Het probleem met financiële problemen

Afgelopen weekend zag ik op het nieuws dat 700 mensen waren verdronken, nadat hun gammele bootjes op de Middellandse Zee waren omgeslagen. En dat terwijl de zomer nog maar net is begonnen!

Schokkend bericht. Maar wat het misschien nog triester maakt, is dat dit een doodgewoon nieuwsbericht is geworden. Twee jaar geleden was het nog een gruwelijk bericht. Nu is het normaal geworden.

En dat terwijl het bericht dat Sylvana Simons zich bij de zoveelste politieke splinterpartij aansloot, de gemoederen in Nederland wekenlang wist te verhitten.

Rare wereld.

Niemand die zich er nog druk om maakt
Als dat soort berichten geen impact meer hebben, dan geldt dat natuurlijk al helemaal voor financieel-economisch nieuws. Een paar voorbeelden.

    • Griekenland deed een jaar geleden nog enorm veel stof opwaaien. Sindsdien is de situatie daar alleen maar slechter geworden.Toen enkele weken geleden moest worden besloten of er opnieuw geld richting de Grieken (lees: de Europese banken) zou gaan, maakte de publieke opinie zich er totaal niet druk om.
    • In Spanje, Italië en Portugal staan banken er dramatisch slecht voor. Het aantal slechte leningen dat ze op hun balans hebben staan, loopt de spuigaten uit.

      Op het plaatje hierboven zien we dat maar liefst 18% van de leningen bij Italiaanse banken als non-performing worden beschouwd. Als 18% van je klanten haar lening niet terugbetaalt, dan kan je als bank onmogelijk overleven.
      Geen mens echter, die zich er druk om maakt.

    • Maar ook diverse Europese grootbanken staan er dramatisch slecht voor. Met Deutsche Bank voorop. Ook hier geen mens die zich er druk om maakt.
    • In de VS is de strijd om het presidentschap al maandenlang in volle hevigheid aan de gang. We hebben felle debatten gezien, waarin kandidaten elkaar voor rotte vis uitmaken. Over de fors stijgende staatsschuld hoor je echter niemand. Geen mens die zich er nog druk om maakt.

En zo kan ik nog een enorm pak problemen opnoemen. Grote problemen die nooit zijn opgelost. En die daarom alleen maar groter zijn geworden.

Voormalig Fed-voorzitter Alan Greenspan gaf vorige week nog een zéér duidelijke waarschuwing op Fox Business tv.

Als de bom straks barst…
Aan financiële problemen kleeft een vervelende eigenschap. Je kunt ze een tijd lang negeren. Je kunt ze een tijd lang voor je uit duwen. (In dit geval door 0% rente en geld printen). En je kunt ze een tijd lang bedekken.

Maar als vervolgens de bom barst, dan barst hij écht hard. En vanaf dat moment maakt iédereen zich er druk om. Want vanaf dat moment wordt iedereen er persoonlijk door geraakt.

Wat ik doe om de bui op voor te zijn
Vooral niet teveel geld op de spaarrekening aanhouden, vooral niet rekenen op een koopkrachtbestendig pensioen, fysiek goud en zilver bezitten.

En voor wat betreft beleggen vooral flexibel zijn. Dus niet alleen op stijgende koersen inspelen, maar ook op dalende koersen.

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Een staatsschuldexplosie is onvermijdelijk

Deze week lag Griekenland weer een dag plat. Stakingen, optochten en rellen. De Griekse burgers begrijpen verstandelijk wel dat de overheid een financieel probleem heeft, maar vinden het oneerlijk dat ze daarvoor zelf moeten inleveren. Men geeft de regering en/of de financiële markten de schuld. Een typisch westers probleem. Het is absoluut noodzakelijk dat de tering naar de nering wordt gezet en dat daarvoor offers moeten worden gebracht, maar iedereen vindt dat een ander die offers moet brengen. Conclusie: het blijkt onmogelijk om de krachten te vereningen, hoe penibel een financiële situatie ook is.

Er is maar één economisch verantwoorde uitweg…
Zoals ik al vaker heb geschreven, staat de situatie in Griekenland niet op zichzelf. Overal in de westerse ontwikkelde landen is de staatsschuld fors aan het stijgen. En uiteindelijk geldt maar één ding: het moet uit de lengte of uit de breedte, maar je kunt op termijn niet continue meer geld uitgeven dan er binnenkomt. Die simpele regel wordt massaal met voeten getreden en er is maar één uitweg. Die uitweg is rigoureus bezuinigen. Probleem met die uitweg is dat dit de komende jaren enorme economische pijn met zich mee zou brengen die enorm veel burgers hard en rechtstreeks zou raken. Politiek onaanvaardbaar dus.

En maar één politiek verantwoorde uitweg.
De westerse consument is zeer wantrouwend (en geef hem eens ongelijk) en houdt zijn hand op de knip. Daarnaast zijn de mogelijkheden tot meer exporteren zeer beperkt, want al die andere westerse landen zitten in hetzelfde schuitje en zullen niet meer gaan importeren. Zolang de westerse consument zijn hand op de knip blijft houden, blijft er nog maar één middel om de economie aan de gang te houden: overheidsstimulering. Precies het middel dat leidt tot geld drukken en een fors stijgende staatsschuld. Zaken die op termijn als een boemerang terug in het gezicht komen, want uiteindelijk zal er alleen maar harder moeten worden bezuinigd.

Forse crisis is het onvermijdelijke resultaat
En op het moment dat er dan hard zal moeten worden bezuinigd (zoals nu bij de Grieken), is de gemiddelde burger al zodanig boos en wantrouwend, dat het onmogelijk zal zijn om alle neuzen dezelfde kant op te krijgen. Een nieuwe economische crisis in het westen is vroeg of laat onvermijdelijk. En die crisis zal fors zijn. Vervelend, maar het is niet anders. Voor ons beleggers is het echter belangrijk om dit te beseffen. Zo kunnen we daar rekening mee houden en kunnen we vooral goed letten op hoe de huidige voortekenen zich zullen ontwikkelen.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media: