Het feest is voorbij. Maar niet voor ons!

We zien steeds weer nieuwe indicaties én bewijzen dat de enorme bubbel in de Amerikaanse markt voor auto’s en autoleningen aan het barsten is.

Vorige week zag ik onderstaande titel boven een artikel in de Wall Street Journal.

Kredietverstrekkers moeten zich zorgen gaan maken omdat de verkoopwaarde van tweedehandsauto’s aan het dalen is. Dat laatste is uiteraard een logisch gevolg van teveel auto’s verkopen aan mensen die dat feitelijk niet kunnen betalen.

Het gevolg daarvan is dat kredietverstrekkers hogere kredietverliezen lijden als gevolg van wanbetaling.

Vicieuze cirkel
Feit is echter dat er door het stijgende aantal wanbetalers alleen maar méér tweedehandsauto’s op de markt komen, waardoor de verkoopwaarde nóg verder daalt, waardoor de kredietverliezen nóg verder oplopen.

Zie daar de vicieuze cirkel, waarin de Amerikaanse autoverkopers en kredietverstrekkers zichzelf hebben gemanoeuvreerd.

Opnieuw dalende autoverkopen in oktober
En gisteren zagen we onderstaand nieuwsbericht in zakenblad Forbes verschijnen.

Ondanks dat autoverkopers steeds meer kortingen en extraatjes boden, daalden ook in oktober de autoverkopen.

De gevolgen stapelen zich op. En versterken elkaar.
Ze doen er dus alles aan om het feest nog een tijdje te laten voortduren, maar het lukt ze niet meer. Met als gevolg:

    • Dalende autoverkopen
    • Dalende winstmarges
    • Dalende verkoop van autoleningen
    • Stijgende betalingsachterstanden
    • Dalende verkoopwaarde tweedehandsauto’s
    • Stijgende kredietverliezen
    • Stijgende financiële problemen voor autoverkopers en kredietverstrekkers

De gevolgen stapelen zich op. En versterken elkaar. Het lijkt er nu ook sterk op dat beleggers eindelijk wakker beginnen te worden. Koersen zijn aan het dalen.

Het feest is voorbij. Maar niet voor ons!
Voor ons begint het feest nu pas écht. Want de koersen van de aandelen uit ons rapport “De Nieuwe Subprime Crisis” zullen met 90% tot 100% dalen. Is geen ontkomen aan.

Met ons unieke rapport ga je maximaal profiteren van het barsten van deze enorme bubbel. Klik hier om het snel te bestellen!

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

De haren uit het hoofd

Vorige week maakte Eurostat bekend dat producentenprijzen in de Eurozone afgelopen december maar liefst 5,3% hoger waren dan een jaar eerder. In Nederland en Belgie ging het nóg harder. In Nederland gingen de prijzen voor producenten met maar liefst 7,5% omhoog en in Belgie 7,8%.

Prijzen blijven stijgen en producenten moeten ofwel een lagere winstmarge accepteren, ofwel de hogere prijzen doorberekenen aan de consument. Vorige week maakte Unilever al bekend dat het haar prijzen zal verhogen. Dat betekent dat de inkoopkosten voor de supermarkten omhoog gaan, en daar zijn de marges al zodanig laag dat die geen andere keuze hebben dan ook hun prijzen te verhogen.

In Zwitserland hebben ze trouwens niet zoveel last van al die prijsstijgingen. Daar stegen producentenprijzen met slechts 1,1%. Dat heeft alles te maken met het feit dat de Zwitserse Frank in 2010 met maar liefst 19% steeg ten opzichte van de Euro en met 11% ten opzichte van de dollar. Een sterke economie leidt tot een sterke munt. En een sterke munt leidt tot een sterke economie. En andersom.

Ik vermoed dat vooral de Duitse politici zich de haren uit het hoofd zullen trekken als ze naar hun Zwitserse buren kijken. Zou Duitsland haar eigen D-mark nog hebben, dan zou de eerste renteverhoging waarschijnlijk al achter de rug zijn, zou de D-mark er een stuk sterker voor staan dan de Euro, en zou de Duitse burger geen last hebben van stijgende prijzen.

In de media zien we politici, bankiers en academici altijd beweren dat de Euro ons alleen maar voordeel heeft gebracht. En dat het een “zeer slecht idee” zou zijn om uit de Euro te stappen. Toch raar dat landen als Zwitserland, Noorwegen en Zweden het zonder dit “enorme voordeel” moeten doen en desondanks beter presteren. Of juist dankzij?

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media: