Zorg dat je geen slachtoffer wordt

Vorige week vertelde ik u in dit artikel dat het er met beleggen allereerst om gaat dat je géén slachtoffer wordt van de écht grote beursdalingen. Dalingen van 50% in 2000 tot 2002 en van zelfs 58% in 2008. Het zijn beursdalingen die misschien niet vaak voorkomen, maar die wél een enorm effect hebben en die nadien nog jarenlang nazinderen.

U weet net zo goed als ik dat in de huidige economische crisis, waarbij geld printen en problemen vooruitschuiven de tactiek du jour is, de kans op een nieuwe forse daling veel groter is dan in normale tijden. Het is daarom nu nóg belangrijker dan in andere jaren om te zorgen dat je geen slachtoffer wordt van een forse beursdaling.

Een simpel rekenvoorbeeldje
Stel dat er dit najaar iets gebeurt waardoor beleggers massaal hun aandelen verkopen en de beurs in relatief korte tijd met 50% daalt. Iets waar ik niet raar van zou opkijken…

Als je dan met 1000 euro in aandelen zit, dan heb je na de daling nog 500 euro over. Je bent gelukkig niet zo dom als de gemiddelde particuliere belegger en blijft rustig zitten. In de twee jaar nadien stijgt de beurs met 100% om weer op hetzelfde niveau als vóór de grote daling te komen. Je aandelenportefeuille bedraagt opnieuw 1000 euro.

Als je in die situatie echter een strategie als WoensdagTrader-Easy volgt, dan krijg je het signaal om aandelen te verkopen als je 1000 euro zijn gedaald tot ongeveer 900 euro. Je hebt beperkt verlies omdat je je aandelen tijdig hebt verkocht.

In de twee jaar nadien stijgt de beurs 100% en stijgt je aandelenportefeuille van 900 euro naar 1800 euro. Dat is 80% rendement in een dikke twee jaar tijd. Terwijl de beurs per saldo gelijk is gebleven.

Nu even de praktijk
We weten allemaal nog hoe ellendig het najaar van 2008 aanvoelde. Met WoensdagTrader-Easy zou u echter glimlachend aan de zijlijn hebben gezeten. En omdat de geselecteerde aandelen gemiddeld fors beter presteren dan de beurs, was het rendement zelfs 6% positief. Waarna u in 2009 volop zou hebben geprofiteerd van het beursherstel met 82% rendement.

De meeste beleggers zaten in 2009 gefrustreerd toe te kijken hoe de beurs herstelde, terwijl ze geen aandelen meer bezaten. Een kleiner deel van de beleggers maakte eerder opgelopen verliezen deels goed. WoensdagTrader-Easy leed in 2008 geen verlies en haalde vervolgens in 2009 maar liefst 82% rendement.

Slachtoffer of winnaar?
Wilt u bij de volgende grote beursdaling slachtoffer zijn? Of wilt u glimlachend aan de zijlijn zitten? En wilt u bij het daarop volgende herstel verlies goedmaken, of juist forse winst maken? Klikt u hier om deze unieke, slimme strategie vanaf nu te gaan volgen.

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Een kostbare misvatting

Voordat deze economische crisis begon was het leven simpel. Een behoudend mens zette zijn geld op een spaarrekening en/of kocht staatsobligaties. Iemand die wat meer risico wilde nemen ging beleggen. Deed je dus niets met je geld, dan liep je geen risico en nam je genoegen met een beperkt rendement.

Ik denk hier vaak aan, want dit is precies waar ik voor de komende jaren zo bang voor ben. Namelijk dat mensen nog steeds op die manier denken, hun geld op een spaarrekening zetten en zichzelf daarmee een vals gevoel van veiligheid geven. Terwijl ze juist een enorm risico lopen.

Het gééft ook een veilig gevoel. Je saldo fluctueert niet en ieder kwartaal wordt er wat rente bijgeschreven. Maar wat als je saldo niet fluctueert, maar je voor dat spaarsaldo steeds minder kunt kopen? Of wat als je bank in de problemen komt? Of gewoon even ‘tijdelijk’ de deuren sluit?

Een algehele misvatting die onder de bevolking lijkt te leven is dat als je je geld op een spaarrekening zet, het nog steeds jouw geld is. Dat de bank het simpelweg voor je bewaart en het altijd beschikbaar heeft.

Feit is echter dat u uw geld uitleent aan een bank. En de bank belooft u het gehele bedrag terug te betalen op het moment dat u daarom vraagt. Die bank gaat vervolgens echter met úw geld beleggen, samen met het geld van vele duizenden andere spaarders.

En daarbij rekenen ze erop dat hooguit een paar procent van die spaarders hun geld opvraagt. Dus dat het gros van de mensen hun geld jarenlang op die spaarrekening laat staan. Zo kunnen ze een groot deel van het van spaarders geleende geld vrij gaan beleggen voor een zo hoog mogelijk rendement. En zo hoog mogelijke bonussen.

En u als spaarder moet dan maar hopen dat die bank uw geld een beetje verstandig belegt. Ik weet niet hoe u het ziet, maar ík zie geen enkele reden om daarin ook maar énig vertrouwen te hebben.

Een spaarrekening is doodgewoon een belegging. Want je leent je geld uit aan een bank. Een staatsobligatie is een belegging, want je leent je geld uit aan de staat. Een aandeel is een belegging, want je stopt je geld in een onderneming.

Het enige wat je eigenlijk niet als belegging kunt beschouwen, zijn goud en zilver. Want dat is het enige échte, door onze voorouders gekozen geld. Dat is de enige manier om geld te bezitten, zonder dat je afhankelijk bent van een bank of van de staat.

De geschiedenis zegt alles. Landen zijn failliet gegaan, (centrale) banken zijn failliet gegaan en systemen van papiergeld zijn verdwenen door oorlogen en hyperinflatie. Het enige wat al die jaren waardevast is gebleven? Goud en zilver!

Daarom zijn goud en zilver in tijden van crisis het enige wat échte zekerheid bied. Ook al fluctueren goud en zilver dagelijks in prijs. Ook al voelt het aan als een belegging.

Het ís crisis. Serieuze crisis. Zéér serieuze crisis. Kies daarom voor goud en zilver! Ik blijf zelf stelselmatig goud en zilver bijkopen via deze aanbieders.

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Ramp van ongekende omvang

Ik ben bezorgd. Héél erg bezorgd. Bezorgd over het toekomstige (financiële)welzijn van een enorme groep onverschillige en/of onwetende burgers. Steeds weer merk ik in mijn omgeving dat mensen zich wel realiseren dat er een economische crisis aan de gang is, maar tegelijk denken dat het allemaal wel los zal lopen.

En niet alleen onwetende burgers. Ook het gros van de mensen die deze nieuwsbrief leest. Ik proef teveel onverschilligheid, terwijl de economische (én sociale!) ramp die onze politici en centrale bankiers aan het veroorzaken zijn, er een van een ongekende omvang is. Zie hoe het feit dat de ECB zomaar even ruim €1.000 miljard heeft geprint, kritiekloos door de media is ontvangen. Geen mens die zich lijkt af te vragen welke consequenties dit heeft.

Niet alleen om me heen proef ik trouwens teveel onverschilligheid, of onwetendheid. Ook de cijfers geven het aan. Het bericht van enkele weken geleden dat de Belgische spaarders samen een recordbedrag van €222 miljard op hun spaarrekening hebben staan is een teken aan de wand.

Daar bovenop las ik dat de Amerikaanse particuliere belegger in de eerste drie weken van maart $4 miljard weg haalde uit aandelenfondsen en maar liefst $25 miljard in obligatiefondsen stak.

De gemiddelde spaarder/belegger doet precies datgene waar hij het allermeeste risico mee loopt! Spaargeld en obligaties zijn de meest risicovolle beleggingen voor de komende jaren. Sterk oplopende inflatie zal de reële waarde daarvan wegvreten. Leest u alstublieft ons gratis rapport
Wees voorbereid en heb een plan!“. En denkt u alstublieft na over wat u daarin leest. En onderneem vervolgens vooral actie!

Maar zorgt u er boven alles voor dat u wat goud en zilver tot uw beschikking hebt. Gewoon om wat zekerheid in te bouwen. De kans dat u het de komende jaren een keer nodig zult hebben om uw boodschappen te kunnen betalen, wordt iedere maand een beetje groter. Klikt u hier voor meer info.

En als u het daarvoor niet nodig blijkt te hebben, dan is de kans levensgroot dat u het over een paar jaar met een prachtige winst zult kunnen verkopen.

De meeste mensen zullen mijn waarschuwing wederom negeren. Zullen toch denken dat het allemaal wel los zal lopen. Ze hebben daar het volste recht toe. Maar ik zie het met lede ogen aan…

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Word geen slachtoffer van eurocrisis

Ik heb goede vrienden op bezoek bij mij in Italië. Mensen die hélemaal niets met beleggen hebben. Succesvolle ondernemers die hun geld in euro’s aanhouden, want dat hebben ze nu eenmaal hun hele leven gedaan. Ik maak mij zorgen om hun financiële toekomst.

Ik heb ze dat gezegd en ik hoop dat ze mijn woorden serieus zullen nemen. Ik ben er echter bang voor dat ze na hun vakantie snel zullen worden opgeslokt door hun drukke dagelijks leven en zichzelf wijs zullen maken dat ‘het allemaal wel los zal lopen’.

Je hoeft de geschiedenisboeken er maar op na te slaan om te weten in welk een korte tijd iemands financiële status van rijk naar arm kan veranderen, juist door geld ‘veilig’ in de eigen valuta op een bankrekening aan te houden. En we hoeven vandaag de dag alleen maar naar de cijfers te kijken om te weten dat de toekomst van de Euro er niet bepaald fraai uitziet.

Het is trouwens ook een rare gedachtenkronkel dat je als Europeaan al je geld in euro’s aanhoudt, alleen maar omdat je toevallig in Europa woont en leeft. Zelfs zonder eurocrisis is het verstandig om je geld in valuta van verschillende economisch sterke landen aan te houden. En in deze tijd van crisis is het daarnaast uiteraard vooral verstandig om ook een deel van je geld in goud en zilver aan te houden.

Als het fout gaat in Europa en je hebt al je geld op een Euro-spaarrekening staan, dan heb je last van de economische crisis én de koopkracht van je banksaldo loopt zienderogen achteruit. Dan heb je er dus dubbel last van. In ons gratis rapport “Wees voorbereid en heb een plan!” vertellen we u waarin wij de komende jaren ons geld wel beleggen én waarin vooral niet. Klikt u hier als u het wilt lezen.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Blijf weg uit Europese bankaandelen!

Ik heb het al vaker in deze nieuwsbrief geschreven, maar ik zou het deze dagen wel willen uitschreeuwen. Blijf weg uit Europese bankaandelen! En ook uit obligaties van Europese banken! En zorg dat u meerdere bankrekeningen hebt, zodat u desgewenst tijdig en snel uw geld kunt overboeken naar een andere rekening als we weer in een serieuze bankencrisis terecht komen.

Want als er nu een bankencrisis uitbreekt, dan moge het duidelijk zijn dat overheden geen geld hebben om in te springen. Een belangrijke reden dat Italië nu in de schijnwerpers staat, is dat de Italiaanse bank Unicredit er niet best voor staat. Zie het artikel verderop in deze nieuwsbrief. En zoals u in 2008 al hebt gemerkt, hebben dit soort problemen de irritante neiging om zich zeer snel te verspreiden.

Als u ons gratis rapport “Wees voorbereid en heb een plan!” nog niet hebt gelezen, dan wil ik u op het hart drukken om dat alsnog te doen. We vertellen daarin hoe wij de komende jaren zien, waarin we wel én waarin we vooral niet zullen beleggen. Ook dat laatste is belangrijke info! U bepaalt uiteraard zelf of u het met de inhoud eens bent, maar het is juist nu belangrijk om erover na te denken! Klikt u hier om het rapport gratis op te vragen.

Alles voelt aan als een nieuwe economische crisis die op uitbreken staat. De Euro-ministers krijgen het steeds moeilijker om de financiële problemen voor zich uit te schuiven, want die problemen komen nu van alle kanten op ze af. Daarbij zijn ze het ook continue met elkaar oneens over hoe en wat en hebben ze bijna allemaal te maken met een achterban die géén steun aan andere landen wil verlenen.

En over de rol van de ECB heeft bijna niemand het. Die rol is in ieder geval niet fraai. En zal ook steeds minder fraai worden. Vooral als je graag wilt dat de Euro een sterke, stabiele munt is. Maar dat is voor een volgende editie…

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Tot het bittere einde

De vraag of Griekenland extra leningen uit het EU-noodfonds moet krijgen, wordt in Europa juist door de meest rechtse politieke partijen (Wilders, Le Pen) met een ferm ‘neen’ beantwoord. Terwijl vooral regeringspartijen de bevolking proberen wijs te maken dat er geen andere mogelijkheid is.

Het is een van de weinige zaken waarbij ik het met politici als Wilders en Le Pen eens ben. Alleen ben ik bang dat zij om populistische redenen geen geld aan de Grieken willen geven. Dat ze denken steun aan PIIGS-landen te kunnen weigeren en er dan zonder crisis mee weg denken te kunnen komen. Die vlieger gaat echter niet op.

De Europese regeringsleiders hebben namelijk 100% gelijk als ze stellen dat de gevolgen enorm zullen zijn. Als we geen steun meer verlenen aan de PIIGS-landen, dan gaan we in een enorme economische crisis terecht komen. Diezelfde regeringsleiders vergeten er alleen even bij te zeggen dat het wél proberen overeind te houden van PIIGS-landen (en dus onze banken en pensioenfondsen), niets anders is dan een steeds groter wordend probleem op de lange baan schuiven. En dat zullen ze blijven doen tot het bittere einde.

Wat dat bittere einde inhoudt? Dat de ECB minstens net zo massaal als de Amerikaanse Federal Reserve de geldpersen aanzet, daarmee hyperinflatie veroorzaakt en zo de waarde van de Euro in versneld tempo uitholt. Voor de Euro, gemiddelde burger betekent dit dat zijn koopkracht ieder jaar een paar procent zal dalen. En dat jaren achtereen.

Voor ons reden te meer om ons geld te beschermen door goud en zilver aan te kopen. Gisteren verscheen trouwens een splinternieuw “Super Rendement Rapport” waar ik zéér verheugd over ben. Want we hebben eindelijk weer eens een goedkoop zilveraandeel gevonden! Zie ook dit artikel.

Nog even terug naar die geldpers. Dat is voor politici en centrale bankiers het laatste ‘redmiddel’ als alle andere middelen zijn uitgeput. En het doel daarvan is simpel. Namelijk de staatsschuld financieren door ieder jaar een paar procent koopkracht van de burger te stelen. Politici pakken problemen nooit frontaal aan. Alleen een échte leider zou dat doen.

Een échte leider zou eerlijk tegen de bevolking zeggen dat een enorme economische crisis onontkoombaar is. En dat we die crisis daarom maar beter direct kunnen laten beginnen, want dan zijn we er ook sneller vanaf. En dat iedere burger er de komende jaren enorm veel pijn van zal lijden, maar dat we na een paar jaar wél weer een gezonde economische basis zullen hebben, van waaruit een gezonde economie kan worden opgebouwd.

We zien echter overal indicaties dat de Europese bevolking niet bereid is tot het lijden van economische pijn. En dus dat een échte leider binnen een maand massa’s volk voor zijn deur zou hebben staan, die ook massaal in staking zouden gaan. En als je een bevolking hebt die geen economische pijn wil lijden, krijg je automatisch politieke leiders die geen leiders zijn. Het is daarom onontkoombaar dat uiteindelijk de geldpersen massaal gaan worden aangezet. En dat we de enorme schulden gaan betalen door middel van een jarenlang, gestaag verlies aan koopkracht.

Behalve uiteraard als de Euro/EU straks uit elkaar valt door ruzie in de tent. In dat geval krijgen we toch die enorme crisis.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Teveel kapitalisme, of juist een gebrek daaraan?

Vorige week ontving ik een mail van een redacteur van een communistisch magazine. Hij had ons rapport “Wees voorbereid en heb een plan” gelezen en vroeg of hij delen ervan mocht publiceren in zijn blad. Hij schreef dat hij zich volledig in onze analyse van de huidige situatie kon vinden én dat hij zich ook kon vinden in de manier waarop je daar als burger mee omgaat. Alleen wist hij wel zeker dat onze analyse over hoe deze crisis als geheel zou moeten worden opgelost, compleet anders zou zijn dan de zijne. Hij legt de schuld van de huidige crisis uiteraard bij een teveel aan kapitalisme.

Analyseren en op de situatie inspelen
De insteek van deze nieuwsbrief en van onze beleggingsservices is om te analyseren hoe de wereld er economisch uitziet en daar zo goed mogelijk op in te spelen. Precies zoals we in het rapport “Wees voorbereid en heb een plan!” doen. Het is niet onze bedoeling om onze mening aan anderen op te dringen of in discussie te gaan over “hoe de wereld eruit zou moeten zien”.

Het valt ons echter wel op dat veel mensen (waaronder veel “specialisten”) de huidige economische crisis wijten aan teveel kapitalisme, of zelfs zien als het definitieve falen van kapitalisme. En dat ze dit doen terwijl ze ofwel de geschiedenis niet kennen, ofwel een paar elementaire gebeurtenissen en feiten over het hoofd zien. Enkele van die zaken wil ik hier graag even onder elkaar zetten:

  1. De redding van hedge fonds Long Term Capital Management in 1998 legde de eerste kiem voor de huidige crisis. In plaats van dat deelnemende banken een forse tik op de neus kregen, kregen de CEOs de impliciete boodschap dat Greenspan ze altijd zou redden. De geboorte van de term “too big to fail” was een feit, waardoor CEOs zich massaal op korte termijn winsten konden fixeren en de lange termijn konden negeren.
    Van kapitalisme is alleen sprake als bedrijven die falen ook daadwerkelijk failliet gaan.

  2. In 2002/3 verlaagde Greenspan de rente naar het toen historisch lage niveau van 1%. Hiermee nodigde hij alle consumenten uit om massaal geld te lenen voor consumptie. Zou de markt de rente hebben bepaald, dan zou die nooit zover zijn gedaald en zou er nooit een zo massale vraag naar die verpakte hypotheken zijn ontstaan.
    Van kapitalisme is alleen sprake als de hoogte van de rente wordt bepaald door vraag en aanbod.

  3. De kredietcrisis (en veel andere crises) vindt zijn oorsprong in de financiele sector. Vreemd genoeg is geen enkele bedrijfstak zo sterk gereguleerd als juist de financiele. In de meeste andere, niet sterk gereguleerde sectoren doet de markt uitstekend zijn werk en komen dit soort excessen niet voor.
    Hoe kan het dat juist in de bedrijfstak waar de overheid zich het meeste mee bemoeit, altijd de grootste problemen zijn?

  4. Grote, beursgenoteerde bedrijven worden helemaal niet gerund door ondernemers. Ze worden gerund door mensen die voor een fors salaris op de loonlijst staan. Die nooit ondernemer zijn geweest. Mensen die totaal geen risico lopen als het mis gaat met het bedrijf. Die het zich kunnen veroorloven om zich alleen over de korte termijn zorgen te maken. Die met een vorstelijke premie vertrekken na jaren van wanbeleid. De aandeelhouders zijn eigenaar en lopen financieel risico, maar die hebben juist nauwelijks iets te vertellen.
    Het kenmerk van kapitalisme is dat mensen hun eigen kapitaal inzetten om een onderneming op te bouwen met als doel daar winst mee te behalen.

Ik noem hier vier punten, maar ik kan nog wel een tijdje doorgaan met feiten neerpennen van dit soort feiten. U mag uiteraard uw eigen conclusie trekken. Teveel kapitalisme, of juist te weinig?

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

De grote voorsprong van Zuid-Europa

Het is misschien een rare titel, maar mijn stelling is dat de Zuid-Europeanen een enorme economische en mentale voorsprong hebben op de Noord-Europeanen. Ik las deze week in de Financiële Telegraaf een column van Jaap van Duijn waarin een treffende vergelijking werd gemaakt die ik op basis van mijn persoonlijke ervaringen als inwoner van Italië alleen maar kan bevestigen.

Uiteraard gaat het met slecht met de overheidsfinanciën van alle Europese economieën en daarbij geldt dat het met de Zuid-Europese overheidsfinanciën een stuk slechter gaat dan met de Noord-Europese. Het verschil is alleen dat de invloed van grote begrotingstekorten en een hoge staatsschuld op het persoonlijke leven van de gemiddelde Nederlandse of Belgische burger veel groter is dan op dat van de gemiddelde Italiaan.

Noord-Europese burgers vertrouwen op de instellingen
De Noord-Europese verzorgingsstaat heeft er de afgelopen tientallen jaren toe geleid dat burgers voor hun pensioen veel meer afhankelijk zijn van overheid en pensioenfondsen. Burgers hebben tot 2008 geleerd dat overheid, verzekeraars, pensioenfondsen, centrale bankiers etc. allemaal betrouwbare instellingen zijn. En ondanks alles wat er sindsdien is gebeurd, heeft een groot deel van de Nederlandse en Belgische bevolking daar in principe nog steeds vertrouwen in. Raar.

Italianen zijn veel rijker dan men denkt
De Italiaan daarentegen weet al ongeveer 60 jaar lang dat hij vooral niet op de overheid of andere instellingen moet rekenen. Italianen hebben dus al heel lang geleden geleerd dat ze vooral zichzelf moeten zien te redden en dat ze geen hulp van derden moeten verwachten. Het gebrek aan vertrouwen in de overheid leidt er als eerste toe dat in Italië het zwarte circuit naar schatting 25% van de totale economie bedraagt. Veel mensen die officieel werkloos zijn, zijn dat niet echt omdat ze iets in het zwart doen. Voor mensen die daadwerkelijk werkloos zijn geldt dat de familie te hulp schiet.

Financieel én mentaal beter bestand tegen crisis
Daarnaast geldt dat de gemiddelde Italiaan veel rijker is dan de gemiddelde Noord-Europeaan zou denken. Huizen blijven generaties lang in de familie, terwijl de gemiddelde Italiaan veel minder geld leent dan de gemiddelde Nederlander of Belg. Het gemiddelde Italiaanse gezin had in 2007 een vermogen dat 8,6 keer zo groot is als het gezinsinkomen, terwijl dat bij Nederlanders gemiddeld 4,6 keer zo groot was.

De gemiddelde Italiaan is dan ook veel beter bestand tegen een economische crisis dan de gemiddelde Nederlander of Belg. Ten eerste financieel (zie hierboven) en ten tweede mentaal. Hij wéét dat hij op niemand moet rekenen, behalve op hemzelf en op de mensen in zijn naaste omgeving. Dat leidt ertoe dat de Italiaan zijn financiële leven compleet anders inricht dan de Nederlander of Belg.

Wij kunnen daar nog wat van leren
In Nederland en België kunnen wij daar als burgers nog wat van leren. We weten dat de overheidsfinanciën er slecht voor staan, dat banken en verzekeraars niet te vertrouwen zijn en dat je vooral niet op overheidsinstellingen moet vertrouwen (denk aan woekerpolissen, kredietcrisis, Citibank België, Fortis, Icesave, DSB, etc).

Ik heb voor mezelf al heel lang geleden besloten dat ik voor mijn financiële toekomst en voor mijn pensioen geen enkele euro verwacht of wil verwachten van welke instelling ook. Want welke gegronde reden heb ik om daarop te vertrouwen? Geen enkele. Ik zorg daarom voor mezelf. Dat leidt ook automatisch tot een heel andere, onafhankelijke, actiegerichte manier van denken. Mocht er dan toch ergens een uitkering vandaan komen als ik over 22 jaar de kaap van 65 rondt, dan moet ik op dat moment mijn ongelijk toegeven, maar heb ik wel een dubbele meevaller…

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Het meest ideale wat je als belegger kan overkomen…

…is dat je een aandeel ontdekt waaraan je duidelijk kunt zien dat het nog niet is ontdekt door de analisten en beleggings-fondsen. Eergisteren hebben we een splinternieuw “Super Rendement Rapport” naar onze abonnees gestuurd en daarin hebben onder meer precies zo’n aandeel ontdekt. En dat gebeurt ons écht niet iedere dag! 

Hoe ideaal kan je het krijgen?
Een spotgoedkoop aandeel van een bedrijf dat ondanks de economische crisis niet alleen winst maakt, maar ook forse winstgroei realiseert. En of dat nog niet genoeg is, het heeft bakken met geld in kas en géén schulden. Hoe ideaal kan je het krijgen? Wij prijzen ons dan ook gelukkig dat we zo’n schitterend aandeel hebben gevonden vóórdat het op het radarscherm van de “grote jongens” is gekomen. Want als dát straks gebeurt, dan kan de koers héél snel héél hard omhoog gaan.

Zo hard kan het gaan
Ook in oktober in november hadden we het geluk dat we een aandeel vonden waaraan we konden zien dat ze nog grotendeels onontdekt waren. Beide aandelen kwamen korte tijd na selectie (wel een gelukje dat dit zo snel is gebeurd) op de radarschermen van de professionals. Het in oktober geselecteerde aandeel steeg met 65% in twee maanden, terwijl het vorige maand geselecteerde aandeel slechts één maand nodig had om maar liefst 80% in koers te stijgen. Zó hard kan het gaan zodra een aandeel ontdekt wordt door de grote jongens.

Wilt u ook meeprofiteren van deze unieke situatie?
Bestelt u dan snel het splinternieuwe “
Super Rendement Rapport“.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Nog niet ontdekt door de grote jongens

Het meest ideale wat je als belegger kan gebeuren is als je een aandeel vindt waaraan je duidelijk kunt zien dat het nog niet is ontdekt door de analisten en beleggingsfondsen. Afgelopen Donderdag hebben we een splinternieuw Super Rendement Rapport naar onze abonnees gestuurd en daarin hebben we onder meer precies zo’n aandeel ontdekt. En dat gebeurt ons écht niet iedere dag! 

Hoe ideaal kan je het krijgen?
Een spotgoedkoop aandeel van een bedrijf dat ondanks de economische crisis niet alleen winst maakt, maar ook forse winstgroei realiseert. En of dat nog niet genoeg is, het heeft bakken met geld in kas en géén schulden. Hoe ideaal kan je het krijgen? Wij prijzen ons dan ook gelukkig dat we zo’n schitterend aandeel hebben gevonden vóórdat het op het radarscherm van de “grote jongens” is gekomen. Want als dát straks gebeurt, dan kan de koers héél snel héél hard omhoog gaan.

Eerst 500%. Dan héél misschien verkopen
In ieder geval willen we met dit aandeel 500% winst, voordat we er ook maar één seconde over gaan denken om het weer te verkopen.
Wilt u ook meeprofiteren van deze unieke situatie?
Bestelt u dan snel het splinternieuwe ” Super Rendement Rapport “.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media: