Ik hoop dat uw verwachting uitkomt

“Ik hoop dat uw verwachting over het instorten van de Amerikaanse obligatiemarkt uitkomt”. Die reactie ontving ik vorige week van een lezer. De betreffende lezer belegt dus zijn geld ergens in, alleen maar omdat ík een bepaalde verwachting heb. Dat vind ik jammer. Juist omdat het voor iedere belegger zo ontzettend belangrijk is om je eigen mening te vormen. Als je ergens in gaat beleggen op basis van iemand anders’ mening, dan ga je op de lange termijn absoluut de mist in. Al is het alleen al omdat je nooit iets leert.

Voor wat betreft onze obligatiestrategie, hoef je alleen maar naar de feiten te kijken. Die zijn als volgt:

  • Als je in staatsobligaties belegt, dan leen je feitelijk je geld uit aan de overheid van een land.
  • De Amerikaanse staatsschuld is inmiddels opgelopen tot bijna $15,3 biljoen. Meer dan 100% van het Amerikaanse BBP.
  • Op 31 december 2010 was de staatsschuld nog $14 biljoen. In 2011 is de Amerikaanse staatsschuld dus met $1,3 biljoen gestegen.
  • De Amerikaanse overheid gaf in 2011 maar liefst $1,3 biljoen meer geld uit dan er in de staatskas binnenkwam.
  • In 2011 had de Amerikaanse overheid $2,3 biljoen aan inkomsten en spendeerde maar liefst $3,6 biljoen.
  • Er is geen enkele indicatie dat de Amerikaanse overheid gaat bezuinigen of hervormen.

Zou u uw geld durven uitlenen aan iemand die tot zijn nek in de schulden zit? Die ieder jaar 55% meer geld uitgeeft dan er jaarlijks binnenkomt? Ik vermoed van niet!

De enige reden dat beleggers in Amerikaanse obligaties beleggen is omdat die markt zo liquide is. Denkt u écht dat de grote jongens in 10-jarige staatsobligaties beleggen met de bedoeling om die obligaties de volledige 10 jaar vast te houden? Ze zitten allemaal in die markt omdat die markt zo lekker liquide is. Een ideale plaats om even tijdelijk je geld te stallen.

Straks allemaal tegelijk naar de uitgang
Tótdat straks de hel los breekt en iedereen tegelijk naar de uitgang wil. Dat is iets wat absoluut zeker gaat gebeuren. Zie de hierboven genoemde feiten. Alleen weet niemand wanneer. Kan volgende week zijn, kan nog een paar jaar duren. Of ergens tussen die twee.

Met de strategie in ons rapport “De Amerikaanse obligatiemarkt staat op springen!” gaan we honderden procenten rendement behalen. Misschien in 2012. Misschien later. Maar dát we die enorme winst gaan behalen, staat voor mij vast. Klikt u hier als u diezelfde mening hebt en als u wilt profiteren van deze unieke kans.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Waarom de Euro gedoemd is (2)

Ik heb vorige week enkele zeer interessante analyses gelezen, waaronder een uitgebreide uitleg over waarom de Euro bijna gedoemd is om op termijn uit elkaar te spatten. Ik vind dit zodanig belangrijk, dat ik u deze uitleg absoluut wil meegeven. Ik heb het zo duidelijk en leesbaar mogelijk proberen op te schrijven, maar het kan toch zijn dat u misschien af en toe even moet doorbijten.

Deze week deel 2:

Spanje is de klos, en de Euro zal volgen
Vorige week gaf ik u op basis van een simpele economische waarheid aan waarom de Spaanse economie (en daarbij ook die van de andere PIIGS-landen) in een onmogelijke situatie zit.
(
lees het artikel hier nog een keer)
De conclusie van deze analyse is simpel: als de Spaanse overheid fors gaat bezuinigen, dan zal er hoogstwaarschijnlijk een recessie komen. Daardoor zullen belastinginkomsten dalen, waardoor het nog langer duurt voordat het begrotingstekort onder controle zal zijn. Blijven ze evenveel geld uitgeven, dan zullen ze geen geld meer kunnen lenen op de kapitaalmarkten. Een onmogelijke situatie.

Enorme bedragen
De landen aan de Middellandse zee zitten in deze situatie, maar dat betekent niet dat het probleem niet op ons kan overslaan. In ons gratis rapport “Wees voorbereid en heb een plan” geven we al aan hoeveel geld alleen al de Duitse banken aan de PIIGS landen hebben geleend middels staatsobligaties. Maar liefst 586 miljard euro! Franse banken maar liefst 911 miljard euro, en Engelse banken hebben 398 miljard aan de PIIGS landen uitgeleend.

Verplichte solidariteit
Voor een deel geldt dat bijvoorbeeld de Duitse overheid bijna verplicht is om solidair te zijn met de PIIGS landen. Voor een ander deel geldt echter dat veel Duitse burgers meer dan genoeg hebben van het steunen van landen die er een potje van hebben gemaakt. Een Duitse lezer van de Financial Times schrijft bijvoorbeeld in een ingezonden brief dat veel Duitsers er meer dan genoeg van hebben dat ze in een muntunie zitten met een land als Griekenland, waar ambtenaren massaal staken omdat ze niet meer op 50-jarige leeftijd met pensioen kunnen, of met Frankrijk waar algemene stakingen uitbreken omdat de minimum pensioenleeftijd wordt opgetrokken van 60 naar 62 jaar. Veel Duitse burgers willen de D-mark terug en zien daarbij Zwitserland als voorbeeld van een land dat haar eigen, ijzersterke munt heeft, en daarbij een sterke export sector.

Afschaffing van de Euro?
De vraag is dus wat er straks zal gebeuren als de problemen in de PIIGS landen onoverkomelijk blijken. Aan de ene kant zullen deze landen zelf liever hun eigen munt hebben omdat ze dan kunnen devalueren om de export een duw in de rug te geven. Aan de andere kant zullen de noordelijk gelegen landen geen zin hebben om het zuiden te steunen. Beide zaken pleiten voor afschaffing van de Euro. Alleen lopen de banken in die situatie enorme risico’s die uiteindelijk weer op het bord van de belastingbetaler zullen komen.

Keuze uit twee kwaden
Het zal in ieder geval heet worden onder de voeten van politici. En als dat gebeurt, kan je de raarste dingen verwachten. En kan de Euro zomaar uit elkaar spatten. Als de politici het hoofd koel houden en de Euro blijft bestaan, dan zullen ze geen andere uitweg zien dan de zuidelijke EU-landen financieel te steunen, en als gevolg daarvan de drukpersen volop te laten draaien. Welke van deze twee scenario’s we ook gaan krijgen, we gaan daar als burgers heel veel last van hebben.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Een staatsschuldexplosie is onvermijdelijk

Deze week lag Griekenland weer een dag plat. Stakingen, optochten en rellen. De Griekse burgers begrijpen verstandelijk wel dat de overheid een financieel probleem heeft, maar vinden het oneerlijk dat ze daarvoor zelf moeten inleveren. Men geeft de regering en/of de financiële markten de schuld. Een typisch westers probleem. Het is absoluut noodzakelijk dat de tering naar de nering wordt gezet en dat daarvoor offers moeten worden gebracht, maar iedereen vindt dat een ander die offers moet brengen. Conclusie: het blijkt onmogelijk om de krachten te vereningen, hoe penibel een financiële situatie ook is.

Er is maar één economisch verantwoorde uitweg…
Zoals ik al vaker heb geschreven, staat de situatie in Griekenland niet op zichzelf. Overal in de westerse ontwikkelde landen is de staatsschuld fors aan het stijgen. En uiteindelijk geldt maar één ding: het moet uit de lengte of uit de breedte, maar je kunt op termijn niet continue meer geld uitgeven dan er binnenkomt. Die simpele regel wordt massaal met voeten getreden en er is maar één uitweg. Die uitweg is rigoureus bezuinigen. Probleem met die uitweg is dat dit de komende jaren enorme economische pijn met zich mee zou brengen die enorm veel burgers hard en rechtstreeks zou raken. Politiek onaanvaardbaar dus.

En maar één politiek verantwoorde uitweg.
De westerse consument is zeer wantrouwend (en geef hem eens ongelijk) en houdt zijn hand op de knip. Daarnaast zijn de mogelijkheden tot meer exporteren zeer beperkt, want al die andere westerse landen zitten in hetzelfde schuitje en zullen niet meer gaan importeren. Zolang de westerse consument zijn hand op de knip blijft houden, blijft er nog maar één middel om de economie aan de gang te houden: overheidsstimulering. Precies het middel dat leidt tot geld drukken en een fors stijgende staatsschuld. Zaken die op termijn als een boemerang terug in het gezicht komen, want uiteindelijk zal er alleen maar harder moeten worden bezuinigd.

Forse crisis is het onvermijdelijke resultaat
En op het moment dat er dan hard zal moeten worden bezuinigd (zoals nu bij de Grieken), is de gemiddelde burger al zodanig boos en wantrouwend, dat het onmogelijk zal zijn om alle neuzen dezelfde kant op te krijgen. Een nieuwe economische crisis in het westen is vroeg of laat onvermijdelijk. En die crisis zal fors zijn. Vervelend, maar het is niet anders. Voor ons beleggers is het echter belangrijk om dit te beseffen. Zo kunnen we daar rekening mee houden en kunnen we vooral goed letten op hoe de huidige voortekenen zich zullen ontwikkelen.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media: