Gekibbel over een minuscuul miniprobleempje

Vandaag verkiezingen in Nederland. Ik heb de afgelopen weken bewust een beetje (maar vooral niet teveel) de debatten gevolgd. Europa is een belangrijk verkiezingsthema en daarom wilde ik weten wat de lijsttrekkers daarover te melden hadden.

Het was precies zoals ik had verwacht. Ze hadden het thema Europa net zo goed het thema Griekenland kunnen noemen. Gaan we Griekenland nog een keer geld lenen (= geven) of niet. Iedere keer diezelfde discussie, terwijl de situatie even simpel als onvermijdelijk is.

Griekenland is een failliet land waar geen redden meer aan is. Punt.
Het eerder aan Griekenland geleende geld zijn we kwijt. Punt. 
Griekenland gaat uit de Euro, voert de Drachme in en devalueert fors. Punt.

Maar Griekenland is slechts een minuscuul miniprobleempje. Een puistje op de rug van een olifant. Als we het vergelijken met Spanje. Het Spanje waar ik de heren politici geen enkele keer over heb horen spreken.

If you owe the bank $100, it’s your problem.
If you owe the bank $100 million, it’s the bank’s problem.

Griekenland heeft een probleem, want het land zit zwaar in de schulden. De schulden die Spanje heeft zijn vele malen groter. Waardoor niet alleen Spanje, maar ook de overige (noordelijke) eurolanden een enorm probleem hebben.

Als Spanje zichzelf failliet verklaart, dan is de ellende niet te overzien. De Spanjaarden weten dat heel goed. En dus kunnen ze eisen stellen. Spanje heeft een gigantisch steunpakket nodig. Ze zullen dat steunpakket wel aanvragen, maar alleen als de overige eurolanden aan hun eisen tegemoet komen.

Dus geen Trojka (ambtenaren van IMF, EC, ECB) over de vloer. En geen bezuinigingen die de straten van Madrid nog meer dan nu zal doen volstromen met boze burgers.

De vraag is hoe de politici van Nederland, Duitsland, Finland etc. dit aan hun bevolking gaan verkopen. In het geval van Nederland geldt dat het uiteraard iets gemakkelijker is als de verkiezingen net achter de rug zijn. Je presenteert het gewoon als een “nieuwe, onverwachte gebeurtenis”, zodat de bevolking alleen maar machteloos kan toekijken.

De Nederlandse politici hebben nu wekenlang gekibbeld over het al dan niet extra steun verlenen aan een land dat toch al reddeloos verloren is. En hebben met geen woord gesproken over de tikkende atoombom onder de eurozone. Spanje.

Of dit domheid of leugenachtige slimheid is, mag u uiteraard zelf beoordelen.

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Rijke, verwende Europeanen

Ik heb een tweet geplaatst, met daarin een link naar een van de meest interessante columns van het afgelopen jaar. Een journalist van China Daily schrijft een open brief aan Europa, naar aanleiding van het feit dat de eurozone zo graag wil dat China een deel van haar staatsschuld financiert.

Hij vertelt ons even op niet mis te verstane wijze dat de gemiddelde Europeaan (vergeleken met de gemiddelde Chinees) een rijk, verwend kind is, dat ondanks zijn rijkdom teveel geld uitgeeft. En dat die te grote uitgaven wil financieren door geld te lenen van de Chinees die keihard werkt en een fors deel van zijn geld spaart. Zo, die zit! Altijd interessant om te zien hoe men in andere delen van de wereld tegen ons – rijke, verwende Europeanen – aankijkt.

Ik las verder dat Mario Draghi de afgelopen twee weken positieve signalen ziet in de economie en dat hij voorlopig geen gevaar voor inflatie ziet. Het lijkt mij dat die man zelf nooit bij een tankstation komt. Maar dit soort economen kijken nu eenmaal liever naar theoretisch-economische modellen dan naar de dagelijkse praktijk. Geen wonder dat centrale bankiers zo belabberd zijn in het doen van voorspellingen!

Olie, goud en zilver zijn in prijs aan het stijgen. Een vat Brent Crude steeg dit jaar al van $110 naar $124. Die stijging is grotendeels te danken aan de steeds oplopende spanningen met Iran. En die spanningen zullen eerder toenemen dan afnemen. Verder schreef ik eind december al in dit artikel dat we voor de komende jaren fors stijgende energieprijzen mogen verwachten. Het is dus zaak om van die stijgende energieprijzen te profiteren. Al is het maar om de fors gestegen brandstofkosten terug te verdienen.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

De beurs houdt van geld printen

Frankrijk en Spanje hadden gisteren geen enkele moeite om op de obligatiemarkt geld te lenen. Nog geen twee maanden geleden lazen we het bericht dat zelfs Duitsland een obligatielening niet aan de markt kon slijten. Frappant, vindt u ook niet? Ik kan mij niet voorstellen dat deze opvallende verandering in sentiment op een natuurlijke wijze is ontstaan.

De ECB maakte eind december bekend dat ze 489 miljard euro hebben uitgeleend aan banken tegen slechts 1% rente. Ik weet niet wie nu in Franse en Spaanse staatsobligaties belegt, maar het lijkt er sterk op dat het die banken zijn. Voor 1% geld lenen en het direct daarna voor ruim 5% wegzetten. Verdienen ze toch een dikke 4%. Gratis en voor niets.

En waarom stijgen de beurzen zo fors, terwijl er hel en verdoemenis boven de VS en Europa hangt? Het lijkt mij dat de beurzen nu vooral blij zijn met de ECB. Met Draghi aan het roer wordt er volop geld geprint. En de beurs houdt nu eenmaal van geld printen. Het loopt precies zoals we ook in de 2012 versie van ons gratis rapport “Wees voorbereid en heb een plan!” vertellen.
Klikt u hier als u het nog niet hebt gelezen.

Vorige week schreef ik in deze nieuwsbrief dat ik bij Silver Mountain een beperkte voorraad goud en zilver heb aangekocht, die alleen bestaat uit 5 gram goudbaren en 1 ounce zilveren munten. Dat wil ik nog even kort toelichten. Mijn enige reden om zelf fysiek goud en zilver te bezitten is om een voorraadje te hebben dat ik in geval van échte crisis kan gebruiken als geld.

Ik wil dus een voorraadje hebben waarmee ik minimaal drie maanden kan overleven. De logica gebiedt dan dat een zilveren munt van 30 euro gemakkelijker als dagelijks geld is te gebruiken dan bijvoorbeeld een gouden munt van 1350 euro. Voor het grotere geld heb ik persoonlijk gekozen voor het aanhouden van een goudrekening. Klikt u hier voor meer info daarover.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Langjarige bull markt in grondstoffen

Ik vertelde u al eerder dat goud en zilver midden in een langjarige bull markt zitten. Omdat vooral zilver fors lager noteert dan haar hoogste jaarkoers, is het wat mij betreft een ideaal moment om bij te kopen, of om (als u nog geen goud of zilver bezit) nu voor het eerst aan te kopen. U kunt dat doen door een goudrekening te openen of door fysiek goud/zilver te kopen. U vindt hier alle info.

Naast goud en zilver zitten we ook midden in een langjarige bull markt voor andere grondstoffen.  En dan vooral landbouwgrondstoffen en energie. Voedselprijzen kunnen ieder moment een nieuwe stijging inzetten, dus misschien hebben we over een paar maanden weer de nodige heisa over stijgende voedselprijzen.

Voor wat betreft olie geldt dat de oliereserves zowel in VS, in Europa, als in China zeer laag zijn, ondanks dat de wereldeconomie op dit moment niet bepaald sterk groeit. Oliereserves nemen jaar na jaar af en er is al heel lang geen supergroot olieveld meer ontdekt. Een beetje logisch denken en je weet dat de olieprijs op termijn maar één kant op kan. Omhoog.

Voor wat betreft goud en zilver ontvingen we de afgelopen tijd trouwens diverse mails waarin lezers vroegen hoe ze moesten weten wanneer te verkopen. Hoewel we hier in het verleden al enkele artikelen aan hebben gewijd, kan ik u zeggen dat ik verwacht dat ik nog jarenlang goud en zilver in bezit zal hebben. Komende dinsdag zal ik nog een keer schrijven over hoe je zelf kunt herkennen wanneer het tijd wordt om te verkopen.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Is het u de laatste tijd ook opgevallen…

…dat het lijkt alsof alléén Europa een enorm probleem heeft? Het is Europa, Europa, Europa. Of het steunfonds groot genoeg zal zijn, of Griekenland al dan niet failliet gaat, of de Eurozone in haar huidige vorm zal blijven bestaan, hoe dat nu verder moet met de Europese banken, of Italië in de problemen gaat komen etc. Er zijn vooral voor de media meer dan genoeg onderwerpen om over te berichten.

Het is verder verbazingwekkend hoe de aandacht voor de Amerikaanse overheidsfinanciën is verstomd. En dat alles omdat Bernanke voorlopig even succesvol is geweest in zijn manipulaties om de rente laag te houden?

$191 miljard in één maand tijd
Intussen groeit de Amerikaanse staatsschuld vrolijk verder. Afgelopen maand (14sep-14okt) groeide die staatsschuld met maar liefst $191 miljard. Ofwel ruim $600 per Amerikaanse burger. In één maand tijd! Nog verbazingwekkender is dat er in Washington geen enkele moeite wordt gedaan om die enorme uitgaven terug te dringen. Ze blijven onbeperkt geld uitgeven en Bernanke mag het oplossen door Amerikaanse staatsobligaties op te kopen.

De VS kan nu geld lenen aan de laagste rente in 80 jaar, terwijl de staatsschuld nog nooit zo groot is geweest. Een absurde situatie. Met dank aan Bernanke, die de afgelopen drie jaar voor $2.000 miljard aan staatsobligaties heeft opgekocht. En die de komende twee jaar voor minimaal $1500 miljard aan staatsobligaties zal opkopen.

Klein addertje onder het gras
Er zit voor Bernanke alleen één klein addertje onder het gras. Als je geld print, dan volgt inflatie. En inflatie zorgt ervoor dat beleggers verlies lijden op hun staatsobligaties en dus dat ze er vanaf willen. En zoals dat altijd gebeurt, wil op een bepaald moment iedereen tegelijk van zijn staatsobligaties af.

Wanneer dat omslagmoment komt is gissen. Dat het komt staat voor ons vast. Beleggers lenen nu voor 10 jaar geld aan de Amerikaanse overheid en ontvangen 2% rente. Een belachelijke en onhoudbare situatie.

Rente naar 15% en hoger
In 1980 steeg diezelfde rente door inflatie naar 15%. Maar toen was de Amerikaanse economie véél sterker dan nu. Was de staatsschuld slechts 33% van het BNP. Er is daarom meer dan genoeg reden om voor de komende jaren te verwachten dat die rente hard zal oplopen en uiteindelijk fors hoger dan 15% zal worden. En dus meer dan genoeg reden om te verwachten dat wij honderden procenten winst zullen behalen.

Tikkende tijdbom
Met ons rapport “De Amerikaanse obligatiemarkt staat op springen” geven we u een concrete, eenvoudig te volgen strategie om op deze tikkende tijdbom in te spelen. Een strategie om zeker te volgen.
Klikt u hier om dit unieke rapport te bestellen.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Word geen slachtoffer van eurocrisis

Ik heb goede vrienden op bezoek bij mij in Italië. Mensen die hélemaal niets met beleggen hebben. Succesvolle ondernemers die hun geld in euro’s aanhouden, want dat hebben ze nu eenmaal hun hele leven gedaan. Ik maak mij zorgen om hun financiële toekomst.

Ik heb ze dat gezegd en ik hoop dat ze mijn woorden serieus zullen nemen. Ik ben er echter bang voor dat ze na hun vakantie snel zullen worden opgeslokt door hun drukke dagelijks leven en zichzelf wijs zullen maken dat ‘het allemaal wel los zal lopen’.

Je hoeft de geschiedenisboeken er maar op na te slaan om te weten in welk een korte tijd iemands financiële status van rijk naar arm kan veranderen, juist door geld ‘veilig’ in de eigen valuta op een bankrekening aan te houden. En we hoeven vandaag de dag alleen maar naar de cijfers te kijken om te weten dat de toekomst van de Euro er niet bepaald fraai uitziet.

Het is trouwens ook een rare gedachtenkronkel dat je als Europeaan al je geld in euro’s aanhoudt, alleen maar omdat je toevallig in Europa woont en leeft. Zelfs zonder eurocrisis is het verstandig om je geld in valuta van verschillende economisch sterke landen aan te houden. En in deze tijd van crisis is het daarnaast uiteraard vooral verstandig om ook een deel van je geld in goud en zilver aan te houden.

Als het fout gaat in Europa en je hebt al je geld op een Euro-spaarrekening staan, dan heb je last van de economische crisis én de koopkracht van je banksaldo loopt zienderogen achteruit. Dan heb je er dus dubbel last van. In ons gratis rapport “Wees voorbereid en heb een plan!” vertellen we u waarin wij de komende jaren ons geld wel beleggen én waarin vooral niet. Klikt u hier als u het wilt lezen.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Hoe weet je zo zeker dat…

…de prijs van goud en zilver hun top niet al hebben bereikt? Deze vraag ontving ik vorige week van een lezer. Hoewel ik hier al in eerdere artikelen op in ben gegaan, lijkt het me toch belangrijk dit nog een keer te doen.

Ten eerste weet niemand iets zeker. Zekerheden bestaan niet. Maar goud en zilver zijn een veilige haven in tijden dat politici en centale bankiers er een puinhoop van maken. Je kunt dus feitelijk het nieuws bijhouden en zodra je concludeert dat onze beleidsmakers beslissingen nemen die de waarde van onze munt beschermen, het tijd is om afscheid te nemen van goud en zilver.

Ik constateer dat in zowel in Europa als in de VS de acties die politici en centrale bankiers ondernemen dramatisch zijn. Niet alleen dramatisch in de zin dat wat ze aan het doen zijn niet helpt, maar extra dramatisch omdat ze de situatie alleen maar erger maken. Ze maken mijn behoefte om goud en zilver aan te houden alleen maar groter!

Twee belangrijke cijfers met elkaar vergelijken
Een andere, simpele manier om te oordelen is om de ECB-rente te vergelijken met het inflatieniveau. De ECB-rente hoort minimaal 2% hoger te zijn dan het inflatieniveau, zodat je als spaarder ook na aftrek van belasting en inflatie nog wat rente overhoudt. Zolang de ECB-rente kunstmatig te laag wordt gehouden, wordt de waarde van onze euro systematisch uitgehold.

Het is dus een goed idee om de ECB-rente en het inflatieniveau in de gaten te houden. Eens per maand even checken. Zodra de ECB-rente tot boven het inflatieniveau wordt verhoogd, wordt het tijd om onze positie in goud en zilver te gaan afbouwen. Als de ECB-rente meer dan 1% boven het inflatieniveau uitkomt, dan wordt het tijd om goud en zilver te verkopen.

In de verste verte geen teken van verbetering
Op dit moment is er in de verste verte nog geen teken waar te nemen dat Amerikaanse en Europese politici verstandige dingen gaan doen, en al helemaal geen enkel teken dat de rente zal worden verhoogd. Ja, de kans is groot dat de ECB nog een keer de rente met 0,25% verhoogd, maar dat doen ze alleen maar om de schijn op te houden.

Bij wanbeleid terug naar écht geld
Ik heb ervoor gekozen om fysiek goud en zilver aan te houden bij
Goldmoney, omdat dit in mijn ogen de meest betrouwbare partij is. Ik koop periodiek bij (want ook goud en zilverprijzen schommelen!) en houd mijn goud en zilver vast totdat we weer een centrale bankier krijgen die de waarde van de euro belangrijker vindt dan het vooruitschuiven van een recessie. Dat gaat een keer gebeuren, maar dat is nu nog héél ver weg.

Als u nog geen Goldmoney account hebt, dan raad ik u absoluut aan om er nu een te openen. Klikt u hier als u Nederlandstalige hulp nodig hebt bij het openen van een rekening.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

We staan nog maar aan het begin

We kijken al lang niet meer op van de onrust in Libia, Bahrein en Jemen. In de tv-journaals is het niet langer het eerste onderwerp, het haalt de voorpagina’s van de kranten niet meer, en de beurzen lijken er niet meer nerveus van te worden.

In de meeste media worden stijgende voedselprijzen wel aangehaald, maar worden de opstanden vooral omschreven als “protesten tegen de dictator”. Wij zien twee simpele oorzaken en die hebben weinig te maken met de hang naar democratie. De redenen zijn simpelweg de alsmaar stijgende voedselprijzen en hoge werkloosheid.

Het jaar van de woede
In verschillende Arabische landen is inmiddels een “dag van de woede” geweest. Wij beschreven voor het uitbreken van deze toestanden al
in dit artikel dat 2011 het jaar van de woede zou gaan worden. Toegegeven, het ging niet direct over Arabische landen, maar het ging wél over dezelfde oorzaken.

En we staan nog maar aan het begin. Want energieprijzen en voedselprijzen zullen op termijn alleen maar verder stijgen. Net zoals in dit artikel over steenkool, geldt ook voor landbouwgrondstoffen dat er een structureel probleem is in de verhouding tussen vraag en aanbod. En dat probleem maken centrale banken alleen maar erger met hun losse monetaire beleid.

Ook in Europa
De woede heeft weinig te maken met welke regeringsvorm een land heeft. En zal daarom ook overslaan op Europa. In België waren er vandaag volop stakingen, waarbij bedrijven werden lamgelegd en zelfs de toegangen tot winkels werden geblokkeerd. En vorige week sloeg in Griekenland nog de vlam in de pan. Ook de Fransen kunnen zich nu ieder moment gaan roeren. En dat zijn de absolute meesters als het gaat om het lamleggen van een land. Hoe meer het bij mensen financieel begint te knellen, hoe meer stakingen en opstanden zullen volgen.

Vlucht naar goud en zilver
Afgelopen maand zagen we het al. Hoe meer onrust in de wereld, hoe meer beleggers naar goud en zilver vluchten. Beide edelmetalen zijn sinds het uitbreken van de opstand in Egypte fors in prijs gestegen.

Wij zijn van mening dat iedere verstandige burger ook zonder die onrust een deel van zijn spaargeld aanhoudt in goud en zilver. Meer politieke en sociale onrust kan de goud- en zilverprijs in korte tijd omhoog jagen. De situatie in de wereld is op dit moment niet bepaald vredig en stabiel, en stijgende grondstofprijzen zullen dat alleen maar erger maken. Ook bij ons in Europa.

Goud en zilver gaan nog ongekend hard stijgen
Voor het aanhouden van fysiek goud en zilver hebben wij gekozen voor een veilige goudrekening bij Goldmoney. Als u nog geen
goudrekening hebt, dan raad ik u absoluut aan om er alsnog een te openen. Want wij verwachten dat goud en zilver de komende jaren nog ongekend hard zullen stijgen.

Klikt u hier voor een Nederlandse toelichting die u helpt bij het openen van een rekening.

(Let op: inwoners van Nederland kunnen tijdelijk geen nieuwe rekening bij Goldmoney openen. Zie hier de uitleg)

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Inflatiemanipulatie en wishful thinking

Het blijft verbazingwekkend hoeveel aandacht er in de financiele media wordt geschonken aan inflatie in China. Ze hebben daar te hoge inflatie, maar ze hebben daar tenminste wél maatregelen genomen om die inflatie te beteugelen. Tegelijk is het verbazingwekkend hoe weinig aandacht wordt besteedt aan inflatie in vooral de VS, maar ook in Europa.

In de VS heeft men elkaar zelfs wijsgemaakt dat Amerikaanse inflatie nog dik beneden de 2% is. Men is daar meester in het aanpassen van de berekening aan de gewenste uitkomst. Men verandert gewoon het mandje met goederen waarvan de prijzen worden vergeleken. Toen de methode die tot 1980 werd gehanteerd “te hoge” inflatiecijfers opleverde, paste men de methode gewoon aan. In 1990 deed men dit nog een keer. Nu kan de berekening worden aangepast aan de omstandigheden, en zijn de gerapporteerde cijfers compleet waardeloos.

Berekeningen op basis van de twee methoden die tot 1980 en daarna tot 1990 werden gebruikt, levert een werkelijke inflatie op van tussen 4,8% en 8,9% op. Ofwel, volgens de politici stijgen de prijzen nauwelijks, terwijl de burgers in het échte leven forse prijsstijgingen voor hun kiezen krijgen.

Het extra wapen van de Chinezen
De Chinezen hebben hun banken opgedragen om meer reserves aan te houden en hebben de rente verhoogd. Ze zullen dat waarschijnlijk nog één of enkele keren gaan doen. Daarnaast hebben de Chinezen echter nog een wapen in de strijd tegen inflatie. Een wapen dat wij in het westen niet hebben. Dat is gewoon doen wat de Europeanen en vooral de Amerikanen zo graag willen, namelijk hun munt opwaarderen tegenover de dollar.

Het importeren van grondstoffen en goederen zal voor de Chinezen goedkoper worden, waardoor inflatie wordt beteugeld. Bij ons zullen uit China geïmporteerde goederen juist duurder worden, en zal inflatie alleen maar stijgen. De Chinese munt is afgelopen jaar bijna 4% duurder geworden ten opzichte van de dollar, maar het zou voor China zelf beter zijn (en voor ons slechter) als ze die opwaardering wat zouden versnellen.

Hoezo tijdelijk?
Ik zag dit weekend een interview met ECB-President Trichet. Er werd één vraag gesteld over het feit dat inflatie aan het stijgen is, en of daarop niet moet worden gereageerd met een renteverhoging. Trichet’s reactie was dat de ECB geen beleid kan gaan maken op basis van “tijdelijke” stijgingen van grondstofprijzen. Hoezo tijdelijk?

Raar dat wij al twee jaar daarvoor waarschuwen, terwijl het voor iemand als Trichet als een onverwachte, en voor hem tijdelijke gebeurtenis geldt. Trichet verwacht dat economische groei aanhoudt, én dat grondstofprijzen weer zullen dalen. Verbazingwekkend hoe zo’n toch intelligent overkomende man geen link legt tussen die twee zaken. En hoe hij totaal geen rekening houdt met het effect van een duurder wordende Chinese munt.

Het is het een of het ander
Sorry meneer Trichet, maar je kunt niet alletwee hebben. Het is het een of het ander. Als de wereldeconomie groeit, dan blijft de vraag naar grondstoffen hoog en zullen grondstofprijzen stijgen. En dus zal ook inflatie doorstijgen. En bij een nauwelijks groeiende Europese economie zal de wereldeconomie nog steeds fors groeien, waardoor wij worden geconfronteerd met verder stijgende grondstofprijzen in combinatie met te lage economische groei.

Hoe om te gaan met stijgende inflatie
In ons gratis rapport “Wees voorbereid en heb een plan!” hebben we uitgebreid beschreven hoe wij de komende jaren zullen omgaan met inflatie, dus waarin wij wél zullen beleggen en waarin juist niet. Hebt u het rapport nog niet gelezen?
Klikt u dan hier om het alsnog aan te vragen.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Vertrouwen in de overheid

De Financial Times wist gisteren te melden dat de grootste Britse vermogensbeheerder heeft gewaarschuwd voor een rampzalige stijging van de rente op Amerikaanse staatsobligaties, als gevolg van het extreem onverantwoordelijke Amerikaanse begrotingsbeleid.

Wij zijn het met hem eens en blijven er niet voor niets op hameren dat met ons rapport “De Amerikaanse obligatiemarkt staat op springen” de komende jaren megawinsten te behalen zijn.

Nu kan het ons werkelijk geen bal schelen of een grote vermogensbeheerder dezelfde analyse maakt en daaruit dezelfde conclusie trekt als wij. Wat ons echter wél een bal kan schelen, is dat we constateren dat steeds meer grote professionals besluiten dat Amerikaanse staatsobligaties véél te duur zijn in verhouding tot het risico dat eraan kleeft. Dus dat ze geen zin meer hebben om het geld van hun klanten erin te beleggen.

Het trieste van dit verhaal is dat de gemiddelde conservatieve Amerikaanse belegger, die een op niets gebaseerd grenzeloos vertrouwen heeft in zijn overheid, het slachtoffer wordt. Die heeft geen idee waarin hij belegt, bestudeert geen cijfers en gaat dit straks pas merken als het al te laat is. Uit een enquete van de Financial Industry Regulatory Authority (FINRA) onder 28.000 Amerikanen bleek dat slechts 28% van hen weet dat de waarde van hun staatsobligaties dalen bij een stijgende rente.

Wij vermoeden dat die kennis in Europa niet veel beter is, terwijl wel veel mensen in obligaties zitten. Vaak zonder dat mensen het zelf beseffen, hangt hun pensioen er deels vanaf. Wij verwachten dan ook, dat veel mensen die denken dat hun pensioen keurig voor ze wordt opgebouwd, bedrogen uit zullen komen. Zelf heb ik al 10 jaar geleden besloten dat ik nooit één enkele uitkering verwacht, van geen enkele overheidsinstantie of pensioenfonds. En dat bevalt me prima…

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media: