Als de grote jongens straks winst gaan nemen…

Op 26 juli 2012 hield Draghi zijn fameuze “whatever it takes” toespraak, waarin hij beloofde dat de ECB alles zou doen wat nodig was om de euro te redden.

Op dat moment was er nog redelijk paniek in euroland, want de rente op vooral Spaanse en Italiaanse staatsobligatie ging richting 7%. En beide landen zijn te groot om even een reddingspakketje voor in elkaar te zetten. Paniek dreigde.

“Ik sta garant”
En dus gaf Draghi met zijn “whatever it takes” de impliciete boodschap aan alle grote beleggers dat ze veilig die staatsobligaties konden kopen. Hij stond garant.

Grote beleggingsfondsen houden van garanties. Héél erg zelfs.

Zij belegden daarom met veel liefde in Italiaanse en Spaanse staatsobligaties, waardoor de rente daarop daalde. Crisis afgewend. En omdat de Fed en de BoJ vervolgens fors geld begonnen te printen, vloeide nog méér geld richting Europa.

Met als gewenst gevolg dat (terwijl staatsschulden verder stegen) de rente op staatsobligaties nog verder daalde.

Het ongewenste gevolgje
Alleen was er ook een ongewenst gevolgje. Hoe meer geld richting europese beleggingen vloeit, hoe meer de euro stijgt.

En hoe meer de euro stijgt, hoe goedkoper het wordt om te importeren, hoe duurder om te exporteren en hoe meer inflatie daalt.

Als de grote jongens straks winst gaan nemen
Waardoor Draghi wordt gedwongen om geld te printen. Want die inflatie moet weer richting 2%. En als inflatie straks laag blijft, dan gaat hij nog meer geld printen.

Met straks als onvoorzien consequentietje dat de grote fondsen (logischerwijs) de inmiddels behaalde winst op hun Italiaanse, Spaanse, maar ook Franse staatsobligaties veilig gaan stellen. Dat ze dus verkopen.

Dan stijgen de rentes daarop (terecht) fors. En hebben we weer paniek in euroland.

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Een prachtige periode breekt aan. Profiteer daarvan!

De eerste voortekenen dat het met de eurozone slecht gaat aflopen, zagen we zoals verwacht afgelopen weekend. In Griekenland werden de verkiezingen gewonnen door partijen die absoluut geen zin hebben om aan de Europese eisen voor een reddingspakket te voldoen.

En in Frankrijk hebben we sinds zondag een socialist die wil inzetten op groei. Op zichzelf een goed streven, maar het probleem is dat socialist Hollande de economie wil stimuleren door geld uit te geven. Door de rol van de overheid in de Franse samenleving nog groter te maken dan die nu al is. En met overheidsuitgaven die maar liefst 56% van de economie bedragen, drukt de Franse overheid al ongekend zwaar op de samenleving.

Terwijl Hollande op zijn manier gaat stimuleren, wil hij echter het hoogste belastingtarief verhogen naar 75% én wil hij het minimumloon verhogen. Het eerste zorgt ervoor dat de mensen met de hoogste inkomens (en hun bedrijven) vertrekken uit Frankrijk en dat Frankrijk daarnaast onaantrekkelijk wordt voor buitenlandse bedrijven die zich in Europa willen vestigen. Vooral als Zwitserland naast de deur ligt, dat vriendelijk is voor ondernemers en dat fors lagere belastingtarieven kent.

Het tweede zorgt ervoor dat bedrijven die het nu al moeilijk hebben, het nog moeilijker zullen krijgen. En dat kleine bedrijven wel twee keer zullen nadenken, voordat ze mensen in dienst nemen.

Wat mij betreft heeft Hollande gelijk als hij stelt dat de exacte naleving van de Maastricht-normen minder belangrijk is dan het structureel gezond maken van de economie. Alleen maken zijn maatregelen de Franse economie nog zieker dan nu al het geval is. Zou Hollande écht zo dom zijn dat hij dat zelf niet beseft? In dit artikel schreef ik er twee weken geleden al over.

In Griekenland wonnen de meest linkse én de meest rechtse partijen de verkiezingen. Omdat we de komende maanden nog meer eurozone-gedoe kunnen verwachten, zal de anti-Europa stemming verder toenemen en is de kans groot dat straks in september ook in Nederland de meest linkse én de meest rechtse partijen een forse verkiezingsoverwinning gaan behalen.

Volop reden om voor de komende paar maanden een negatief beurssentiment te verwachten. En juist daarom staan we met onze WoensdagTrader-Trend strategie op het punt van een prachtige periode. Een periode waarin we gaan profiteren van dalende koersen, om daarna nóg harder te profiteren van de daarop volgende stijging. De kans is naar mijn bescheiden mening zéér groot dat we de komende drie maanden een hoog jaarrendement voor 2012 veilig gaan stellen.
Klikt u hier om daarvan mee te profiteren!

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media: