de voorwaarde en over de aanleiding. De ECB heeft afgelopen 12 maanden meer geld geprint dan in de eerste drie jaren na het uitbreken van de crisis bij elkaar. En om het schip drijvende te houden, zal de ECB steeds grotere bedragen printen. Stoppen met geld printen staat gelijk aan de zaak laten klappen (wat ze in 2008 al hadden moeten doen, maar wat ze nooit zullen doen). De voorwaarde voor hyperinflatie is er en zal alleen maar sterker worden.

Dan de aanleiding, ofwel de trigger. Zie mijn anekdote over afgelopen weekend. Over een ondernemer die de euro ziet als een potentieel risico voor zijn bedrijf. Op mijn twitter account plaatste ik een link naar een artikel over de G20-meeting van vorige weekend. De EU-leiders waren daar in Mexico met elkaar aan het kibbelen en de leiders van de VS, Canada, China, India, Brazilië etc. zaten met stijgende verbazing toe te kijken.

De EU-politici lopen nu al vier jaar achter de feiten aan. En kibbelen als kikkers in een kruiwagen, terwijl zich een bankencrisis én een landencrisis ontvouwt. Ze doen keihard hun best om ervoor te zorgen dat ondernemers binnen én buiten de Eurozone hun vertrouwen in de euro verliezen. De huiskamervraag is dan ook:

Hoe groot is de kans dat ondernemers en burgers massaal hun vertrouwen in de euro opzeggen?
Dus hoe groot is de kans dat een bedrijf (of burger) euro’s ontvangt en deze gelijk omzet in een andere valuta? Dat de euro een hete aardappel wordt, waar niemand zijn vingers aan wil branden? En dat de euro als gevolg daarvan in een neerwaartse spiraal komt, waardoor het leven in euro’s gemeten enorm snel duurder wordt? Hoe groot is die kans?

Eenieder mag die vraag voor zichzelf beantwoorden. Voor mij is het duidelijk. Zekerheid voor alles. Geen cash geld voor lange tijd aanhouden en vooral niet in euro’s. Met welke soort inflatie we ook te maken gaan krijgen, ik doe de komende jaren precies dát wat ik in ons gratis rapport "Wees voorbereid en heb een plan!" heb geschreven. Vraagt u het hier aan, lees het aandachtig door en onderneemt u vooral actie!

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

ECB en Fed doen niets, herstel kop ingedrukt

Begin deze week zagen we de beurzen herstellen. Een herstel gebaseerd op hoop. Hoop dat Draghi woensdag de rente zou verlagen en maatregelen zou aankondigen om de crisis te lijf te gaan. En hoop dat Bernanke gisteren een nieuwe QE-ronde zou aankondigen.

Zowel Draghi als Bernanke deden niets van betekenis. Ik schreef in dit artikel al waarom ik verwachtte dat Draghi de geldpersen niet zou durven aanzetten. En
in dit artikel vertelde ik u waarom ik Bernanke pas in de zomer verwacht. Ik heb begrepen dat er op 1 augustus een Fed-meeting is. Dat lijkt mij een ideaal moment om QE3 (dat dan uiteraard een prachtige, andere naam heeft, met een nóg mooiere afkorting) aan te kondigen.

Ik schreef een maand geleden al in dit artikel dat de beurs zwaar verslaafd is. Aan vers gedrukt geld. En dus is de beurs nu teleurgesteld dat het nu (nog) geen nieuwe dosis krijgt. Gisteren speelde de Amerikaanse beurs al een procent winst kwijt nadat bleek dat Bernanke nog even niets gaat doen.

En dus lijkt het er sterk op dat de beurzen ook de komende weken nog een paar tikken omlaag zullen krijgen, om weer een stijging in te zetten zodra Draghi en Bernanke straks de geldpersen aanzetten. Een ideale situatie voor onze WoensdagTrader-Trend abonnees die afgelopen maand al volop hebben geprofiteerd van dalende koersen.

Wij verwachten dat we nog ongeveer anderhalve maand zullen profiteren van dalende koersen, om daarna volop in te zetten op een stijgende beurs. Zo maken we winst in een dalende beurs én profiteren we van de stijging die daarop volgt. Hoe ideaal kan beleggen zijn? Klikt u hier om zelf ook deze unieke strategie te gaan volgen!

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media: