Perceptie en realiteit liggen mijlenver uit elkaar

In dit artikel vertelde ik u gisteren dat de eurozone door lage inflatie wordt gedwongen om geld te printen.

En ik vertelde u dat de dollar zo sterk is, mede omdat de Amerikaanse economie het beste presteert, waardoor iedereen een renteverhoging verwacht.

Perceptie. Realiteit.

Het enorme gevaar van deflatie in de Eurozone
Waar je ook in een krant of op tv kijkt, het wordt er bij ons allen ingepompt dat deflatie slecht is omdat consumenten bij deflatie hun aankopen uitstellen. En dat Draghi geld moet printen om dit enorme gevaar in te dammen.

Hieronder een tabel die ik van de Eurostat website heb gehaald.

Er is op dit moment 0,2% deflatie. Vooral omdat energieprijzen met 6,3% zijn gedaald. En omdat ‘unprocessed food’ (groenten, fruit, vlees etc.) 1% goedkoper werd.

Kent ú iemand die minder tankt?
Kent u ook maar iémand die minder benzine tankt als gevolg van de lage brandstofprijzen. Of die minder groenten en fruit koopt omdat hij een verdere prijsdaling verwacht? Ik in ieder geval niet!

Toch verwacht de gehele financiële wereld dat de ECB op 22 januari zal aankondigen dat ze geld gaat printen. Ook omdat Draghi himself vorige week al aangaf dat dit volgens hem nodig is.

De realiteit is dat de ECB geld gaat printen terwijl dit totaal onnodig is.

Want daling van brandstofprijzen heeft voor de eurozone enkel en alleen maar voordelen. En iedereen die de moeite neemt om de oliemarkt ook maar een béétje te bestuderen, weet dat brandstofprijzen volgend jaar weer fors zullen stijgen.

De Amerikaanse economie
We zagen de afgelopen tijd alleen maar positieve berichten over de Amerikaanse economie. De economie groeide in het derde kwartaal met maar liefst 5%.

De algemene perceptie is dus dat de Amerikaanse economie er zeer goed voor staat. Kijken we nu even naar de onderliggende harde cijfers. Naar de realiteit.

In het derde kwartaal van 2014 was het Amerikaanse BBP nominaal $728 miljard hoger dan een jaar eerder. Die economische groei werd echter bereikt omdat overheid, bedrijven en burgers samen maar liefst $2045 miljard méér schulden maakten.

$2045 miljard extra schuld maken om daarmee slechts $728 miljard aan economische groei te creëren. Hoe ongezond is dat!

Alles is perceptie
De ECB gaat geld printen op basis van de perceptie dat de huidige deflatie een gevaar is. Met als resultaat een steeds zwakker wordende euro.

En de Fed gaat de rente verhogen op basis van de perceptie dat de Amerikaanse economie het zo goed doet. Met als resultaat een stijgende dollar.

De realiteit is dat de eurozone geen deflatieprobleem heeft. En dat de Amerikaanse economie véél zwakker is dan algemeen wordt aangenomen.

Realiteit gaat over ongeveer een jaar doordringen
Maar dat zal waarschijnlijk pas ergens eind 2015, begin 2016 doordringen.
Pas nadat de fors stijgende dollar een spoor van vernieling achter zich heeft gelaten…

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Meer feiten waar we niet omheen kunnen

Vorige week plaatste ik op mijn Twitter account een column uit The Washington Post. De schrijver is enorm bezorgd over de Amerikaanse banken, want de grootste 20 banken zijn zo groot als 85% van het Amerikaanse BBP. Hij wil geen Too Big to Fail banken meer. Gelijk heeft hij.

De leiders van de Europese Unie lijken zich over dit soort zaken niet veel zorgen te maken. In vijf jaar tijd hebben ze veel vergaderd (hun specialiteit), maar is er zo goed als niets gebeurd.

Deutsche Bank vertegenwoordigt in zijn eentje al 85% van het Duitse BBP. ING is in zijn eentje al bijna twee keer zo groot als de gehele Nederlandse economie. En in Frankrijk is alleen BNP Paribas al bijna net zo groot als de gehele Franse economie.

Ieder een ander deel van het probleem
Ik stuurde u gisteren dit artikel toe, zodat u ook eens van een ander hoort dat de banken een enorm gevaar vormen. Daarnaast vooral omdat ik het frappant vond dat deze twee mensen ieder slechts over een deel van het probleem spraken.

Hoogervorst benadrukte hoe laag het eigen vermogen van Europese banken is en hoe groot de banken zijn ten opzichte van de economie. Maar hij had het niet over hoe onbetrouwbaar banken zijn in hun financiële rapportage.

Terwijl Marike Stellinga juist benadrukte dat je de door banken gepubliceerde cijfers niet kunt vertrouwen. Zij lijkt wel te zien dat er om die reden nog allerlei problemen op ons af komen, maar lijkt de omvang daarvan zwaar te onderschatten (of ze wilde mensen gewoon niet bang maken).

Hallucinante hoeveelheden
Veel mensen lijken niet te beseffen hoe groot de impact is als je PIIGS-landen, forse begrotingstekorten, stijgende staatsschulden, huizencrises en opgeblazen, falende banken bij elkaar telt. De hoeveelheden geld die de ECB nog zal printen om de boel overeind (en bij elkaar!) te proberen te houden zijn hallucinant.

Het complete beeld
In ons gratis rapport “Wees voorbereid en heb een plan!” geven we u het complete beeld over hoe we ervoor staan. Met daarbij de harde cijfers, uitgebeeld in sprekende grafieken.

Daarnaast vertellen we u waarin wij ons geld de komende jaren beleggen en vooral ook waarin juist NIET. Hebt u het nog niet gelezen?
Klikt u dan hier om het aan te vragen.

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

De tweede adder onder het gras

Afgelopen dinsdag vertelde ik u in dit artikel al over de 2,6% economische groei die de Amerikaanse economie volgens de media in het derde kwartaal van 2012 heeft gerealiseerd.

Ik vertelde u dat je zo’n cijfer nooit klakkeloos als waarheid mag aannemen omdat er twee adders onder het gras zitten. Vandaag vertel ik u over de tweede adder onder het gras.

In de twaalf maanden eindigend op 30 september 2012 was het Amerikaanse BBP (inclusief inflatie) dus 4,3%, ofwel $648 miljard hoger dan de twaalf maanden daarvoor. De inflatie laten we nu voor het gemak even buiten beschouwing.

$2,68 schuldgroei voor iedere dollar economische groei
Om die groei te realiseren heeft de Amerikaanse overheid echter $1.276 miljard extra staatsschuld gemaakt, terwijl Amerikaanse bedrijven voor $521 miljard aan nieuwe schulden maakten. Amerikaanse huishoudens verlaagden weliswaar hun uitstaande schulden, maar met slechts $55 miljard.

Om $648 miljard economische groei te realiseren, heeft de Amerikaanse samenleving dus maar liefst $1.742 miljard aan extra schulden gemaakt. Lekker resultaat…

Mijn conclusie 
Stelt u zich eens voor dat een bedrijf €100.000 leent en daarmee een marketing campagne start die een slordige €37.000 aan extra omzet oplevert. En dat de directeur vervolgens vol trots meldt dat de omzet is gestegen!

Welnu, dat is de Amerikaanse economie in een notendop. Als je dieper naar inflatiecijfers kijkt en bekijkt hoeveel nieuwe schuld is gemaakt om economische groei (=extra omzet) te realiseren, dan zie je direct dat het allemaal één grote zeepbel is.

Grootste bubbel aller tijden
Een zeepbel die de afgelopen jaren tot historische proporties is gegroeid. De Amerikaanse politici hebben zichzelf wijsgemaakt dat je onbeperkt geld kunt spenderen en onbeperkt nieuwe schulden kunt maken.

En daardoor is de Amerikaanse obligatiemarkt de grootste bubbel aller tijden geworden. Een bubbel die gegarandeerd zal barsten. En wij gaan daar honderden procenten winst op behalen.

Maximaal profiteren van het barsten van deze historische bubbel?
In ons obligatierapport vertel ik u precies hoe u dat op een simpele manier kunt doen. En ik stuur u daarnaast uiteraard een mail, iedere keer als we een koop- of verkoopsignaal hebben! Klikt u hier om het te bestellen.

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Trekt de Amerikaanse economie nu echt aan?

Er worden tal van economische cijfers gepubliceerd en die cijfers worden door de reguliere media allemaal klakkeloos als waarheid aangenomen. Dit jaar wil ik regelmatig eens dieper op dit soort economische termen ingaan. In gewone mensentaal.

Het belangrijkste cijfer ter wereld is die van de Amerikaanse economische groei. In de reguliere media zagen we een tijdje geleden het bericht dat die in het derde kwartaal van 2012 met 2,6% was gegroeid. Positief bericht. Gisteren zei Obama in zijn speech nog dat het economisch herstel is ingezet. En regelmatig hoor ik economen op tv roepen dat de VS het in ieder geval een stuk beter doet dan Europa.

Even naar de cijfers kijken
Per 30 september 2011 bedroeg het Amerikaanse BBP in totaal $15.163 miljard. Een jaar later was dat gegroeid naar $15.811 miljard. Dat is een nominale groei van 4,3%.

De reële economische groei bereken je vervolgens door inflatie daar vanaf te trekken. Volgens het Amerikaanse Bureau of Labor Statistics was het leven in het derde kwartaal van 2012 in totaal 1,7% duurder dan een jaar voordien. Blijft netto 2,6% economische groei over.

Simpele berekening. Toch?
Is het ook. En 2,6% economische groei is lang niet slecht. Maar er zitten twee adders onder het gras. Vandaag ga ik op één adder in. Het inflatiecijfer.

Officieel was er dus slechts 1,7% inflatie. Inflatie bereken je door de prijzen van een mandje met goederen en diensten te vergelijken met de prijzen van een jaar eerder. Als een brood nu €2,20 kost en vorig jaar nog €2, dan is er voor wat betreft brood 10% inflatie.

Biefstuk en computers
Alleen hebben de Amerikanen deze berekening twee keer aangepast. En zodanig dat die berekening niet langer objectief is. Twee voorbeelden.

Als de prijs van biefstuk nu met 10% stijgt, dan gaat het Amerikaanse BLS er vanuit dat mensen overstappen naar een gehaktbal. En stellen ze vast dat de prijs van rundvlees juist is gedaald.

Als een nieuwe computer nu 5% duurder is dan een jaar geleden en die computer heeft 10% meer intern geheugen, dan stelt het BLS vast dat die computer juist 5% goedkoper is geworden.

Werkelijke inflatie
Inflatie is een cijfer dat in de VS enorm wordt gemanipuleerd. Door te manipuleren hoef je als overheid de uitkeringen minder te verhogen, je kunt positievere groeicijfers publiceren, je hoeft de rente niet te verhogen en je kunt geld (blijven) printen.

John Williams van ShadowStats berekent inflatie nog op dezelfde manier als de overheid het in 1980 en in 1990 deed. De methode uit 1980 levert bijna 10% inflatie op. De methode uit 1990 komt uit op ruim 5%.

Of je het inflatiecijfer nog steeds op dezelfde manier als in 1980 of 1990 zou moeten berekenen, hangt af van hoe het daadwerkelijke bestedingspatroon van een gemiddeld Amerikaans gezin nu is, vergeleken met toen.

Reële groei of reële krimp?
Als je echter alleen al die 5% inflatie als waarheid zou nemen, dan groeit de Amerikaanse economie niet. Maar hebben ze in de VS zelfs 0,7% economische krimp.

Als u dus straks op het nieuws de Amerikaanse economische groei over het vierde kwartaal van 2012 voorbij ziet komen, dan weet u in ieder geval dat u daar vooral niet teveel waarde aan moet hechten.

In dit artikel bespreek ik de tweede adder onder het gras met u.

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media: