Horen we het ook eens van een insider

Ooit van David Stockman gehoord? Ik tot vorige week in ieder geval niet. Stockman was van 1981 tot 1985 Budget Director onder Ronald Reagan. Hij diende zijn ontslag in nadat hij Reagan waarschuwde voor stijgende begrotingstekorten en Reagan daar zeer laks over deed.

De manier waarop Reagan met begrotingstekorten omging, was de basis voor het mantra Deficits don’t matter, dat Bush en Obama zich eigen hebben gemaakt.

Iemand die er jaren midden in heeft gezeten
Stockman is duidelijk iemand die weet hoe de financiële huishouding van de Verenigde Staten in elkaar steekt. Hij was zelfs vier jaar lang één van de belangrijkste bazen ervan!

En nu heeft hij een boek geschreven. Het blijkt een bestseller te zijn én een boek waarmee hij Democraten, Republikeinen en de notabelen op Wall Street erg boos heeft gemaakt. Ze hebben hem inmiddels al overal voor uitgescholden. Dat boek ga ik dus zéker bestellen!

Hieronder ziet u een recent interview met David Stockman, waarin hij in slechts vijf minuten tijd héél duidelijk maakt hoe de vork in de steel zit.

Filmpje bekeken?
Dan weet u direct hoe de vlag erbij hangt. De Amerikaanse obligatiemarkt is de grootste zeepbel in de geschiedenis. Die bubbel wordt overeind gehouden door de Fed en door obligatiebeleggers die nog steeds geloven dat de Fed de Amerikaanse economie definitief zal redden.

En die bubbel zal barsten op het moment dat obligatiebeleggers Bernanke’s sprookjes niet langer geloven en massaal aan het verkopen slaan.

Winstpotentieel 900% (en misschien zelfs een pak meer!)
Zodra dit gebeurt, zal de Amerikaanse rente richting 10% en hoger stijgen. En gaan we met onze unieke obligatiestrategie winsten tot 900% en misschien zelfs nog een pak meer halen.

Een ontwikkeling waarvan ook ú kunt meeprofiteren. In ons obligatierapport vertellen we u hoe eenvoudig dat is. Klikt u hier om dit unieke rapport te bestellen.

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Begrijpt ú er iets van? Ik in ieder geval niet…

Obama herkozen. In zag woensdagochtend per toeval het laatste deel van zijn overwinningsspeech live op internet. Ik kreeg er kippenvel van. Terwijl ik géén Obama fan ben (óók geen Romney fan) en terwijl ik donders goed besef dat daar een acteur staat die een toneelstukje opvoert. Obama weet als geen ander hoe hij een toespraak moet brengen.

’s Avonds zag ik op tv stukken uit het eerste deel van zijn speech. En terwijl de menigte én de tv-commentatoren razend enthousiast waren, viel mijn mond open van stomme verbazing. Obama zei letterlijk dit:

“We want our children to live in an America that isn’t burdened by debt…

Dan nu even de harde cijfers
Vanaf het jaar 1789 hebben 42 Amerikaanse presidenten in ongeveer 211 jaar tijd de Amerikaanse staatsschuld laten oplopen tot $5,7 biljoen. Bush had vervolgens slechts acht jaar nodig om maar liefst $4,9 biljoen extra schuld te maken. Toen Bush aftrad, werd dat als een ongelofelijke “prestatie” gezien.

Obama overtrof hem echter. Hij had drie jaar en krap 10 maanden nodig om maar liefst $5,6 biljoen extra schuld te maken en de staatsschuld daarmee te laten oplopen tot een slordige $16,2 biljoen. Wat Bush in acht jaar “presteerde”, heeft Obama in minder dan vier jaar tijd overtroffen.

1 tegen 42
De man die in zijn eentje in 4 jaar tijd evenveel schulden heeft gemaakt als 42 presidenten in 211 jaar tijd hebben gedaan, verkondigt in zijn overwinningsspeech doodleuk dat “we onze kinderen niet met enorme schulden mogen opzadelen”.

Terwijl hij deze holle retoriek uitkraamt, juicht de menigte. En zijn de politieke analisten en tv-commentatoren razend enthousiast.

Hoe is het toch mogelijk dat zulke enorme massa’s mensen naast de simpele, harde feiten kijken? Of ze zelfs simpelweg negeren? En hoe is het mogelijk dat mensen dergelijke volksverlakkerij voor zoete koek slikken?

Begrijpt u er iets van? Ik in ieder geval niet…

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

De grootste zeepbel aller tijden

De Amerikaanse obligatiemarkt wordt door veel specialisten beschouwd als de grootste zeepbel aller tijden. De Amerikaanse staatsschuld deed er 212 jaar over om te stijgen tot $5.700 miljard in 2001.

Vervolgens presteerden Bush en Obama het om die staatsschuld in nog geen 12 jaar bijna te verdrievoudigen tot $16.000 miljard nu. En daarmee is uiteraard ook de Amerikaanse obligatiemarkt in 12 jaar tijd bijna verdrievoudigd.

En omdat de Amerikaanse overheid ongegeneerd geld blijft uitgeven, groeit die markt net zo hard door.

Als een markt in korte tijd te hard groeit, dan ontstaat altijd een zeepbel. Zie de tech-bubbel van de jaren 90. Zie de Amerikaanse, Spaanse en Ierse huizenmarkt in het vorige decennium. En die zeepbel gaat ALTIJD knappen.

Wanneer dat gebeurt?
Zodra de grote fondsen besluiten dat het genoeg is geweest en gaan verkopen. Dan zal het sneeuwbaleffect ontstaan, dat we altijd zien als een zeepbel uiteenspat.

Wij wachten dat moment rustig af. En we zullen honderden procenten winst realiseren zodra de zeepbel knapt.

Hoe we dat gaan doen?
Dat beschrijven we simpel en duidelijk in ons rapport “De Amerikaanse obligatiemarkt staat op springen!” Klikt u hier om het snel te bestellen!

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Een paar jaar te vroeg…

Een goed en leerzaam boek nog eens opnieuw lezen is altijd een goed idee. Afgelopen weekend heb ik ‘Hot Commodities’ van Jim Rogers nog eens gelezen. Hoewel het boek voor het uitbreken van de crisis (in 2007) is geschreven, heeft de inhoud voor mij nog niets aan waarde ingeboet.

Grappig om te lezen is hoe hij schrijft dat het volgens hem hélemaal fout gaat met de VS, mede omdat de Amerikaanse staatsschuld iedere 15 maanden met $1000 miljard groeit. Hij kon toen al niet bevatten dat de Amerikaanse politici het presteerden om zó met belastinggeld te smijten.

Onder Bush was het Amerikaanse geld verspillen echter nog kinderspel vergeleken met nu. Met Obama aan het roer groeit de Amerikaanse staatsschuld iedere 12 maanden met $1500 miljard. Obama heeft nu dus 20% minder tijd nodig dan Bush om 50% méér geld uit te geven!

Ook schrijft hij in zijn boek dat je de Amerikaanse obligatiemarkt de komende jaren absoluut moet mijden. Hij heeft daar tot nu toe ongelijk in gehad, maar dan alléén omdat beleggers de afgelopen jaren blind richting ‘veilige staatsobligaties’ vluchtten.

Het punt is echter dat iemand als Jim Rogers zich er niet druk om maakt als hij een paar jaar te vroeg is. Hij schrijft ook dat hij altijd te vroeg op dit soort ontwikkelingen inspeelt. Gewoon omdat hij altijd onderschat hoe lang mensen doorgaan met beleggen in iets wat vroeger goed was, maar inmiddels een enorm risicovolle, dus slechte belegging is geworden.

Jim Rogers is geduldig en blijft zich altijd op de fundamentals richten. En die zijn voor de Amerikaanse obligatiemarkt inderdaad ronduit dramatisch. Met ons rapport “De Amerikaanse obligatiemarkt staat op instorten!” waren we ook een jaar te vroeg. Maar beter te vroeg dan te laat!

Door die massa hysterie van augustus en september kunt u nu echter alleen maar harder profiteren van een markt die vroeg of laat keihard zal instorten. Klikt u hier om het rapport te bestellen!

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media: