Amerikaanse manipulatie en hypocrisie

Een reeks aan ‘toevallige’ gebeurtenissen. Het ‘onafhankelijke’ rating bureau S&P verlaagde op 5 augustus de Amerikaanse credit rating van AAA naar AA+ (wat nog veel te hoog is). Op 13 augustus begint de SEC een onderzoek naar het feit dat S&P vóór de kredietcrisis een AAA-stempel had geplakt op al die verknipte en verpakte rommelhypotheken.

Naar Moody’s en Fitch, die daar net zo schuldig aan zijn, werd geen onderzoek gestart. Want die hebben de AAA-rating braaf intact gehouden. En gisteren werd bekend dat de baas van S&P opstapt. Een ‘toevallige’ reeks van gebeurtenissen die aangeeft hoe politiek en de grote bedrijven vier handen op één buik zijn en wat er gebeurt als iemand de gevestigde belangen schaadt.

Volgens Warren Buffett moet de VS juist een AAAA-rating krijgen. Precies omdat ze altijd geld kunnen printen en daarom altijd hun schulden kunnen aflossen. “Je krijgt daar wel inflatie van, maar dat is weer een ander verhaal”, aldus Buffett. Weer zo’n hypocriete opmerking van die man. Hij weet precies wat de gevolgen van inflatie zijn, maar zorgt ervoor dat hij in het straatje van de politieke machthebbers blijft praten.

Net zoals wij vorige week in dit artikel, is ook Buffett trouwens van mening dat je voor de langere termijn niet in cash of obligaties moet zitten en is hij positief over aandelen. Hij schrijft in de NYT een artikel dat hij (als superrijke) meer belasting wil betalen. Zodat de gewone burger daarvan ‘de vruchten kan plukken’. Maar hij rept er met geen woord over dat het een schande (en pure diefstal) is dat de gewone burger achteruit boert met zijn spaarrekening.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Onrust over Chinese aandelen

Er is onrust ontstaan over de betrouwbaarheid van Chinese aandelen, na een artikel daarover in Barron’s. De schrijver van dat artikel constateerde dat er bedrijven zijn die aan de SEC heel andere cijfers rapporteren dan aan de Chinese State Administration of Industry and Commerce (SAIC). En daarbij dat veel Chinese bedrijven accountants gebruiken die geen reputatie van kwaliteit hebben. Zorgelijk.

Appels met peren
Alleen is het appels met peren vergelijken. De SAIC is verantwoordelijk voor de registratie van bedrijven en het verstrekken van licenties. Het jaarlijks invullen van alle documenten is een enorm (vervelend) werk, dat veel bedrijven uitbesteden aan daarin gespecialiseerde agenten. Omdat de SAIC niet geinteresseerd is in de financiele prestaties van bedrijven, nemen veel bedrijven niet de moeite om daaraan bijgewerkte cijfers te rapporteren. Hun enige zorg is voldoen aan de eisen van de SAIC en het vernieuwd krijgen van hun licenties. Daarnaast zijn er nog enkele grote verschillen in hoe en wat aan de SAIC wordt gerapporteerd en hoe aan de Amerikaanse SEC.

Accountants
Blijkbaar is het een teken van kwaliteit als je de services van een van de grote vier accountantsbedrijven gebruikt. Ik zal u iets vertellen. Als ik voor mijn bedrijf een registeraccountant nodig zou hebben, dan zouden deze grote vier de allerlaatsten zijn van wiens services ik gebruik wens te maken. Ze zijn peperduur en leveren dramatische kwaliteit. Juist deze firma’s hebben een spoor van vernieling achter zich gelaten. We kunnen een ellenlange lijst van westerse bedrijven aanleggen, die gebruik maakten van de diensten van “de grote vier” en waar het volledig mis ging. Het was trouwens “de grote vijf”, waarvan er één aan wanpraktijken ten onder is gegaan. Lekker betrouwbaar.

Grappig is verder dat juist deze week in Nederland een rapport uitkwam waaruit bleek dat juist deze “zo betrouwbare” grote vier hun manier van werken drastisch moet veranderen omdat ze schromelijk tekort schieten…

Tendentieus of bewust gemanipuleer?
We zagen dit soort negatieve berichten ook over twee van de aandelen die wij in het verleden hebben geselecteerd. Als je het leest, denk je dat het allemaal wel verdacht is. Als je vervolgens even de tijd neemt om na te denken, realiseer je je dat die berichten op zijn minst zijn geschreven door iemand die niet verder kijkt dan zijn neus lang is, of graag in de belangstelling wil staan, of de boel bewust misleidt om er zelf beter van te worden.

Voorbeeld 1
Een voorbeeld betreft een beschuldiging over een half afgebouwde fabriek waarvan het bedrijf zei dat die al in productie was. Foto erbij om het nog wat verdachter te maken. Alleen had de directie keurig gerapporteerd dat er een nieuwe fabriek ging worden gebouwd en dat dit in twee fasen zou gebeuren. Eerst de ene helft afbouwen, in productie brengen en vervolgens de andere helft. Fase 1 zou in februari 2010 klaar zijn en in productie gaan. Is gebeurd. Fase 2 zou pas in juni 2011 klaar zijn. Nogal logisch dat de fabriek er nu nog half afgebouwd uitziet!

Voorbeeld 2
Voor wat betreft het andere bedrijf stonden we verbaasd over beschuldigingen, juist omdat ik vorige maand nog uitgebreide verslagen heb gelezen van iemand die daar op bezoek is geweest. Bedrijf wordt ervan beschuldigd dat het een stuk grond op haar balans heeft staan ter waarde van $8 miljoen, terwijl de werkelijke waarde $1 miljoen is. Alleen geldt dat in China de staat eigenaar is van grond en de waarde daarvan bepaalt. Daar bovenop moet je het recht op het gebruik van de grond kopen, en dat is $7 miljoen. Navraag leert dat de prijs die het bedrijf per vierkante meter grond heeft betaalt, perfect overeen komt met wat gangbaar is in de regio waar dit bedrijf actief is.

Conclusie 1
Het zal ongetwijfeld zo zijn dat er bedrijven zijn die de regels aan hun laars lappen of die de boel zelfs proberen op te lichten. Dat is in Europa zo, is in de VS zo, en zal in China niet anders zijn. Het blijft ook zaak om zeer scherp te zijn en vooral om nooit teveel geld in één aandeel te steken. Houdt daarom altijd een portefeuille aan van minimaal 15 aandelen. Wij volgen ieder aandeel kritisch op en sturen u een bericht zodra wij het gaan verkopen.

Conclusie 2
Zelfs als de berichten (grotendeels) waar zouden zijn dan geldt naar onze overtuiging het volgende: als je een portefeuille van 15 Chinese aandelen aanhoudt en het blijkt dat het bij maar liefst 3 daarvan volledig mis gaat, dan zal je naar onze vaste overtuiging toch een véél beter totaalrendement behalen als wanneer je in “betrouwbare” aandelen van Europese of Amerikaanse bedrijven belegt. Als wij een prachtig aandeel van een Chinees bedrijf tegenkomen, dan zullen we dat uiteraard zeer kritisch beoordelen, maar zullen we het absoluut selecteren als het aan al onze voorwaarden voldoet.

Conclusie 3
Als ik een artikel zou schrijven waarin ik iemand anders beschuldig van wanpraktijken, dan zou ik ervoor zorgen dat er geen speld tussen te krijgen is. Het zou werkelijk zéér moeilijk zijn om mijn beweringen te weerleggen. Het simpele feit dat er zo snel zoveel gaten in iemands beweringen te schieten zijn, geeft maar weer aan hoe internet ertoe heeft geleid dat mensen ongestraft de grootst mogelijke onzin kunnen beweren en daarmee schade aan anderen kunnen berokkenen. Trieste wereld.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media: