Een unieke verhouding tussen risico en rendement

Gisteren gaf de koersgrafiek van een aandeel uit ons rapport “De Nieuwe Internet Hype” ons een signaal om op dalende koersen te gaan inspelen.

Dat signaal sturen we vanmiddag naar onze abonnees.

Het betreft een aandeel van een bedrijf dat een ronduit belabberde balans heeft en dat gemiddeld $450 miljoen per kwartaal aan geld verbrandt.

Wiens banksaldo dus ieder kwartaal met $450 miljoen daalt. En dat moet aanvullen door geld te lenen.

Een ongekend snel stijgend schuldsaldo
Een bedrijf wiens schuldsaldo het afgelopen anderhalf jaar met maar liefst 67% is gestegen.

Dat inmiddels zóveel geld heeft geleend, dat haar rentekosten met ongeveer 70% per jaar stijgen.

Alléén al de rentekosten maken het zowat onmogelijk om te overleven.

Rijp voor 100% koersdaling
Wat ons betreft stevent dit bedrijf recht op een faillissement af. Is dit aandeel dus rijp voor een 100% koersdaling.

Beleggers beginnen dit nu in de smiezen te krijgen, want de koerstrend is inmiddels gedraaid naar dalend.

Unieke verhouding tussen risico en rendement
We leggen een stop-loss op een niveau dat minder dan 8% boven de huidige koers zit.

Dat betekent dat je potentiële winst meer dan 12 keer zo hoog is als het potentiële verlies.

Een unieke verhouding tussen risico en rendement.

De komende tijd volgen er meer dan dit soort prachtsignalen!
Bestel hier het unieke rapport “De Nieuwe Internet Hype”

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Canada en Australië zijn de klos

De grootste huizenbubbels ter wereld zijn in Canada en Australië. Beide bubbels zijn nu aan het barsten.

De enorm hoge huizenprijzen zorgden ervoor dat centrale banken bang waren om de rente te verhogen. Waardoor de Canadese en Australische dollar zwak blijven en importkosten stijgen, wat inflatie doet stijgen, wat ervoor zorgt dat centrale banken niet anders kunnen dan rente verhogen.

Voeg daar een sterk stijgende dollar aan toe en het probleem wordt alleen maar groter.

Kinderbubbeltje
Om een idee te hebben van hoe enorm die huizenbubbels zijn, leende ik onderstaande grafiek uit Grant William’s Things That Make You Go Hmmm rapport.

Op deze grafiek zien we dat de Amerikaanse huizenbubbel (die de kredietcrisis veroorzaakte) een kinderbubbeltje was vergeleken met de huidige Australische bubbel. De bubbel in Canada is ongeveer even groot..

Massaal aan het lenen geslagen
En op onderstaande grafiek zien we hoe Australiërs massaal aan het lenen zijn geslagen om de alsmaar duurder wordende huizen te kunnen betalen.

Dezelfde praktijken als in VS en NL
Precies zoals het tot 2008 in de VS en ook in Nederland ging, is het de afgelopen jaren in Canada en in Australië gegaan.

Banken verstrekten massaal alsmaar grotere leningen, werden daarbij steeds minder kritisch, sjoemelden met de papieren en bedachten populaire hypotheekvormen als aflossingsvrije hypotheken.

Daarnaast kregen ook de woningbezitters met overwaarde onbeperkt leningen, om die overwaarde te spenderen aan leuke dingen.

Ophef zorgt voor strengere banken
Nu in die landen de nodige ophef is ontstaan over de door banken gehanteerde praktijken, zijn ze gedwongen om dat soort praktijken te stoppen, waardoor ze automatisch strenger worden, dus minder hypotheekleningen (kunnen) verstrekken.

Combineer dat met het hierboven vermelde probleem van stijgende inflatie en de stijgende dollar en je hebt een perfecte storm die op losbarsten staat.

Indirecte effecten
De afgelopen weken stuurden we onze dollarrapport-abonnees al diverse signalen, die grotendeels al op mooie winsten staan. Die winsten zijn echter nog maar het begin.

Daarnaast geldt als indirect effect dat de stijgende dollar een rol speelt in het doorprikken van ’s werelds grootste huizenbubbels.

Als abonnee van het rapport “De Dollar is aan het Stijgen!” profiteer je van het barsten van twee mega huizenbubbels.

De stijgende dollar laat een spoor van vernieling na.
Profiteer daarvan door dit unieke rapport te bestellen!

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Het is begonnen!

Ik heb er afgelopen maand al uitgebreid over geschreven. De Amerikaanse automarkt is een enorme bubbel, die gedoemd is om te barsten.

Door de lage rente én door volop geld te lenen aan mensen uit de financiële onderklasse, zijn Amerikaanse autoverkopen jarenlang kunstmatig opgepompt. Tot een enorme bubbel.

Autoverkopen knallen omlaag…
Het is nu officieel begonnen. Die bubbel is aan het barsten. Beleggers gooien hun aandelen in de verkoop.

Het nieuws dat gisteren bekend werd, was zéér duidelijk. Zie onderstaande krantenkop:

Autoverkopen daalden in maart met maar liefst 5,7%. Dat is een zéér forse daling.

…ondanks enorme kortingen
Maar dat is nog niet alles. Autoverkopen daalden ondanks dat dealers klanten probeerden te lokken met enorme kortingen.

Dit is een bericht dat zelfs bij de domste beleggers de alarmbellen doet rinkelen. Dit is hét signaal om van alle aandelen die met de Amerikaanse automarkt te maken hebben, af te willen.

Nog véél meer slecht nieuws op komst
Het was gisteren een mooie dag voor onze abonnees. Want de aandelen die wij voor ons rapport “De Nieuwe Subprime Crisis” hebben geselecteerd, gingen fors onderuit.

Dit is slechts het begin. Er gaat nog véél meer van dit soort slecht nieuws komen. En er gaan nog véél meer forse koersdalingen komen.

Ik ga vanmiddag mijn posities uitbreiden.

90% tot 100% koersdalingen zijn onvermijdelijk.
Profiteer daarvan nu het nog kan!
Klik hier om dit unieke rapport snel te bestellen.

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Als je jarenlang teveel geld uitgeeft

If your outgo exceeds your income, your upkeep becomes your downfall

Deze zin hoorde ik eerder deze week uit de mond van superbelegger Rick Rule. Het is in één prachtige, korte zin samengevat hét probleem van de westerse landen.

Die hebben de afgelopen 20-25 jaar massaal boven hun stand geleefd. En sinds het uitbreken van de kredietcrisis proberen we ons krampachtig aan die te hoge levensstandaard vast te klampen.

In onderstaande grafiek zien we hoe enorm we ons de afgelopen jaren alleen al in de Eurozone in de schulden hebben gestoken.

Deze grafiek laat de cijfers tot 2011 zien. Sindsdien is de Eurozone-staatsschuld met nog eens een dikke €500 miljard gestegen. In de VS, Japan en in Groot-Brittannië is het beeld niet anders.

In de VS steeg het Total Credit Market Debt van $33 biljoen voor het uitbreken van de crisis tot $41 biljoen nu. Dat is $8000 miljard méér schulden. In vijf jaar tijd.

Als je een crisis van teveel schulden aanpakt, dan betekent het dat die schulden omlaag moeten. Schulden afbouwen doet pijn. En pijn is niet leuk. Deze grafiek en de Amerikaanse cijfers laten duidelijk zien dat de schulden alleen maar verder zijn gestegen.

We zitten dus in de upkeep fase. Zolang je aan relatief lage rente geld kunt blijven lenen, kan je nog doen alsof er geen grote problemen zijn. Net zoals met een gemiddeld mens dat zwaar in de schulden zit, lukt het ook hele landen soms om even de onderliggende problemen te vergeten.

Eurozone uit de recessie?
Dat is het bericht dat we deze week in de media zagen. Als het werkelijk zo is, dan is het tijdelijk. Want de problemen die de kredietcrisis hebben veroorzaakt, zijn niet aangepakt. We zitten in de upkeep fase. Na de upkeep komt de downfall.

Laat u dus niets wijs maken over economisch herstel. Iemand die zichzelf te diep in de schulden heeft gestoken, kan alleen financieel gezond worden door die schulden af te bouwen.

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Toen wel belangrijk. Nu even niet.

Eerder deze maand gaf Barack Obama een interview aan de Amerikaanse tv-zender ABC. Hij vertelde in dat interview dat de stijgende Amerikaanse staatsschuld geen probleem voor hem is. Andere zaken zijn belangrijker, aldus Obama.

Herinnert u zich dit artikel nog, dat ik u ruim een half jaar geleden toestuurde? U ziet daar hoe Obama een maand na zijn aantreden in 2009 een speech houdt. En waarin hij vertelt dat het met de staatsschuld zo écht niet langer kan.

Basta!
Het moet afgelopen zijn met de geldverspilling van de afgelopen jaren!
We mogen onze kinderen niet met een torenhoge schuld opzadelen!
Als we niets doen, dan komen we straks in een nieuwe crisis terecht!

Aldus de Barack Obama van februari 2009.

Toen bedroeg de Amerikaanse staatsschuld $10,8 biljoen, ofwel $10.800 miljard. Sinds die toespraak heeft hij de staatsschuld met 55% laten oplopen tot maar liefst $16.749 miljard!

Waarom was de staatsschuld toen wel belangrijk?
En waarom nu niet meer? De Amerikaanse overheid spendeert bijna 50% meer dan er binnenkomt. De ingrepen die nodig zijn om de kosten weer in het gareel te krijgen, zijn zo drastisch dat geen politicus zijn vingers eraan wil branden. Vooral niet zolang Bernanke helpt met geld printen en zolang Obama geld kan lenen tegen 2% rente!

Torenhoog en snel stijgend
Het boekjaar 2013 is nog niet eens op de helft. De Amerikaanse staatsschuld is in minder dan een half jaar tijd met maar liefst $683 miljoen gestegen tot $16.749 miljard. Ofwel 106% van het Amerikaanse BNP. De staatsschuld stijgt keihard door!

1999 en 2007 waren kinderbubbels
De torenhoge en fors stijgende staatsschuld, in combinatie met de belachelijk lage rente, zorgt ervoor dat de Amerikaanse obligatiemarkt een zeepbel is van historische proportie. Een zeepbel waarmee vergeleken de Nasdaq-bubbel van 1999 en de Amerikaanse huizenbubbel van 2007 kinderspel zijn.

Wanneer deze historische bubbel zal barsten weet niemand. Kan morgen zijn. Of het kan nog even duren. Hoe langer het echter duurt, hoe groter de bubbel wordt. En hoe meer geld u kunt verdienen aan het barsten ervan.

Het enige dat u moet begrijpen…
Hebt u ooit al eens van het barsten van een bubbel geprofiteerd? Ik vermoed van niet. U hebt nu de kans.

Je hoeft geen kerngeleerde te zijn om dit te zien aankomen. Het enige dat u moet begrijpen, is dat niemand onbeperkt door kan gaan met fors meer geld uitgeven dan er binnenkomt.

In ons rapport “De Amerikaanse obligatiemarkt staat op springen!” vertellen we u precies hoe u op een simpele manier van het barsten van deze megabubbel kunt profiteren.

Ik ben vast van plan om hier vele honderden procenten winst op maken.
U ook?
Klikt hier om het obligatierapport snel te bestellen!

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Geef de boodschap door…

Een nieuwe look voor onze StockTradingNieuws website/blog! We moeten uiteraard met de tijd meegaan en hebben geprobeerd om het allemaal wat strakker en overzichtelijker te maken. Tevens hebt u als lezer vanaf nu de mogelijkheid om een artikel dat u interessant vindt te delen met mensen die uw interesse delen. Maakt u er naar hartelust gebruik van!

Ik kan mij bijvoorbeeld heel goed voorstellen dat u dit artikel van vorige week vrijdag en dit artikel van afgelopen dinsdag wilt delen met mensen die u na aan het hart liggen. Ik doe dat in ieder geval wel, want ik heb deze beide artikelen écht niet voor de grap geschreven. Hoe meer mensen zichzelf gaan beschermen, hoe beter.

Ik geef u bij deze direct even wat nieuwe cijfers. De Amerikaanse staatsschuld steeg in de eerste drie maanden van 2012 eventjes met $360 miljard, tot $15.582 miljard. Toen het Amerikaanse fiscale jaar 2012 op 1 oktober begon, was de staatsschuld nog $14.790 miljard. In een half jaar tijd gaf Obama $792 miljard meer uit dan er in binnenkwam. Een hallucinant bedrag!

Hoe lang blijven mensen hun geld nog uitlenen aan de Amerikaanse overheid tegen een rente die zelfs lager ligt dan de huidige inflatie? Ik kan mij niet voorstellen dat dit nog lang zal blijven duren. Die Amerikaanse obligatiemarkt gaat absoluut instorten. En wij gaan er met onze obligatiestrategie keihard van profiteren! Klikt u hier om met ons mee te doen.

Deze week gaf Bernanke aan dat hij vooralsnog even geen nieuw geld gaat printen. De beurzen, verslaafd aan geldprinterij, direct in een korststondige stress. Ook goud en zilver in de stress. Op mijn twitter account plaatste ik gisteren onder meer een bericht over Jim Rogers. Hij hoopt op een verdere daling van goud en zilver, want dat is ideaal om bij te kopen tegen lage prijzen.

Ik ben het volledig met hem eens, maar ik blijft gewoon iedere maand goud en zilver bijkopen. Ik ga niet wachten op een daling, want de korte termijn is nu eenmaal moeilijk te voorspellen. Mochten goud en zilver in prijs dalen, dan ga ik wel méér bijkopen dan ik normaal doe.

Voor wat betreft goud en zilver is het belangrijk om twee zaken in het oog te houden. In dit artikel vertelde ik u op welke twee cijfers u moet letten om te weten of de voorwaarden voor een bull markt in goud en zilver nog intact zijn. En in dit artikel vertelde ik u hoe belangrijk het is om mentaal voorbereid te zijn op een tijdelijke forse daling van de goud- en zilverprijs.

Als u uzelf constant aan de inhoud van deze twee artikelen herinnert, dan gaat u de gehele bull markt uitzitten en enorme winsten behalen. En dan vooral met goedkope aandelen van zeer goed presterende goud- en zilverproducenten! Want daarvan stijgt de winst een stuk sneller dan de goudprijs en dus ook de uiteindelijke koers.

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

De ene rente is de andere niet

Ik ontving vorige week naar aanleiding van dit artikel verschillende mails van lezers die allen deze zelfde (zeer goede!) vraag hadden:

“U vertelt in uw nieuwsbrief eerst dat de Fed de rente nog tot 2014 op 0-0,25% houdt en vervolgens dat de Amerikaanse obligatierente de komende jaren fors gaat stijgen. Dit lijkt mij een tegenstrijdig verhaal. Kunt u hierover uitleg geven?”

Het antwoord op deze vraag is simpel. De ‘centrale bank rente’ en de obligatierente staan los van elkaar. Zouden ze aan elkaar vast zitten, dan zou de rente op 10-jarige Portugese staatsobligaties nu onmogelijk 12% kunnen zijn. Want de ECB-rente is immers slechts 1%?

Uw spaarrente hangt samen met ECB-rente
De centrale bank bepaalt de rente die banken elkaar in rekening brengen om geld uit te lenen. En als gevolg daarvan is de rente op uw spaarrekening grotendeels gebaseerd op deze rente. Als de ECB-rente 1% is, dan haalt geen bank het in zijn hoofd om u 5% rente op uw spaarrekening te betalen. Hetzelfde geldt uiteraard voor de Fed-rente, die nu 0-0,25% is.

Doodgewoon vraag en aanbod
De rente op Amerikaanse staatsobligaties wordt echter niet door de centrale bank bepaald. Maar door de volgende twee zaken:

  1. De hoeveelheid geld die Obama nodig heeft om zijn uitgaven te financieren.
  2. Het aantal beleggers dat bereid is om daarvoor geld aan hem uit te lenen.

Door vraag en aanbod dus. In dit artikel vertelde ik u al dat Obama ongegeneerd geld blijft uitgeven. En dat de staatsschuld $15.517 miljard was. Sinds ik het artikel schreef, is daar alweer $69 miljard bijgekomen. In twee weken tijd!

De simpele vraag die u zich hier kunt stellen is: zou ú uw zuur verdiende geld uitlenen aan Obama, die zó ontzettend veel geld over de balk smijt? Die de Amerikaanse staatsschuld ieder jaar zó hard laat oplopen? Ik in ieder geval niet!

Honderden procenten winst te rapen
Steeds meer beleggers gaan zich dezelfde vraag stellen. Met als gevolg dat ze hun Amerikaanse staatsobligaties kwijt willen. En al helemaal geen nieuw geld aan Obama willen uitlenen. Met als gevolg dat de vraag naar Amerikaanse staatsobligaties fors zal dalen en dat de rente dus enorm zal stijgen.

Ik hoop dat u met deze uitleg begrijpt dat de Fed-rente en de obligatierente los van elkaar staan. Maar vooral dat de rente op Amerikaanse staatsobligaties de komende jaren enorm zal stijgen. Door op die ontwikkeling in te spelen, gaan wij honderden procenten winst behalen.

Wees geen dief van uw eigen portemonnee
Naar mijn bescheiden mening ben je dan ook een dief van je eigen portemonnee als je niet op een zó duidelijke ontwikkeling inspeelt. Want dat is écht heel simpel! In ons obligatierapport vertellen we u precies hoe dat te doen.
Klikt u hier om het snel te bestellen.

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Stijgende inflatie onvermijdelijk

Als je geld aan iemand uitleent, dan loop je risico. Voor dat risico ontvang je een rentevergoeding, die afhankelijk is van twee zaken. Hoe groot is het risico dat je je geld nooit meer terugziet. En hoe hoog is inflatie.

Als je je geld op een spaarrekening zet, dan leen je effectief je geld uit aan een bank. En loop je dezelfde risico’s. Natuurlijk springt de staat bij in geval van faillisement van een bank, maar dat is uiteindelijk een wassen neus. In normale economische tijden zou je dus 2,7% inflatie + ongeveer 2,5% risicopremie = een rente van ongeveer 5% moeten ontvangen op je spaarrekening.

Nu lopen we een hoger risico op problemen en zouden we eigenlijk zelfs 6% tot 7% rente moeten ontvangen. Vergelijk dat maar eens met de ongeveer 2% rente die een spaarrekening nu oplevert. Die 2% rente is nog niet eens genoeg om inflatie te vergoeden. Laat staan het verhoogde risico dat we nu met banken lopen! Conclusie: cash geld aanhouden loont niet, terwijl er wél risico aan kleeft.

En die spaarrente gaat nog minimaal een jaar of twee zo laag blijven. Het beleid van Draghi laat namelijk aan duidelijkheid niets te wensen over. Hij draaide direct na zijn aantreden de renteverhogingen van Trichet terug en pompte de afgelopen twee maanden 1012 miljard vers geprinte euro’s het systeem in. Stijgende inflatie is daarmee onvermijdelijk.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Aan 2011 viel geen eer te behalen

2011 is een beursjaar om snel te vergeten. Het is het jaar waarin de beurs zich vooral liet beïnvloeden door de strapatsen van politici en centrale bankiers (zie ook dit artikel). Er was eigenlijk voor bijna niemand veel eer te behalen.

Om winst te maken moest je op 31 december 2010 je geld beleggen in goud en in Amerikaanse staatsobligaties. Het eerste kon je toen inderdaad al concluderen op basis van nuchtere analyse. Het tweede gaat tegen alle normale logica in, want massaal geld lenen aan iemand die er financieel superslecht voor staat en desondanks vrolijk geld blijft verspillen, is niet bepaald logisch.

Dat Amerikaanse staatsobligaties afgelopen jaar winst opleverden, is vooral te wijten aan onze europese politici en centrale bankiers. Zij hebben het in 2011 gepresteerd om meerdere keren met een ‘allesomvattende oplossing’ voor de eurocrisis te komen, die echter iedere keer een halfbakken oplossing bleek te zijn. Met als gevolg dat beleggers richting de zo liquide Amerikaanse staatsobligaties vluchtten. Zie dit artikel over de liquide leugen.

Amerika’s financiële situatie is in 2011 alleen maar verder verslechterd (en niet zo’n beetje ook!), terwijl de zeepbel in de Amerikaanse obligatiemarkt alleen maar verder is opgeblazen. Verderop in deze nieuwsbrief geef ik u enkele feiten die erop duiden dat die bubbel snel kan barsten.

Aandelen deden per saldo niets en ook in grondstoffen moest je je heil in 2011 niet zoeken. Alleen goud leverde in euro’s gemeten ongeveer 15% winst op, terwijl zilver ongeveer 4% in prijs daalde. Zilver lijkt vooral het slachtoffer te zijn van manipulatie.

Juist toen de zilverprijs in mei én in september een correctie inzette, verhoogde Comex de margin verplichting fors, waardoor enorm veel handelaren gedwongen werden hun zilver te verkopen en de zilverprijs fors daalde. Die forse daling gaf grote partijen de kans om zonder al te grote verliezen van hun short posities af te geraken.

Dat is voor de toekomst alleen maar gunstig, want veel verder kan de margin verplichting niet meer worden verhoogd. Ik vind zilver nu dan ook interessanter dan goud. Het is echter wel verstandig om niet in goud en zilver te beleggen via ETFs, maar om vooral in fysiek goud te beleggen. Via een goudrekening of door het gewoon thuis te laten leveren. Klikt u hier voor meer info daarover.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Massale vlucht naar waardeloze staatsobligaties

De belegger is afgelopen week massaal uit aandelen gevlucht. En zijn geld is voor slechts een klein deel richting goud en zilver gegaan. Veruit het grootste deel van de beleggers parkeerde zijn geld in de “veilige haven” van Amerikaanse staatsobligaties.

En dat terwijl wij in deze nieuwsbrief maar blijven verkondigen dat de Amerikaanse obligatiemarkt een zeepbel is die uiteen moet en zal spatten. Hoe zit dat eigenlijk? Ik hoor het u denken…

Gelijk krijgen kan lang duren
Een belangrijk onderdeel van beleggen is dat het lang kan duren voordat een analyse uitkomt. Iemand die in 1998 concludeerde dat er een internet bubbel op de beurs was ontstaan, had het grootste gelijk van de wereld. Alleen duurde het daarna nog twee jaar voordat de beurs hem gelijk gaf. Maar toen was er uiteraard wel véél meer te verdienen aan het uiteenspatten van die zeepbel…

50 jaar lang een veilige haven
In dit specifieke geval geldt dat Amerikaanse staatsobligaties de afgelopen 50 jaar een absoluut veilige haven waren voor beleggers. Iedereen die zijn geld even een tijdje veilig aan de zijlijn wilde parkeren, wist dat hij zonder nadenken Amerikaanse staatsobligaties kon kopen. En het duurt nu eenmaal lang voordat het grote publiek zich realiseert dat Amerikaanse staatsobligaties niet langer veilig zijn, maar juist zeer risicovol.

We waarschuwen er in ons obligatierapport ook voor dat er altijd een periode kan aanbreken waarin beleggers in een soort Pavlov reactie weer massaal richting Amerikaanse staatsobligaties vluchten. En juist omdat het lang kan duren, hebben we niet blind hierop ingespeeld, maar houden we rekening met de koerstrend.

Cijfers liegen niet
De situatie is echter onhoudbaar. Cijfers liegen niet. En schulden worden alleen maar groter als je ze niet rigoreus aanpakt. De Amerikaanse staatsschuld bedraagt nu al $14.500 miljard. De komende drie jaar zal de VS ieder jaar $1000 miljard moeten aflossen en dus zullen ze de houders van die obligaties moeten overtuigen om opnieuw geld aan de VS te lenen, of moeten ze nieuwe partijen vinden die hen dat geld wil lenen.

Daarnaast geeft de Amerikaanse overheid ieder jaar $1500 miljard meer uit dan er binnenkomt. En voor die gehele $1500 miljard zal de Amerikaanse overheid dus partijen moeten vinden die hen dat geld wil lenen.

Voor $10.000 miljard aan geldschieters zoeken
Dat betekent dat de VS in de komende vier jaar voor maar liefst $10.000 miljard aan geld moet zien te lenen van mensen die zo gek zijn om dat risico te nemen. En dat de totale Amerikaanse obligatiemarkt groeit van $14,5 miljard nu, naar $20,5 miljard over vier jaar. Waar gaan ze al die partijen vinden die geld aan de VS gaan lenen voor een paar belabberde procenten, terwijl inflatie de pan uitrijst? Bij mij hoeven ze in ieder geval niet aan te kloppen!

Huidige vlucht is gouden kans
De massale Pavlov reactie van afgelopen week heeft ervoor gezorgd dat de zeepbel alleen maar nóg een stuk verder is opgeblazen. En heeft er ook voor gezorgd dat de winst nog een stuk groter gaat zijn, zodra die zeepbel uit elkaar spat. Wij zien de huidige (tijdelijke) vlucht daarom als een gouden kans en hebben gisteren een signaal uitgestuurd naar de deelnemers aan onze
obligatiestrategie.

Het meeste geld op de beurs valt te verdienen als een zeepbel uit elkaar spat. En zoals de zaken er nu voor staan, valt hier ENORM veel geld te verdienen. Hebt u ons obligatierapport nog niet in bezit? Klikt u dan hier om het snel te bestellen.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media: