Zo slecht gaat het in Italië en Frankrijk

Deze week werd bekend dat de Amerikaanse economie in het eerste kwartaal met slechts 0,2% groeide. En dus stagneerde. Zelfde verhaal als vorig jaar in het eerste kwartaal.

Men vergelijkt het eerste kwartaal van 2015 met het vierde kwartaal van 2014, en extrapoleert dat naar een groei op jaarbasis.

Maar ja, wanneer geeft een mens meer geld uit? In de periode okt-dec met alle feestdagen, of in de donkere feestdagloze winterperiode van jan-mrt?

Cijfers veel stabieler dan mediaberichten doen vermoeden
Als je doodgewoon ieder kwartaal vergelijkt met hetzelfde kwartaal een jaar eerder, krijg je heel andere, veel stabielere cijfers. Zie onderstaande grafiek.

Vorig jaar was er volgens de media zelfs sprake van economische krimp in het eerste kwartaal. Rouwstemming in de media. Een kwartaal later gevolgd door juichstemming. Drukmakerij door cijfers op een rare manier te berekenen.

Ik ben voor de langere termijn niet bepaald positief over de Amerikaanse economie, maar de officiële cijfers (waarbij je een kwartaal vergelijkt met hetzelfde kwartaal van vorig jaar), laten voorlopig een behoorlijk stabiele economische groei van 2,4% tot 3% zien.

Extra economische meewind
In de Eurozone hebben we de afgelopen maanden om twee redenen extra economische wind in de rug. De euro is gedaald, wat een voordeel oplevert voor bedrijven die naar landen buiten de eurozone exporteren. En de olieprijs is gedaald, waardoor voor veel burgers en bedrijven hun energiekosten zijn gedaald.

Deze week publiceerde Eurostat de werkloosheidscijfers per maart 2015.

In Frankrijk liep de werkloosheid op tot 10,6%. Het hoogste sinds het uitbreken van de crisis.

En in Italië leek het de afgelopen maanden iets beter te gaan. Maar in maart liep de werkloosheid weer op naar 13%. Het op één na hoogste niveau sinds het uitbreken van de crisis.

Twee van de drie grootste eurolanden presteren dramatisch
Dit, beste lezer, zijn twee van de drie grootste economieën van de eurozone. In beide landen leek het even iets beter te gaan, maar gaat het nu gewoon weer verder bergafwaarts.

En dat ondanks het feit dat óók Italië en Frankrijk de wind van een lagere euro en een lagere olieprijs in de rug hebben….

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Een bizarre wereld

Grant Williams schreef vorige week dat we voor wat betreft de financiële markten al een tijd lang in Bizarro World leven.
Een wereld waarin alles omgekeerd is van hoe het op basis van financiële of economische analyse zou moeten zijn. Een wereld waarin goed nieuws slecht nieuws is en waarin slecht nieuws goed nieuws is. Volgt u me nog?

Sinds 22 mei is de beurs aan het sputteren. Want op die dag werden de notulen van de laatste Fed-meeting gepubliceerd. Daaruit bleek dat enkele leden van de Fed-directie vonden dat de Fed straks misschien maandelijks iets minder dan $85 miljard zou moeten printen.

Angst voor minder geld printen
En die onzekerheid hangt nu boven de markt. Goed nieuws voor beleggers is nu als centrale banken evenveel of liefst meer geld gaan printen. En slecht nieuws is als ze minder gaan printen. We hebben een beurs die verslaafd is aan geld printen. Bizar.

Daarom waren beleggers gisteren opgelucht dat de ISM Manufacturing Index lager dan verwacht op 49 uitkwam, wat op economische krimp duidt. Slecht economisch nieuws betekent evenveel of zelfs meer geld printen. En is dus goed beursnieuws. Bizar.

Wordt bizarre obligatiemarkt iets minder bizar?
Een bizarre wereld zagen we de afgelopen jaren ook in de Amerikaanse obligatiemarkt. Geld lenen aan iemand die tot zijn nek in de schulden zit en daar een na inflatie negatieve rente op krijgen, is te bizar voor woorden.

Sinds 2008 zagen we bij iedere beursdaling van enige betekenis hetzelfde patroon. Beleggers vluchtten richting de vermeende veiligheid van Amerikaanse staatsobligaties. En accepteerden dat ze daarop een negatieve reële rente ontvingen.

De eerste tekenen
Sinds begin mei zijn obligatiekoersen echter aan het dalen. En sinds de beurs op 22 mei begon te sputteren, zijn beleggers per saldo niet naar Amerikaanse staatsobligaties gevlucht, maar hebben ze die juist verkocht.

Waardoor nu een behoorlijk aantal beleggers, beleggingsfondsen en hedge fondsen verliezen aan het lijden zijn. Op beleggingen die ze juist zijn aangegaan omdat ze veilig zouden zijn.

Als mensen verliezen lijden op veilige beleggingen…
…dan worden ze nerveus. En is er kans dat ze gaan verkopen. Allemaal tegelijk. Dan barst de bubbel. En gaan we met onze obligatiestrategie honderden procenten winst behalen. Klik hier om van deze unieke gebeurtenis mee te profiteren.

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Wij zijn niet de enigen die ons grote zorgen maken

Als u deze nieuwsbrief al een tijdje leest, dan is het voor u geen verrassing dat de huidige eurocrisis in eerste instantie een bankencrisis was en pas in tweede instantie een landencrisis werd.

Ook in de nieuwe, bijgewerkte versie van ons gratis rapport Wees voorbereid en heb een plan! vertellen we u hier uitgebreid over en we geven u daarbij een overzicht van hoe de grootste euro-banken ervoor staan.

Maar wij zijn (gelukkig) niet de enigen die ons zorgen maken over dit enorme probleem. Vorige week zag ik toevallig twee keer iemand bij het Nederlandse tv-programma Pauw & Witteman langs komen, die zich ook grote zorgen maakt.

Op vrijdag 8 februari zat ex-Minister van Financiën Hans Hoogervorst aan tafel. Het is nóg maar eens een typisch voorbeeld van iemand die pas zinnige dingen gaat zeggen als hij geen politicus meer is, maar het is toch interessant om even naar hem te luisteren.

En afgelopen donderdag kwam econoom Marike Stellinga van het NRC bij ze langs om de die dag bekend geworden economische krimp te bespreken. Kijkt u hieronder naar wat zij te vertellen heeft (en let ook even op de blonde politica die het vanaf de 5e minuut heeft over “onderdelen van deeloplossingen”).

Toen ik eerst Hans Hoogervorst zag en een dag of vijf later Marike Stellinga, kwam bij mij de gedachte op dat ze eigenlijk samen bij P&W aan tafel hadden moeten zitten, om de kijker een totaalbeeld van de bankencrisis te geven.

Vandaar dat ik u beide filmpjes tegelijk toestuur. Bekijk de filmpjes en trek uw eigen conclusie. Morgen ga ik er in onze reguliere nieuwsbrief verder op in.

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Trekt de Amerikaanse economie nu echt aan?

Er worden tal van economische cijfers gepubliceerd en die cijfers worden door de reguliere media allemaal klakkeloos als waarheid aangenomen. Dit jaar wil ik regelmatig eens dieper op dit soort economische termen ingaan. In gewone mensentaal.

Het belangrijkste cijfer ter wereld is die van de Amerikaanse economische groei. In de reguliere media zagen we een tijdje geleden het bericht dat die in het derde kwartaal van 2012 met 2,6% was gegroeid. Positief bericht. Gisteren zei Obama in zijn speech nog dat het economisch herstel is ingezet. En regelmatig hoor ik economen op tv roepen dat de VS het in ieder geval een stuk beter doet dan Europa.

Even naar de cijfers kijken
Per 30 september 2011 bedroeg het Amerikaanse BBP in totaal $15.163 miljard. Een jaar later was dat gegroeid naar $15.811 miljard. Dat is een nominale groei van 4,3%.

De reële economische groei bereken je vervolgens door inflatie daar vanaf te trekken. Volgens het Amerikaanse Bureau of Labor Statistics was het leven in het derde kwartaal van 2012 in totaal 1,7% duurder dan een jaar voordien. Blijft netto 2,6% economische groei over.

Simpele berekening. Toch?
Is het ook. En 2,6% economische groei is lang niet slecht. Maar er zitten twee adders onder het gras. Vandaag ga ik op één adder in. Het inflatiecijfer.

Officieel was er dus slechts 1,7% inflatie. Inflatie bereken je door de prijzen van een mandje met goederen en diensten te vergelijken met de prijzen van een jaar eerder. Als een brood nu €2,20 kost en vorig jaar nog €2, dan is er voor wat betreft brood 10% inflatie.

Biefstuk en computers
Alleen hebben de Amerikanen deze berekening twee keer aangepast. En zodanig dat die berekening niet langer objectief is. Twee voorbeelden.

Als de prijs van biefstuk nu met 10% stijgt, dan gaat het Amerikaanse BLS er vanuit dat mensen overstappen naar een gehaktbal. En stellen ze vast dat de prijs van rundvlees juist is gedaald.

Als een nieuwe computer nu 5% duurder is dan een jaar geleden en die computer heeft 10% meer intern geheugen, dan stelt het BLS vast dat die computer juist 5% goedkoper is geworden.

Werkelijke inflatie
Inflatie is een cijfer dat in de VS enorm wordt gemanipuleerd. Door te manipuleren hoef je als overheid de uitkeringen minder te verhogen, je kunt positievere groeicijfers publiceren, je hoeft de rente niet te verhogen en je kunt geld (blijven) printen.

John Williams van ShadowStats berekent inflatie nog op dezelfde manier als de overheid het in 1980 en in 1990 deed. De methode uit 1980 levert bijna 10% inflatie op. De methode uit 1990 komt uit op ruim 5%.

Of je het inflatiecijfer nog steeds op dezelfde manier als in 1980 of 1990 zou moeten berekenen, hangt af van hoe het daadwerkelijke bestedingspatroon van een gemiddeld Amerikaans gezin nu is, vergeleken met toen.

Reële groei of reële krimp?
Als je echter alleen al die 5% inflatie als waarheid zou nemen, dan groeit de Amerikaanse economie niet. Maar hebben ze in de VS zelfs 0,7% economische krimp.

Als u dus straks op het nieuws de Amerikaanse economische groei over het vierde kwartaal van 2012 voorbij ziet komen, dan weet u in ieder geval dat u daar vooral niet teveel waarde aan moet hechten.

In dit artikel bespreek ik de tweede adder onder het gras met u.

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Tijdelijk gevaar

Vorige week las ik een interessante analyse, waarin werd gewezen op een tijdelijk gevaar. Voor precies dát waar centrale bankiers zo enorm bang voor zijn. Deflatie.

Het punt is dit: In Europa zijn overheden al aan het bezuinigen en in de VS zullen de onderhandelingen over de “fiscal cliff” resulteren in bezuinigingen. Daarbij is de kans reëel dat Obama zich druk gaat maken over het enorme begrotingstekort, nu hij niet meer hoeft te worden herkozen.

Politici bezuinigen zonder visie, verhogen belastingen en maken het leven voor ondernemers moeilijk. Gegarandeerde economische malaise.

Hand op de knip
In Europa houden burgers steeds massaler de hand op de knip. Zetten hun geld liever op een spaarrekening, terwijl ze daar zelfs verlies op lijden. In de VS kan nu hetzelfde gebeuren.

Als burgers én bedrijven op hun geld gaan zitten, of zich beperken tot het aflossen van schulden, dan is sterke economisch krimp onvermijdelijk. De zo gevreesde deflatie krijgen we er gratis bij.

Centrale bankiers in paniek
Tijdens een periode van deflatie zullen centrale bankiers in paniek raken en alle remmen los gooien als het gaat om geld printen. Wat nadien weer zal leiden tot enorme inflatie.

De toekomst zal uitwijzen of we een periode van deflatie tegemoet gaan. Sociaal-economisch zal het in ieder geval niet bepaald gezellig zijn.

Voor wat betreft de beurs geeft dat eigenlijk het scenario dat ik een tijdje geleden al in dit artikel beschreef. Vier stappen vooruit, drie stappen achteruit.

Afdekstrategie is absolute noodzaak!
Het zijn geen normale tijden. Als belegger moet je er daarom voor zorgen dat je bij een dalende beurstrend actie onderneemt. Als buy-en-hold belegger moet je absoluut een afdekstrategie bij de hand hebben!

U kunt zo’n strategie zelf toepassen, of u kunt gebruik maken van onze kant-en-klare oplossing, die u direct gemakkelijk kunt toepassen. Gemakkelijk omdat we u ook een mail sturen zodra we een positie gaan innemen. Bouw zekerheid in!
Bestel hier het “Super Optie Rapport”.

Er valt echter ook veel geld te verdienen
Er valt voor de slimme belegger echter ook veel geld te verdienen. Heel veel geld zelfs. Als je er maar voor zorgt dat je tijdens een forse beursdaling inspeelt op dalende koersen.

Precies daarom is WoensdagTrader-Trend mijn favoriete strategie voor de komende jaren. Het enige dat je als belegger hoeft te doen is de signalen volgen en één keer per week wat aandelenorders inleggen. Supergemakkelijk!
Meldt u zich hier snel aan voor een abonnement.

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Euro zal uiteen spatten of in waarde dalen

De Grieken moeten met een plan komen om extra besparingen te realiseren. Het geduld van Sarkozy en Merkel is op. Als er deze week niets op tafel ligt, dan krijgen de Grieken geen geld meer. En gaan ze uiteraard failliet. En waarschijnlijk uit de euro.

Ik weet niet hoe u dit ziet, maar waarom moeten de Grieken nu nog eens met een plan komen, terwijl het probleem al bijna twee jaar op tafel ligt. Wat is er met het plan gebeurd, op basis waarvan in de afgelopen twee jaar vele miljarden richting Griekenland zijn gegaan? Was dat plan niet goed genoeg? Of hebben de Grieken zich er niet aan gehouden? Geen politicus die erover begint.

Het plan was uiteraard niet goed genoeg, zoals geen enkel plan van de EU en het IMF goed is. Bezuinigen zonder hervormen, zonder toekomstperspectief en daarbij massaal belastingen verhogen. Het levert niets anders op dan economische krimp en consumenten die hun portemonnee niet alleen dicht houden, maar er voor alle zekerheid ook bovenop gaan zitten.

De beurzen laten zich niet langer in paniek brengen door het EU gekonkel. In 2011 schoot de beurs nog omhoog of omlaag, iedere keer als er weer een politicus of centrale bankier zijn mond open trok. In 2012 zien we dat de beurs heeft geleerd daar doorheen te kijken en zijn eigen weg te kiezen.

En dat is fantastisch voor met name WoensdagTrader. Dit jaar heeft deze unieke strategie al ongeveer 15% rendement behaald. En dat kunnen niet veel aandelenbeleggers nazeggen. Ik verwacht dat we met WoensdagTrader-Trend een topjaar gaan beleven en dat we boven de 100% zullen gaan. Klikt u hier om van deze unieke strategie te profiteren.

In Italië wordt volop gejaagd op zwart geld en belastingontduikers. Met allerlei maatregelen waar batterijen aan ambtenaren voor nodig zijn om ze uit te voeren en te controleren. Het gevolg is een overheidsapparaat dat alleen maar gebrekkiger gaat functioneren, dat burgers hun zwarte geld verstoppen en dat niemand nog aankopen boven de 1.000 euro wil doen.

De ‘oplossing’ van politici is méér regels en méér bureaucratie, terwijl het juist minder moet. Méér belastingen, terwijl het juist minder moet. Méér bemoeienis, terwijl het juist minder moet. Wie goed oplet, ziet het in zowat alle landen fout gaan. De euro is gedoemd om ofwel uiteen te spatten, ofwel om fors in waarde te dalen. Bescherm uzelf.
Koop goud en zilver!

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Kan onmogelijk goed blijven gaan

Deze week ontving ik een mail van een lezer die ons (en de gehele media) bekritiseerde over het feit dat we volgens hem allemaal klakkeloos schrijven dat Portugal failliet is, terwijl daar volgens hem niets van waar is. Ik moet u eerlijk zeggen dat hij wel een beetje gelijk had, want het is een land dat iedere keer wordt genoemd, terwijl je er niet veel diepgaande analyses over leest.

De harde cijfers
Tijd dus om de belangrijkste cijfers er even bij te pakken. In 2010 was de staatsschuld 93% van het BBP. De Portugese overheid had 72 miljard euro aan inkomsten en gaf maar liefst 87 miljard euro uit. Spendeerde dus 22% meer geld dan dat er binnenkwam. Daar komt bij dat Portugal een land is dat meer importeert dan exporteert, waardoor bezuinigingen de economie op korte termijn extra hard raken. Werkloosheid was in maart meer dan 11% en in het eerste kwartaal was er 0,6% economische krimp.

Teveel schuld, te laat ingegrepen
Voor 2011 wordt verwacht dat de Portugese overheid 14 tot 15 miljard euro meer zal uitgeven dan er binnenkomt, waardoor de staatsschuld fors verder zal stijgen. Je hoeft alleen maar naar de cijfers te kijken om één simpele conclusie te trekken: Portugal is kansloos. Teveel schuld, dus te laat ingegrepen.

De betreffende lezer woont al 6 jaar in Portugal, is daar succesvol ondernemer, voelt zich er thuis en vindt dat Portugezen goede ondernemers zijn. Ik geloof dat direct. Punt is echter dat dit niets zegt over wat de politici van een land klaarspelen. Als een land failliet gaat, dan kan de overheid op een bepaald moment haar schulden niet meer aflossen en wil niemand er meer geld aan lenen. Ondernemers kunnen daar niets aan doen, maar worden er indirect wel slachtoffer van.

Kleine landen worden het eerst gepakt
De Portugese cijfers zijn lang niet zo dramatisch als de Amerikaanse. Maar een land als Portugal wordt wel eerder door de financiële markten geviseerd. Dat is enerzijds omdat Portugal een klein land is en anderzijds omdat het door de Euro geen mogelijkheid heeft om geld te drukken en zo haar munt te devalueren. Ik zou zelf dan ook van mijn leven geen geld lenen aan Portugal.

De dag des oordeels nadert ook voor de VS
Maar de Verenigde Staten staan er véél slechter voor en beleggers lenen daaraan nu geld voor 3,1% rente. Ik vind het net zo onbegrijpelijk als de kritische lezer. Je moet in ieder geval wel een échte idioot zijn om voor 10 jaar geld te lenen aan een failliet land tegen een zodanig lage rente! Ook hier geldt dus: dit kan onmogelijk blijven duren.

Op een dag gaat ook de Amerikaanse rente als een raket omhoog. Met onze obligatiestrategie zullen wij erbij zijn en daar enorm van profiteren. Hebt u het nog niet in bezit? Klikt u dan hier om het alsnog te bestellen.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Trichet al een stuk minder laconiek

Vorige week maakte het Statistisches Bundesamt bekend dat de Duitse inflatie in januari 1,9% was. In oktober was het nog 1,3% en sindsdien kwam daar iedere maand twee tienden van een procent bij. Omdat de Duitse inflatie lager is dan het Europese gemiddelde, zal de inflatie in de gehele Eurozone waarschijnlijk stijgen naar 2,4%.

Vorige week dinsdag schreef ik dit artikel nog over Trichet’s laconieke reactie van het weekend daarvoor. Afgelopen week in Davos was hij al een stuk minder laconiek, want hij waarschuwde dat de rente mogelijk zal moeten stijgen om inflatie tegen te gaan. Daarbij uiteraard hopend dat de dreiging alleen de Euro zal doen stijgen waardoor inflatie automatisch wat wordt getemd.

In Engeland en de VS wijzen centrale bankiers er graag op dat het slechts voedsel- en energieprijzen zijn die inflatie veroorzaken, en dat “core inflation” nog steeds zeer laag is. Gelukkig hebben we in Europa ook centrale bankiers met nuchter verstand. Het Duitse ECB-directielid Jürgen Stark beschreef het concept van “core inflation” als een inflatiemeting die perfect geschikt is voor centrale bankiers die niet eten en geen auto rijden.

Waar het trouwens écht slecht gaat, is bij de Britten. Een half procent economische krimp in het vierde kwartaal van 2010 en daar bovenop maar liefst 3,7% inflatie. Daar kwam vorige week nog eens bovenop dat het consumentenvertrouwen fors is gedaald en terug is op het niveau van maart 2009 toen de kredietcrisis op haar dieptepunt was.

 

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media: