Zo dom zullen ze toch niet zijn?

Een lezer stuurde ons een mail naar aanleiding van dit artikel van afgelopen dinsdag.

Hoewel hij de balanscijfers van de tip uit ons rapport “De Nieuwe Subprime Crisis” had bekeken, vond hij het toch moeilijk om te geloven dat directieleden van een bedrijf zó dom zijn, dat ze zóveel geld verpatsen, in tijden dat het zó goed gaat.

Bouwvakkers in mijn geboortedorp
Het doet dan ook denken aan bouwvakkers in mijn geboortedorp die tijdens de huizenbubbel van 2000-2008 een eigen bedrijf startten, en binnen een jaar in een dikke Mercedes rondreden.

Figuren die duidelijk niet intelligent genoeg waren om te beseffen dat je in goede tijden geld opzij moet zetten. Die figuren waren dan ook de eersten die failliet gingen toen de Nederlandse huizenbubbel barstte.

Als je daarop had kunnen beleggen, dan wist je al ver voor het barsten van de huizenbubbel dat je zou gaan profiteren van 100% koersdalingen. Hoefde je zelfs geen balanscijfers voor te bekijken.

Hetzelfde gedrag, maar dan nog erger
In de Amerikaanse automarkt zie je hetzelfde gedrag. Ik vertelde u dinsdag over de autoverkoper die ruim $400 miljoen had verdiend, maar wiens eigen vermogen is gedaald naar negatief $303 miljoen.

Het is echter nog veel erger dan dat. Hieronder nog even de cijfers.

Dit bedrijf heeft het gepresteerd om in zeer goede tijden bijna $2 miljard aan nieuwe schulden te maken. Het is écht ongelofelijk als je erover nadenkt!

Hoe dom moet je als directie zijn om zóveel extra schulden te maken?

Alleen de korte termijn telt
Nu komen we op een belangrijke les. CEO´s en andere directieleden zijn geen ondernemers. Het is gewoon personeel.

Personeel dat persoonlijk geen enkel financieel risico loopt. Maar dat wel een enorm pak opties krijgt als onderdeel van hun beloningspakket.

Het enige wat hen interesseert is dat ze op korte termijn zoveel mogelijk geld verdienen. En dus doen ze er alles aan om de koers van het aandeel tijdens de hype zo hard mogelijk omhoog te jagen.

Zodat hun opties zoveel mogelijk geld opleveren.

Als daarna de bubbel barst, hebben ze al enorm veel geld verdiend aan hun opties en bonussen. En gaan ze met pensioen, of zoeken ze gewoon een andere baan.

Tis cynisch, maar zo zit de wereld in elkaar.

Dáárom is dit zo gemakkelijk te voorspellen
Dat is ook de reden waarom ik u dinsdag vertelde dat dit de gemakkelijkste voorspellingen zijn die je als belegger kunt maken.

Als de directie bewust de boel opblaast, dan wordt het voor ons beleggers zéér gemakkelijk om te voorspellen waar het met de koers van het aandeel naar toe gaat.

Hier moet je als slimme belegger van profiteren!
Die koers gaat met 100% omlaag. En daar moet je als belegger van profiteren.

En ook de koersen van de andere zes aandelen in ons rapport “De Nieuwe Subprime Crisis” zijn rijp voor 90% tot 100% koersdalingen.

Dit zijn naar mijn bescheiden mening gegarandeerde winsten. Winsten die je écht niet mag laten lopen. Klik hier om dit unieke rapport snel te bestellen!

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Dit zijn de gemakkelijkste voorspellingen

Ik vertelde u vorige week in dit artikel waarom vier van de zeven aandelen die we voor ons rapport “De Nieuwe Subprime Crisis” hebben geselecteerd, rijp zijn voor 100% koersdalingen.

Om de simpele reden dat het aandelen zijn van bedrijven waarvan wij verwachten dat ze failliet gaan.

Nu even de harde cijfers
Voor één aandeel uit ons rapport laat ik u even de harde cijfers zien. We vergelijken de balanscijfers van eind 2011 (toen de hausse begon) even met die van 31 maart 2016.

We zien hier dat dit bedrijf eind 2011 een tastbaar eigen vermogen (dus zonder boekhoudtrucs) van $105 miljoen had. Niet bepaald florissant, maar in ieder geval positief.

Dubbel zoveel uitgegeven
Sindsdien profiteerde deze autoverkoper volop van de hausse in de Amerikaanse automarkt. En maakte vanaf begin 2012 in totaal ruim $400 miljoen winst.

Ondanks al die behaalde winst dáálde het eigen vermogen van positief $105 miljoen naar negatief $303 miljoen!

De directie heeft de afgelopen jaren dus ruim $800 miljoen verpatst aan overnames, dividend en inkoop eigen aandelen.

En nu komen de slechte tijden!
Als jarenlang miljoenen auto’s met lening worden verkocht aan mensen die een véél te laag inkomen hebben, dan vráág je om ellende. Dan staat het vast dat er slechte tijden gaan komen.

Want al die mensen kunnen zich geen honderden dollars per maand aan rente en aflossing veroorloven. En komen gegarandeerd op betalingsachterstand.

Problemen zijn nu al aan het ontstaan
Dat die problemen nu al aan het ontstaan zijn, zien we ook aan deze krantenkop.

Nadat eerder kredietbeoordelaar Fitch al de rode vlag hees, waarschuwde vorige week collega S&P voor stijgende problemen in de markt voor autoleningen.

Zodra kredietverstrekkers straks besluiten om geen leningen meer te verstrekken aan mensen uit de subprime categorie, dalen autoverkopen met maar liefst 35%.

En gaat een bedrijf met een balans als deze hierboven zéér zwaar in de problemen komen.

Dit zijn de gemakkelijkste voorspellingen
Zekerheid bestaat niet bij beleggen. Maar in dit soort situaties wéét je dat er voor zo’n bedrijf geen ontkomen aan is. Die tent gaat failliet. De koers van dit aandeel gaat met 100% omlaag.

En ook de koersen van de andere zes aandelen in ons rapport “De Nieuwe Subprime Crisis” zijn rijp voor 90% tot 100% koersdalingen.

Dit zijn naar mijn bescheiden mening gegarandeerde winsten. Winsten die je écht niet mag laten lopen. Klik hier om dit unieke rapport snel te bestellen!

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Optimist en pessimist (of realist) tegelijk

Wij krijgen soms van lezers het verwijt dat we te optimistisch zijn. Wij zijn rasoptimisten en ik zal u precies vertellen waarom. Maar eerst vooral voor de vele nieuwe lezers een kleine bekentenis.

Ook wij werden verrast door hoe diep deze financiële en economische crisis is. Ook wij hebben in 2007 aandelen geselecteerd, waarvan we nu denken: “hadden we maar….”. In zo’n situatie kan je twee dingen doen. Je kunt in de slachtofferrol blijven hangen, of je kunt actie ondernemen. En met actie ondernemen bedoel ik: kennis verzamelen. Vragen stellen als: waarom hebben we dit niet zien aankomen? Hoe kunnen we in de toekomst beter tegen dit soort zaken bewapend zijn?

Misleidende balanscijfers
Het antwoord daarop is eigenlijk heel eenvoudig. Allereerst hebben we aandelen geselecteerd op basis van balanscijfers die achteraf misleidend bleken te zijn. Daar is niets aan te doen, want als je balanscijfers vooraf niet vertrouwt, kom je nooit tot het selecteren van een aandeel. Dat is een conclusie waar geen speld tussen is te krijgen, maar die tegelijk te gemakkelijk is. Want deze crisis heeft ons geleerd dat je verder moet kijken…

Automatisch vertrouwen in “het systeem”
Wat wij verder hebben geleeerd is dat we eigenlijk zijn opgegroeid met een bepaald automatisch vertrouwen in “het systeem”.

Enkele voorbeelden: als u enkele jaren geleden aan Nout Wellink dacht, dan was u misschien ook van mening dat hij een zeer intelligente, betrouwbare indruk maakte. Hij wordt zelfs nu door pers en het grote publiek nog steeds zeer serieus genomen. Duisenberg werd als een grootheid beschouwd, maar in zijn periode werd overduidelijk de kiem gelegd voor de huidige crisis. En trouwens, die Nederlandsche Bank, die Belgische Nationale Bank en de ECB hebben toch grote kantoorgebouwen, helemaal vól met mensen? Die mensen zullen toch wel gewoon hun werk doen? Ze zullen toch niet een hele dag nutteloze e-mails naar elkaar sturen?

Zo’n man zal toch niet zómaar die baan hebben gekregen?
Ook een minister van Financiën wordt automatisch serieus genomen, want zo’n man zal toch niet zomaar op zo’n post terecht komen? Geithner stond in zijn vorige functies echter wel aan de basis van de huidige ellende, en doet ook nu hard zijn best om er een puinhoop van te maken. Greenspan was het orakel van Oregon, die op handen werd gedragen. Als hij sprak, luisterde iedereen met ingehouden adem. Hij is nummer één veroorzaker van deze crisis. Zijn opvolger Bernanke is hard bezig om ervoor te zorgen dat deze crisis zo lang mogelijk zal duren. 

De Rabobank (een op het oog solide bank) schermt ook nu nog met het feit dat het een triple-A bank is. Dit omdat het publiek nog steeds automatisch vertrouwt op het oordeel van een rating agency. “Zo’n triple-A zullen ze toch wel niet zómaar krijgen?”, hoor je de meeste mensen denken. Ook wij vertrouwden automatisch op de cijfers die dit soort rating agencies gaven, net als vele directies van Europese banken deden, toen ze in de beruchte “mortgage backed securities” investeerden. We hebben het zo van jongs af aan geleerd en het werkte altijd. We wisten niet beter. Met de nadruk op wisten, want het voordeel is dat we nu wél beter weten.

 

Automatisch vertrouwen in logica
Daar komt bij dat wij, net als u en de meeste anderen, logisch denkende mensen zijn. We zijn er hierbij te automatisch vanuit gegaan dat overal in de Westerse wereld een zekere logica geldt. Je gaat er bijvoorbeeld automatisch vanuit dat iemand geen hypotheek krijgt als hij niet eens een baan heeft. Of dat het onmogelijk is dat iemand bij het aanvragen van een hypotheek niet eens een salarisstrook hoeft te laten zien. Of dat als wij nuchter mensen met boerenverstand iets de logica zelf vinden, dat een minister of centrale bankier dat al helemáál vindt.

De grote les (die wij nu ook toepassen)
De allergrootste lessen die we hebben geleerd zijn dan ook dat we overheidsfunctionarissen als politici, centrale bankiers, etc. vooral nooit serieus moeten nemen. Dat we deze mensen zéér kritisch moeten beoordelen op wat ze daadwerkelijk dóen, en dus vooral niet op hun woorden. Dat we ze vooral niet moeten vertrouwen. Dat ze vaak niet eens worden gehinderd door enige kennis van zaken. Dat het eigenlijk grotendeels een stel idioten zijn.

Tweede grote les is dat we nooit meer zaken automatisch mogen aannemen omdat het de logica zelf is. Logica wordt te vaak met voeten getreden. Zie ook de banken die worden gered, de enorme hoeveelheden geld die in de economie worden gepompt. Als je naar politici en centrale bankiers luistert, dan “is het allemaal logisch en dringend nodig”. Het tegenovergestelde is waar. Het is niet logisch, en al helemaal niet dringend nodig. Het is economische waanzin en het is immoreel. Logisch en dringend nodig is dat ze hun handen thuis houden, de markt haar werk laat doen, de rol van de overheid fors terug dringen en belastingen fors verlagen.

Pessimisme dat leidt tot optimisme
Geen erg positief beeld, dat we hier schetsen. Ik geef het gelijk toe. Het valt in deze tijden ook niet mee om idealist te zijn. Wij zijn dat absoluut niet. We zien wat ze doen en we vermoeden dat we jaren van hoge inflatie tegemoet gaan. De lessen uit het verleden zorgen ervoor dat we nu gewapend zijn. 

Allereerst met het besef dat in tijden van recessie fortuinen zijn verdiend door mensen die de juiste strategie hadden. Mensen die niet geloofden in de optimistische prietpraat van media en politici, maar die goed uit hun ogen keken, feiten koel analyseerden, en die vooral hun eigen koers vaarden.
Wij behoren nu tot deze mensen. We weten wat er op ons af kan komen. We weten ook wat te doen áls zaken op ons afkomen. We zijn klaar voor iedere situatie. Dat stemt ons optimistisch.

We houden er rekening mee dat de bodem is bereikt, maar weten dat de kans groot is dat de beurs straks opnieuw de dieperik in gaat. Als dat gebeurt, dan weten we zowel met TopAandelenMaandagTrader én WoensdagTrader precies wat we op welk moment gaan doen.

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media: