Veel vragen over de grootste zeepbel in jaren (4)

We ontvingen vooral naar aanleiding van dit artikel veel vragen over onze overtuiging dat de Amerikaanse obligatiemarkt een zeepbel is die ieder moment uiteen kan spatten.

De afgelopen weken beantwoordden we al drie vragen. Op onze blog kunt u lezen waarom volgens ons de vergelijking met Japan volledig mank gaat, waarom het rentebesluit van de Fed los staat van de rente op langlopende staatsobligaties en waarom het opkopen van staatsobligaties door Bernanke juist contra-productief is (zoals alles wat Bernanke doet).

Vandaag de vierde vraag:

Er zijn ook veel ‘specialisten’ die claimen dat we juist forse deflatie tegemoet gaan. Wat als zij gelijk krijgen?

Antwoord: Allereerst wil ik u even meegeven dat ik een zeer groot voorstander van deflatie ben. Zie dit artikel.

Dan even de huidige feiten. De crisis is in 2008 begonnen en voorlopig heeft de VS inflatie. Zelfs het officiële, zwaar gemanipuleerde inflatiecijfer was in juli 3,6%. De reden ligt uiteraard in het massale geld printen dat sinds het uitbreken van de crisis is gebeurd.

Deflatie tegen iedere prijs voorkomen
Dan even twee uitspraken van mensen die ik als échte specialisten beschouw:

  • Jim Rogers: “The Fed will print money until the world runs out of trees”.
  • Marc Faber: “Bernanke will announce QE3. After that QE4. And then QE5. And he will go all the way to QE18.”

De reden dat deze twee superbeleggers die uitspraken doen is simpel. Politici en centrale bankiers willen deflatie tegen iedere prijs voorkomen. Ze hebben inflatie nodig. Inflatie zorgt voor een stijgend BBP, terwijl de staatsschuld gelijk blijft. Inflatie is het middel om de staatsschuld als % van het BBP onder controle te houden.

Faillissement onontkoombaar
Bij deflatie gebeurt dus het omgekeerde. Vooral als je zoals de VS maar liefst 65% meer geld uitgeeft dan er bij je binnenkomt, zal de staatsschuld als % van het BBP alleen maar harder stijgen. En zal het vertrouwen van Amerikaanse obligatiebeleggers alleen maar sneller afnemen. Bij deflatie zal een officieel Amerikaans faillissement onontkoombaar zijn. En zullen obligatiebeleggers aan het einde van de looptijd hun geld niet terugkrijgen.

Onze conclusie
Wij geloven dat Bernanke er nog jarenlang in zal slagen om inflatie te creëren. Hij zal geld printen tot het bittere einde. Tegelijk geldt dat deflatie wat ons betreft nog gunstiger zou zijn voor onze obligatiestrategie. Want deflatie zou ervoor zorgen dat obligatiebeleggers de angst gaan voelen dat ze hun aan de VS uitgeleende centen helemáál niet terug gaan krijgen.

Honderden procenten winst
Onze verwachting is dan ook dat we Griekse toestanden gaan krijgen op de Amerikaanse obligatiemarkt. Een rente die op termijn tot dik boven de 10% stijgt. En dat zal betekenen dat we honderden procenten winst zullen maken door het uiteenspatten van deze zeepbel.

Profiteer van de laatste grote bubbel in de financiële markten.
Klik hier om het unieke obligatierapport snel te bestellen.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Veel vragen over de grootste zeepbel in jaren (4)

We ontvingen vooral naar aanleiding van dit artikel veel vragen over onze overtuiging dat de Amerikaanse obligatiemarkt een zeepbel is die ieder moment uiteen kan spatten.

De afgelopen weken beantwoordden we al drie vragen. Op onze blog kunt u lezen waarom volgens ons de vergelijking met Japan volledig mank gaat, waarom het rentebesluit van de Fed los staat van de rente op langlopende staatsobligaties en waarom het opkopen van staatsobligaties door Bernanke juist contra-productief is (zoals alles wat Bernanke doet).

Vandaag de vierde vraag:

Er zijn ook veel ‘specialisten’ die claimen dat we juist forse deflatie tegemoet gaan. Wat als zij gelijk krijgen?

Antwoord: Allereerst wil ik u even meegeven dat ik een zeer groot voorstander van deflatie ben. Zie dit artikel.

Dan even de huidige feiten. De crisis is in 2008 begonnen en voorlopig heeft de VS inflatie. Zelfs het officiële, zwaar gemanipuleerde inflatiecijfer was in juli 3,6%. De reden ligt uiteraard in het massale geld printen dat sinds het uitbreken van de crisis is gebeurd.

Deflatie tegen iedere prijs voorkomen
Dan even twee uitspraken van mensen die ik als échte specialisten beschouw:

  • Jim Rogers: “The Fed will print money until the world runs out of trees”.
  • Marc Faber: “Bernanke will announce QE3. After that QE4. And then QE5. And he will go all the way to QE18.”

De reden dat deze twee superbeleggers die uitspraken doen is simpel. Politici en centrale bankiers willen deflatie tegen iedere prijs voorkomen. Ze hebben inflatie nodig. Inflatie zorgt voor een stijgend BBP, terwijl de staatsschuld gelijk blijft. Inflatie is het middel om de staatsschuld als % van het BBP onder controle te houden.

Faillissement onontkoombaar
Bij deflatie gebeurt dus het omgekeerde. Vooral als je zoals de VS maar liefst 65% meer geld uitgeeft dan er bij je binnenkomt, zal de staatsschuld als % van het BBP alleen maar harder stijgen. En zal het vertrouwen van Amerikaanse obligatiebeleggers alleen maar sneller afnemen. Bij deflatie zal een officieel Amerikaans faillissement onontkoombaar zijn. En zullen obligatiebeleggers aan het einde van de looptijd hun geld niet terugkrijgen.

Onze conclusie
Wij geloven dat Bernanke er nog jarenlang in zal slagen om inflatie te creëren. Hij zal geld printen tot het bittere einde. Tegelijk geldt dat deflatie wat ons betreft nog gunstiger zou zijn voor onze obligatiestrategie. Want deflatie zou ervoor zorgen dat obligatiebeleggers de angst gaan voelen dat ze hun aan de VS uitgeleende centen helemáál niet terug gaan krijgen.

Honderden procenten winst
Onze verwachting is dan ook dat we Griekse toestanden gaan krijgen op de Amerikaanse obligatiemarkt. Een rente die op termijn tot dik boven de 10% stijgt. En dat zal betekenen dat we honderden procenten winst zullen maken door het uiteenspatten van deze zeepbel.

Profiteer van de laatste grote bubbel in de financiële markten.
Klik hier om het unieke obligatierapport snel te bestellen.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

“Obama gaat tekort te lijf”

Ik heb bewust op de website van de Telegraaf gezocht naar de kop boven het artikel over het gisteren door Obama gepresenteerde budget voor de komende jaren. Dit omdat de Telegraaf nu eenmaal de krant is die de meeste Nederlanders lezen. De gemiddelde lezer die alleen de kop van het artikel leest en geen interesse heeft in de details, denkt automatisch dat het daar in de VS wel weer de goede kant op zal gaan. Niets is echter minder waar.

Cijfermanipulatie
Obama gaat dit jaar eerst nog eens $363 miljard méér uitgeven dan vorig jaar, om vervolgens dáárop $90 miljard te gaan besparen in 2012. Per saldo zullen de Amerikaanse overheidsuitgaven in 2012 maar liefst 8% hoger zijn dan in 2010. Om dit af te dekken hebben ze voor 2012 voor het gemak een stijging van belastinginkomsten van maar liefst 21% gebudgetteerd. Kortom, pure cijfermanipulatie.

Het gekke is dat dit ieder jaar gebeurt en dat blijkbaar niemand in de reguliere media zich afvraagt hoeveel waarde aan zo’n budget moet worden gehecht. Als we terugkijken naar de budgetten van vorige jaren, dan zien we ieder jaar de meest optimistische voorspellingen, die geen enkele keer werden waargemaakt. Verre van dat zelfs.

Griekse toestanden, maar dan erger…
Het gisteren gepresenteerde budget bevestigt nog eens dat de VS regelrecht op een faillisement afstevent. Een “Yes, we can!” regering die de staatsschuld omhoog blijft jagen en een centrale bank die geld drukken tot hogere kunst heeft verheven. Het is onontkoombaar dat we de komende jaren Griekse toestanden op de Amerikaanse obligatiemarkt gaan beleven. Alleen verwachten wij dat het in de VS nog erger zal zijn, omdat er nu eenmaal geen noodfonds groot genoeg is om de VS uit de brand kan helpen.

Een unieke kans die zich zelden voordoet
Wij zien de strategie die we in ons rapport “De Amerikaanse obligatiemarkt staat op springen!” voor u hebben beschreven dan ook als één van de meest zekere en winstgevende manieren om de komende jaren een prachtige winst te realiseren. Ofwel, een unieke kans die zich zelden voordoet. Grijp die kans.
Klikt u hier om dit unieke rapport te bestellen.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Too big to fail – Too small to rescue

Iedereen kent inmiddels de uitdrukking “too big to fail”. Het is de favoriete uitspraak van politici en centrale bankiers om met belastinggeld banken en andere grote bedrijven overeind te houden. Niemand die zich vervolgens afvraagt waarom bedrijven te groot zijn om failliet te kunnen gaan. En of de gevolgen daarvan op de lange termijn wel zo desastreus zijn als men wil doen geloven.

Wespennest
Deze logica heeft ervoor gezorgd dat de Amerikaanse regering nu mede-eigenaar is van Fannie Mae, Freddie Mac, Citigroup, AIG, de halve Amerikaanse auto industrie, en nog een paar van die namen. Ook in Europa doet men trouwens aardig mee en dat is een zeer ongezonde ontwikkeling. Vooral voor wat betreft de banken zitten de regeringen (en dus de belastingbetalers) in een wespennest, want de situatie is nog steeds zo dat zelfs de directies van de banken niet weet hoeveel rommel er nog in de boeken zit.

Alleen door het veranderen van de boekhoudregels, hoeven banken hun bezittingen niet meer tegen marktwaarde te boeken, zodat ze de rommel nog even onder de pet kunnen houden. Vandaar ook de “prachtige kwartaalwinsten” die we deze week zagen bij verschillende Amerikaanse banken.

Too small to rescue
Afgelopen week werd bekend dat een andere verzekeraar, de Amerikaanse CIT Group, geen verdere financiële ondersteuning van de overheid krijgt. Hoewel het bedrijf een balanstotaal heeft van $75 miljard, wordt het niet beschouwd als “too big to fail”. Bij de CIT group geldt dat het “too little to rescue” is. Dit bedrijf moet in het eerste kwartaal van 2010 een bedrag van $7,4 miljard afbetalen en kan dat zelf niet ophoesten.

CIT is een bedrijf dat vooral kredieten verleent aan het Amerikaanse midden- en kleinbedrijf, dat veel te lijden zal hebben van een faillisement. De abnormale bedrag die de regering heeft gespendeerd om de grote jongens overeind te houden, in combinatie met de weigering om een in vergelijking laag bedrag te besteden aan CIT verstekt alleen maar de perceptie dat je er als bank een puinhoop van mag maken, zolang je maar groot genoeg bent.

Als je niet groot genoeg bent, moet je het óók bij Obama zelf uitzoeken. Ook al zijn het juist die grote banken die de ellende hebben veroorzaakt. Obama wordt er bij de écht zelfstandige ondernemers niet echt populairder op (die klaplopers bij de grote bedrijven zijn gewone werknemers). Obama’s regering werkt nu aan een verplichte ziektekostenverzekering die de kosten van juist deze ondernemers omhoog zullen jagen, terwijl het tegelijk nóg moeilijker wordt om krediet te verkrijgen.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media: