Ook Nout Wellink vindt deflatie-angst grote onzin

Ik was vanmorgen even op de internetpagina van De Telegraaf aan het kijken of zij de afgelopen dagen misschien aandacht hadden besteed aan de stijgende goudprijs (zie  dit artikel), toen ik een interview met ex-DNB President Nout Wellink tegenkwam.

Hij vertelt daarin dat het een domme fout zou zijn, als de ECB nu geld zou gaan printen uit angst voor deflatie. Dat we juist dankbaar moeten zijn voor de lagere prijzen.

Grote onzin
Wellink verkondigt precies hetzelfde als wij eerder deze maand al in dit artikel deden. Die hele angst voor deflatie is grote onzin, die via de reguliere media bewust in de hoofden van burgers wordt gepompt.

Mooi dat Wellink in een interview met een grote krant vertelt dát die deflatie-angst inderdaad grote onzin is. Al zal dat Draghi uiteraard niet beletten om donderdag aan te kondigen dat hij geld gaat printen.

Waarom nu pas?
Wellinks collega Greenspan is na zijn pensionering plotseling ook dingen beginnen te zeggen waarmee ik het helemaal eens ben (zie dit artikel). Waarom beginnen mensen die belangrijke posities hebben bekleed pas ná hun carrière logische taal uit te slaan?

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Deze bull markt gaat véél heviger zijn!

Sinds Nixon in 1971 de goudstandaard afschafte, is de Amerikaanse dollar stelselmatig verzwakt. Twee keer echter was er een jarenlange bull markt, waarin de dollar fors steeg.

De eerste dollar bull markt was in de jaren 1981-1984 toen Volcker de rente fors verhoogde om inflatie te bestrijden. Met als gevolg de Latijns-Amerikaanse crisis.

Aziatische schuldencrisis
En de tweede was in de jaren 1995-2001 toen Greenspan de rente verhoogde om de Amerikaanse inflatie onder controle te houden. Met als gevolg de Azië-crisis, die u zich misschien nog goed herinnert van het soort beelden zoals op onderstaande foto.

Beide keren veroorzaakte de dollarstijging een grote crisis. Om dezelfde reden. In de jaren voordien was teveel geld geleend in dollars.

Waardoor schulden in lokale valuta gemeten opliepen, beleggers/investeerders hun posities sloten, en hun dollars terug naar de VS brachten. Waardoor de dollar alleen maar verder steeg en nóg meer problemen veroorzaakte.

Zoals u op de grafiek in dit artikel al kon zien, was het totale bedrag aan uitstaande dollarschulden in 1998 echter vele malen kleiner dan nu.

Derde dollar bull markt is aangebroken
Alles wijst erop dat de derde dollar bull markt is aangebroken. De dollargrafiek die ik u dinsdag liet zien laat aan duidelijkheid niets te wensen over.

Iedereen die de afgelopen jaren dollars heeft geleend om die buiten de VS te beleggen/investeren, kijkt tegen steeds stijgende valutaverliezen aan. Iedereen.

En dát op een moment dat de Fed geen geld meer print, terwijl andere grote centrale banken wél geld printen of nog geld moeten gáán printen. Op een moment dus dat de omstandigheden voor een stijgende dollar tóch al ideaal zijn.

Neveneffecten gaan dit keer véél groter zijn
Deze derde dollar bull markt heeft alles in zich om veel heviger te worden, en véél grotere neveneffecten te veroorzaken dan de eerste twee.

De redenen daarvoor zijn:

    • het duizelingwekkend hoge bedrag van $9.000 miljard aan buiten de VS uitstaande dollarschulden.
    • opkomende landen maken nu een groter deel van de wereldeconomie uit.
    • westerse landen staan er economisch véél zwakker voor dan tijdens de vorige twee crises.

Een mega ontwikkeling
Daarom sprak ik afgelopen dinsdag van een mega ontwikkeling. Waar je slachtoffer van kunt worden als je niet oplet. Maar waar je ook enorm aan kunt verdienen, als je er tijdig op inspeelt.

Wij gaan voor de enorme winsten die dit kan opleveren.
U ook? Klik dan hier om dit unieke rapport te bestellen

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Teveel kapitalisme, of juist een gebrek daaraan?

Vorige week ontving ik een mail van een redacteur van een communistisch magazine. Hij had ons rapport “Wees voorbereid en heb een plan” gelezen en vroeg of hij delen ervan mocht publiceren in zijn blad. Hij schreef dat hij zich volledig in onze analyse van de huidige situatie kon vinden én dat hij zich ook kon vinden in de manier waarop je daar als burger mee omgaat. Alleen wist hij wel zeker dat onze analyse over hoe deze crisis als geheel zou moeten worden opgelost, compleet anders zou zijn dan de zijne. Hij legt de schuld van de huidige crisis uiteraard bij een teveel aan kapitalisme.

Analyseren en op de situatie inspelen
De insteek van deze nieuwsbrief en van onze beleggingsservices is om te analyseren hoe de wereld er economisch uitziet en daar zo goed mogelijk op in te spelen. Precies zoals we in het rapport “Wees voorbereid en heb een plan!” doen. Het is niet onze bedoeling om onze mening aan anderen op te dringen of in discussie te gaan over “hoe de wereld eruit zou moeten zien”.

Het valt ons echter wel op dat veel mensen (waaronder veel “specialisten”) de huidige economische crisis wijten aan teveel kapitalisme, of zelfs zien als het definitieve falen van kapitalisme. En dat ze dit doen terwijl ze ofwel de geschiedenis niet kennen, ofwel een paar elementaire gebeurtenissen en feiten over het hoofd zien. Enkele van die zaken wil ik hier graag even onder elkaar zetten:

  1. De redding van hedge fonds Long Term Capital Management in 1998 legde de eerste kiem voor de huidige crisis. In plaats van dat deelnemende banken een forse tik op de neus kregen, kregen de CEOs de impliciete boodschap dat Greenspan ze altijd zou redden. De geboorte van de term “too big to fail” was een feit, waardoor CEOs zich massaal op korte termijn winsten konden fixeren en de lange termijn konden negeren.
    Van kapitalisme is alleen sprake als bedrijven die falen ook daadwerkelijk failliet gaan.

  2. In 2002/3 verlaagde Greenspan de rente naar het toen historisch lage niveau van 1%. Hiermee nodigde hij alle consumenten uit om massaal geld te lenen voor consumptie. Zou de markt de rente hebben bepaald, dan zou die nooit zover zijn gedaald en zou er nooit een zo massale vraag naar die verpakte hypotheken zijn ontstaan.
    Van kapitalisme is alleen sprake als de hoogte van de rente wordt bepaald door vraag en aanbod.

  3. De kredietcrisis (en veel andere crises) vindt zijn oorsprong in de financiele sector. Vreemd genoeg is geen enkele bedrijfstak zo sterk gereguleerd als juist de financiele. In de meeste andere, niet sterk gereguleerde sectoren doet de markt uitstekend zijn werk en komen dit soort excessen niet voor.
    Hoe kan het dat juist in de bedrijfstak waar de overheid zich het meeste mee bemoeit, altijd de grootste problemen zijn?

  4. Grote, beursgenoteerde bedrijven worden helemaal niet gerund door ondernemers. Ze worden gerund door mensen die voor een fors salaris op de loonlijst staan. Die nooit ondernemer zijn geweest. Mensen die totaal geen risico lopen als het mis gaat met het bedrijf. Die het zich kunnen veroorloven om zich alleen over de korte termijn zorgen te maken. Die met een vorstelijke premie vertrekken na jaren van wanbeleid. De aandeelhouders zijn eigenaar en lopen financieel risico, maar die hebben juist nauwelijks iets te vertellen.
    Het kenmerk van kapitalisme is dat mensen hun eigen kapitaal inzetten om een onderneming op te bouwen met als doel daar winst mee te behalen.

Ik noem hier vier punten, maar ik kan nog wel een tijdje doorgaan met feiten neerpennen van dit soort feiten. U mag uiteraard uw eigen conclusie trekken. Teveel kapitalisme, of juist te weinig?

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media: