Krijgen we een blow-off top?

De vorige keer dat de beurs enorm overgewaardeerd was, was in 1999. Zelf had ik het toen te druk om mij dagelijks met beleggen bezig te houden.

Ik had geld in fondsen zitten, en pakte in de tweede helft van 1999 mijn winst omdat ik de situatie te belachelijk begon te vinden. Ik kreeg het gevoel dat de wereld gek geworden was. Dat alles wat ik tot dan toe had geleerd, niet meer telde.

Gisteren las ik nog eens over die periode.

Warren Buffett belachelijk gemaakt
Diverse topbeleggers riepen in 1999 dat de beurs ieder moment kon gaan dalen, maar stonden voor paal. Werden ook belachelijk gemaakt. Warren Buffett werd zelfs regelmatig belachelijk gemaakt in de media omdat hij niet meedeed aan de internet hype.

Ik las ook over een Britse fondsbeheerder die zijn tech-aandelen verkocht en bescherming inbouwde omdat hij niet wilde dat zijn beleggers slachtoffer werden van een forse beursdaling. Toen de beurs echter vrolijk door steeg en zijn fonds minder winst maakte dan de concurrentie, werd hij ontslagen.

Uiteraard kregen al die topbeleggers, Warren Buffett en deze fondsbeheerder vanaf maart 2000 hun gelijk. En niet zo’n beetje ook.

Vooral vanaf oktober 1999 steeg de beurs hard. We zagen een zogeheten blow-off top. Een forse stijging in korte tijd, die in maart 2000 eindigde. Waarna een enorme daling volgde.

Het verschil tussen 1999 en 2017.
Verschillende beleggers suggereren ook nu dat de kans op een blow-off top groot is.

Zelf denk ik echter dat de kans daarop een stuk kleiner is dan in 1999. Twee redenen.

In 1999 was de economie sterk. Iedereen was optimistisch over de toekomst. De geopolitieke situatie was stabiel. Dat is nu totaal anders.

Misschien een nog groter verschil is dat centrale banken eind 1999 begonnen met geld printen om voorbereid te zijn op de problemen die de overgang naar het jaar 2000 zou veroorzaken in computersystemen.

Daarmee gooiden ze olie op een toch al hard brandend vuur.

Anno 2017 is de Fed juist de omgekeerde weg aan het bewandelen. De markt verwacht een nieuwe renteverhoging en de balans van de Fed wordt ingekrompen. Ook verwacht de markt dat de ECB straks zal (moeten) volgen.

De kans op een blow-off top is dus een stuk kleiner dan in 1999. Maar we moeten er toch rekening mee houden.

Hoe hiermee om te gaan?
Het ideale is een strategie die fors beter presteert dan de beurs, in combinatie met de afdekstrategie in ons “Bescherm Tijdig je Portefeuille!” rapport.

Ik vertelde u vorige week al over de verbluffende prestaties van onze GoedNieuwsBeleggen strategie.

Dit jaar gaan we richting 42% rendement.

Ideaal als beurs stijgt. Ideaal als beurs daalt.
Als we op de nu openstaande posities afgaan, kan dat zelfs nóg hoger worden. Krijgen we op de beurs toch een blow-off top, dan zal het rendement nog véél verder omhoog gaan.

Als je dan tegelijk bescherming inbouwt en dat blijkt achteraf onnodig, dan heb je na aftrek van die paar procent aan afdekkosten, nog steeds een ongekend hoog rendement.

Ideaal als de beurs stijgt. Ideaal als de beurs daalt.

Met GoedNieuwsBeleggen zit je aan alle kanten goed!
Niet voor niets de allerbeste beleggingsstrategie die ik ooit heb gezien.
Klik hier om aan deze absolute topstrategie mee te doen!

 

PS:
De afdekstrategie ontvangt u uiteraard als bonus bij een abonnement!

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Als je één kakkerlak tegenkomt…

Er is door de reguliere media zo weinig aandacht aan besteed dat u het misschien niet eens hebt opgemerkt.

Deze week dreigde de regionale Spaanse bank Banco Popular failliet te gaan, waarna de bank na inmenging van de ECB voor slechts €1 is overgenomen door Banco Santander.

Ik heb u al vaker verteld dat veel Europese banken financieel ongezond zijn. Nu zien we een duidelijk voorbeeld hiervan.

Deze bank is gered omdat Santander de boel overneemt (wordt Santander niet bepaald sterker van). Waardoor alleen aandeelhouders en obligatiehouders hun geld kwijt zijn.

Het eerste waar ik bij het lezen van dit nieuws aan dacht is onderstaande uitspraak van Warren Buffett.

Als je één kakkerlak in een keuken vindt, dan volgen er altijd meer.

Deze overname doet denken aan de overname van Bear Stearns in maart 2008. Direct daarna was alles weer business as usual. Zes maanden later stond de wereld op zijn kop.

Tweede kakkerlak
De tweede kakkerlak presenteerde zich trouwens direct een dag later. Zie deze krantenkop.

Ook Italiaanse banken zitten zwaar in de problemen, en moeten gered worden.

Kleinere banken kunnen nog worden opgekocht door grote banken. Maar we gaan straks vanzelf een grote kakkerlak tegenkomen. Ofwel een bank die failliet gaat, en die niemand wil of kan overnemen.

Wordt vervolgd…

 

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Ik maakte een foutieve vergelijking

Twee weken geleden stuurde ik u dit artikel toe, waarin ik u vertelde dat Warren Buffett ervoor waarschuwde dat de ooit zo veilige Amerikaanse staatsobligaties nu een gevaarlijke belegging zijn. Een terrible investment, noemde Buffett het.

Ik liet u mede aan de hand van een grafiek zien waarom de Amerikaanse obligatiemarkt is ontaard in een enorme bubbel, die ieder moment kan barsten. Om het voor u nog beter te illustreren, maakte ik onderstaande vergelijking met een bubbel op de aandelenmarkt:

Met een 10-jaars rente die nu 1,8% is, kan je de Amerikaanse obligatiemarkt vergelijken met de beurs zoals die in 1999 was. Een beurs waarop aandelen gemiddeld 55 keer de jaarwinst noteren. Terwijl 15 keer normaal is.

Deze vergelijking is echter nog veel te positief!
Want als je belegt in een aandeel dat 55 keer de jaarwinst noteert, dan beleg je in ieder geval nog in een bedrijf dat winst maakt. Je betaalt wel een véél te hoge prijs voor het aandeel, maar het heeft ten minste waarde.

Iemand die zijn geld uitleent aan de Verenigde Staten, leent het uit aan een feitelijk failliete boedel. Een veredeld pyramidespel waarbij het ene gat met het andere wordt gedicht. Een land dat ieder jaar fors verlies lijdt en wiens schuld in snel tempo oploopt.

Hier de juiste vergelijking
De Amerikaanse obligatiemarkt is als een internetaandeel uit 1999 dat feitelijk waardeloos is, maar dat wél een enorm hoge koers noteert. Je kunt het vergelijken met een aandeel als Worldonline toen het naar de beurs ging.
Iemand die toen nuchter de cijfers bestudeerde en er op de juiste manier op inspeelde, maakte vele honderden procenten winst in korte tijd. Die kans hebt ú nu ook!

Profiteren is enorm eenvoudig
In ons rapport “De Amerikaanse obligatiemarkt staat op springen!” vertellen we u concreet hoe u daar op zeer simpele wijze enorm van kunt profiteren. Uiteraard sturen we u ook een mail, iedere keer als we zelf actie gaan ondernemen.

Wij verwachten vele honderden procenten winst te maken op het barsten van deze historische bubbel. Profiteert u mee? Bestelt u dan hier het obligatierapport.

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Amerikaanse manipulatie en hypocrisie

Een reeks aan ‘toevallige’ gebeurtenissen. Het ‘onafhankelijke’ rating bureau S&P verlaagde op 5 augustus de Amerikaanse credit rating van AAA naar AA+ (wat nog veel te hoog is). Op 13 augustus begint de SEC een onderzoek naar het feit dat S&P vóór de kredietcrisis een AAA-stempel had geplakt op al die verknipte en verpakte rommelhypotheken.

Naar Moody’s en Fitch, die daar net zo schuldig aan zijn, werd geen onderzoek gestart. Want die hebben de AAA-rating braaf intact gehouden. En gisteren werd bekend dat de baas van S&P opstapt. Een ‘toevallige’ reeks van gebeurtenissen die aangeeft hoe politiek en de grote bedrijven vier handen op één buik zijn en wat er gebeurt als iemand de gevestigde belangen schaadt.

Volgens Warren Buffett moet de VS juist een AAAA-rating krijgen. Precies omdat ze altijd geld kunnen printen en daarom altijd hun schulden kunnen aflossen. “Je krijgt daar wel inflatie van, maar dat is weer een ander verhaal”, aldus Buffett. Weer zo’n hypocriete opmerking van die man. Hij weet precies wat de gevolgen van inflatie zijn, maar zorgt ervoor dat hij in het straatje van de politieke machthebbers blijft praten.

Net zoals wij vorige week in dit artikel, is ook Buffett trouwens van mening dat je voor de langere termijn niet in cash of obligaties moet zitten en is hij positief over aandelen. Hij schrijft in de NYT een artikel dat hij (als superrijke) meer belasting wil betalen. Zodat de gewone burger daarvan ‘de vruchten kan plukken’. Maar hij rept er met geen woord over dat het een schande (en pure diefstal) is dat de gewone burger achteruit boert met zijn spaarrekening.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Wat doen de superbeleggers?

Vorige week zag ik een intervieuw met superbelegger Jim Rogers. Het is in mijn ogen belangrijk om te weten hoe dit soort grote jongens tegen de wereld aankijken. Ik luister ook veel liever naar iemand als Jim Rogers dan naar de bij het grote publiek veel meer bekende Warren Buffett. Want bij die laatste heb ik altijd het gevoel dat hij niets vertelt. In dit artikel schreef ik al eens dat Buffett op mij een wat dommige indruk maakt, terwijl hij dat uiteraard niet is.

Iemand als Jim Rogers daarentegen heeft geen dubbele agenda en vertelt eerlijk wat hij vindt. Hij heeft trouwens ook diverse boeken geschreven, waarvan ik u ‘Hot Commodities‘, ‘Investment Biker‘ en ‘Adventure Capitalist‘ van harte kan aanbevelen. Deze boeken lezen lekker weg en zijn zéér leerzaam.

Eigen conclusie trekken is cruciaal
De grootste fout die we als beleggers echter kunnen maken is dat we luisteren naar iemand als Jim Rogers (of wie dan ook) en vervolgens alles wat hij zegt klakkeloos als waarheid aannemen. We moeten hoe dan ook altijd onze eigen mening vormen. Wij luisteren daarom naar zo’n man, horen wat hij te zeggen heeft en zoeken vervolgens zelf zoveel mogelijk informatie op, zodat we zélf kunnen zien of we tot dezelfde conclusie komen.

De grootste zeepbel ter wereld
Precies datzelfde deden we toen Jim Rogers al eind 2009 vertelde dat hij een enorme zeepbel zag ontstaan op de Amerikaanse obligatiemarkt, dat hij niet wist wanneer die zeepbeld uiteen zou spatten, maar wel zeker wist dát dit zou gebeuren. We deden uiteraard onze eigen research, en in dit geval hoefde je geen kerngeleerde te zijn om tot dezelfde conclusie te komen. Het was tijd om deze zeepbel scherp in de gaten te houden…

Horten en stoten
Toen we in het najaar de eerste tekenen zagen dat de Amerikaanse obligatiemarkt op barsten stond, lanceerden wij ons rapport “
De Amerikaanse obligatiemarkt staat op springen!“. Sindsdien hebben we een mooie winst gerealiseerd, maar is de zeepbel nog niet definitief uiteengespat. Want zoiets gaat altijd gepaard met de nodige horten en stoten. Voordeel daarvan is dat de échte winst nog gaat komen.

In het interview van vorige week vertelde Jim Rogers dat hij de Amerikaanse obligatiemarkt als de grootste zeepbel op ’s werelds financiele markten beschouwt én dat hij sinds oktober inspeelt op het uiteenspatten van die zeepbel. Dat maakt ons best een beetje trots, want wij doen sinds oktober precies hetzelfde als hij.

Bestelt u dit unieke rapport hier, want u bent nu nog op tijd om de écht grote winst mee te pakken.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Een dommige Warren Buffett

Ik heb het niet zo op die Warren Buffett. Nooit gehad ook. Hij komt op mij altijd een beetje dommig over. Dit omdat ik altijd het gevoel heb dat hij niets concreets vertelt als hij spreekt. Ik heb nog hem nog nooit iets horen zeggen waar ik iets van leerde, of waardoor hij mij aan het denken zette. Hij komt dus dommig over, maar dat is hij uiteraard niet. Dat betekent dat hij zich heeft bekwaamd in het praten zonder echt iets te zeggen. Iets wat niet past bij de onafhankelijke belegger, die velen in hem zien.

Gisteren verklaarde hij met een uitgestreken gezicht dat hij de kredietcrisis niet had zien aankomen, en dat hij de rating agencies daardoor niet kan beschuldigen van het feit dat zij dat ook niet zagen aankomen. Eerst dat dommige (de onschuldige belegger die het allemaal niet zag aankomen), om daarna iedereen een rad voor ogen te draaien. Want het is helemaal niet de taak van de rating agencies om een crisis te zien aankomen!

Als een bank een stuk of duizend hypotheekleningen in een pakket stopt en daar een beleggingsproduct van maakt, en vervolgens aan bijvoorbeeld Moody’s vraagt om daar een oordeel over te geven, dan is het de taak van Moody’s om te onderzoeken of die hypotheekleningen op een verantwoorde manier zijn verstrekt. En dus een lage rating te geven als er veel te grote hypotheekleningen zijn verstrekt aan mensen die werkloos zijn, of zelfs geen salarisstrook hoefden af te geven. Dit deden ze niet. Ze plakten op alles triple-A zonder verder ook maar één hypotheekaanvraag te onderzoeken.

Warren Buffett weet dat donders goed. Hij weet donders goed dat die rating agencies hun werk niet hebben gedaan, hij weet dat ze dit bewust niet hebben gedaan, en hij weet dat de reden daarvan ligt in het feit dat al deze banken zeer waarschijnlijk de grootste klanten zijn van Moody’s, Standard & Poors, Fitch, etc. Hij draait mensen een rad voor ogen zonder dat hij op een feitelijke leugen te betrappen is. Warren Buffett past hiermee precies in het rijtje politici en bankiers die de waarheid minder belangrijk vinden dan vriendelijk zijn voor hun Wall-Street vriendjes.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Als je nu toch zoveel geld hebt, waarom werk je dan nog zo hard?

(door Tom Lassing)
Zou Warren Buffett die vraag wel eens krijgen? Hij bezit 45 miljard dollar en is zoiets als 78. Hij zou toch wel de eerste zijn die in feite zou kunnen stoppen met werken.

Ik heb het vermoeden dat het antwoord van Warren Buffett niet heel veel anders dan dat van veel andere rijke ondernemers zou zijn.

Dat antwoord is: Wat moet je met je leven als je niet meer dat zou doen wat je ontzettend leuk vindt om te doen? Hoe lang is op een warm strand liggen leuk? Hoe vaak moet je exotische landen bezoeken en dat maar leuk blijven vinden? Hoe lang kan je in je eigen zwembad dobberen tot je het zat wordt?

Niets zo motiverend als een wedstrijdje
Nu vind ik van mezelf dat ik nog niet rijk genoeg ben om te kunnen denken aan stoppen met werken, maar stél even dat ik nu ‘rijk genoeg’ zou zijn, zou ik mijn leven dan willen veranderen? Eerlijk gezegd denk ik het niet. Ik heb jaren geleden heel bewust gekozen wat ik wilde doen en ben er naar gaan leven. Daarbij hoort nog altijd geld verdienen, ook als ik in de situatie zou verkeren genoeg geld te hebben. Dit omdat in geld verdienen ook een stukje uitdaging zit. Niets zo motiverend als een wedstrijdje, al is het maar met jezelf.

Is Warren Buffett hartstikke gek?
Wat moet je met je leven als je geen doelen meer zou hebben? Als je niet meer zou mogen doen wat je echt leuk vindt? Warren Buffett lijkt hartstikke gek dat hij nog zo hard werkt, maar de beste man is nu eenmaal wel extreem goed in wat hij doet. Als dat toch is waar hij het liefste mee bezig is, waarom zou hij dan op een of ander exotisch strand moeten gaan liggen?

Slechte keuze gemaakt?
Op het moment dat iemand mij vraagt waarom ik nog werk, dan denk ik dat zo iemand eigenlijk zegt: Ik heb zelf een slechte keuze gemaakt in mijn leven en ik zou zelf direct stoppen met die slechte keuze als ik maar genoeg geld had om dat te doen?

Persoonlijk heb ik enkele jaren geleden echter héél bewust de keuze gemaakt om te leven zoals ik leef. Waarom doe ik dus wat ik doe? Simpel, omdat ik het ontzettend leuk vind. In geld gemeten ben ik nog niet schatrijk, maar gezien hoe ik mijn leven kan inrichten, ben ik ontzettend rijk. Er is immers meer in het leven dan geld verdienen. Als je je dat ook bewust bent, en als je je leven bewust leeft, dan kan het leven heel mooi zijn. Ik ben een gelukkig mens en zover ik begrepen heb, is Warren Buffett dat ook.

Tom Lassing is eigenaar van BeursAccent, wiens Insider abonnees afgelopen jaar maar liefst twaalf keer een winst van 100% konden incasseren.

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Beleggingshorizon

(Gastauteur: Tom Lassing)
Anders gezegd, na hoeveel tijd verwacht u het door u gewenste beleggingsresultaat bereikt te hebben? Services die schermen met enorme behaalde of te behalen rendementen, zien dat dit commercieel gezien prachtig werkt. Zo kwam ik een service tegen die in 2008 meer dan 2000% rendement had gemaakt. Een enorme prestatie, die voortkwam uit de fantastische belegging in een put optie positie die ze wijs genoeg heel lang vastgehouden hebben. Hun abonneebestand is dit jaar werkelijk naar de maan geschoten.
Vooralsnog echter, lijkt het rendement van 2009 niet op het rendement van 2008. De beurs wil niet nog een keer zo keihard dalen…
Hoe ver ligt de beleggingshorizon van de nieuwe abonnees op die service denkt u? Ik denk zelf dat ze hopen in één klap en liefst binnen enkele maanden ‘binnen’ te zijn.

Ongeloof
De kans dat het gaat gebeuren is vrijwel nihil, zelfs bij een service die al een keer zeer fors presteerde. Als ik zeg of schrijf dat beleggers moeten denken aan een horizon van dertig jaar, dan is er ongeloof. Het moet toch mogelijk zijn om sneller met beleggen ‘binnen te lopen’?
Ik vrees van niet. Rendement op rendement heeft namelijk tijd nodig. Het heeft ook rendement nodig…
Dat laatste wil vaak ook maar niet lukken. Dat ‘gokje’ leek zo kansrijk, maar pakte weer eens verkeerd uit. Een bekend gegeven? Een korte termijn belegging werd maar weer eens een lange termijn belegging. Ook zo’n gegeven waar veel beleggers mee in portefeuille zitten.

Mazzel
Van Warren Buffett wordt vaak gezegd dat hij mazzel had en zijn geluk in de huidige markt niet meer kan bestaan. Het is onzin. Warren Buffett heeft zich ook keihard afgevraagd waarom bedrijven in elkaar storten nét nadat hij er een belegging in deed. Salomon Brothers en General Ré, maar zelfs Berkshire Hathaway en ook al zijn beleggingen in luchtvaartmaatswchappijen zijn er voorbeelden van. Zelfs Warren Buffett heeft moeten leren dat de beste horizon er één is die dertig jaar verder ligt. Misschien niet in dezelfde posities, maar wel in de portefeuille.

Tom Lassing is directeur/eigenaar van
BeursAccent, gespecialiseerd in het inspelen op mondiale trends als energie, grondstoffen, China, etc.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Waarom een recessie juist positief is

We zitten in een recessie. Wat vervelend! Alleen maar slecht nieuws over dalende beurskoersen, massa ontslagen, graaiende bankdirecteuren, ruzie tussen het Belgische deel van Fortis en haar aandeelhouders, tussen de aandeelhouders onderling en nog veel meer. Je zou voor minder depressief worden!

Beïnvloed door golf van slecht economisch nieuws
Een van onze lezers die een reactie stuurde had zich duidelijk ook laten beïnvloeden door de golf van slecht nieuws in de media en was ook vergeten om nuchter na te denken. En hij is niet de enige, want aan veel mails merken we dat beleggers zich compleet laten meeslepen door de golf aan negatief nieuws.

Natuurlijk kan je niet meer blind op je bank vertrouwen en moet je nu wat zekerheid voor jezelf inbouwen. Maar wat ik aandraag als oplossing om ervoor te zorgen dat je spaargeld altijd veilig is, is toch écht door ieder nuchter denkend mens te bedenken!

Laat u niet meeslepen door slecht nieuws in de kranten en op tv en blijf vooral nuchter nadenken!

Sommigen schrijven bijvoorbeeld dat je veel lef moet hebben, stoutmoedig moet zijn, om nu aandelen te kopen. Dat Warren Buffett en John Templeton bij vorige crises dus het léf hadden om aandelen te kopen. Als u dat ook denkt, dan heb ik nieuws voor u.

Net iets anders dan de gemiddelde belegger
Deze twee iconen hadden absoluut géén lef en ze waren absoluut niét stoutmoedig! Ze wilden ook helemaal geen dingen doen waar ze lef voor nodig hebben! Zij wisten wél wat een recessie precies inhoudt én ze belegden hun geld op een compleet rationele manier. Zij dachten gewoon een slagje anders dan de gemiddelde belegger. Zij werden angstig als de economie hot was en juist hebzuchtig zodra er sprake was van recessie. Daarbij negeerden ze uiteraard compleet de media. Ze keken alleen maar naar de cijfers en naar de geschiedenis.

Daarom is het hoog tijd dat we even het verschijnsel recessie in het juiste perspectief plaatsen. We vallen gelijk met de deur in huis met een ferme uitspraak:

Recessie is gezond
Een recessie is eigenlijk een zeer gezond verschijnsel. Het is een periode van grote schoonmaak. Geen leuke periode (maar schoonmaken is óók niet leuk), maar wel een periode waarin de voorwaarden worden gecreëerd voor gezonde economische groei.

De zwakste (dus niet de kleinste) bedrijven verdwijnen
Tijdens een recessie daalt de vraag naar producten en diensten. Het gevolg hiervan is dat zwakke bedrijven verdwijnen, dat de sterke bedrijven overeind blijven en sterker uit de recessie naar voren komen.

Met sterke bedrijven bedoel ik niet de grootste, maar de bedrijven die in goede tijden niet overmoedig werden, geen geld over de balk smeten, een goede service bleven verlenen aan hun klanten etc. Kortom: bedrijven die niet gemakzuchtig werden in gemakkelijke tijden, waarin de winst als vanzelf binnen stroomde. Deze bedrijven zijn financieel, maar ook mentaal veel beter geprepareerd om een recessie goed door te komen. Ze moeten tenslotte alleen maar blijven doordoen met wat ze al gewoon waren.

Een recessie is prachtig voor ons als consument
Voor ons consumenten is het een zegen dat bedrijven die een slechte service verleenden verdwijnen en dat de betere overblijven. We krijgen een betere service voor een betere prijs, worden vriendelijk behandeld. Kortom, meer bedrijven vinden ons consumenten weer écht belangrijk. En van bedrijven die geleid worden door sukkels die denken dat het allemaal vanzelf gaat, worden we als consument verlost.

Een recessie is prachtig voor gemotiveerde werknemers én voor startende ondernemers
Dit is misschien politiek zeer gevoelig, maar probeer het vanuit een macro-economisch perspectief te lezen.

In goede tijden kan je als werknemer overal aan de slag. In Vlaamse restaurants werd de afgelopen jaren steen en been geklaagd door de eigenaars omdat het bijna onmogelijk was om goed geschoold, gemotiveerd en leergierig personeel te vinden dat voor een normaal salaris wilde werken. In veel andere sectoren zag je hetzelfde beeld en dat natuurlijk niet alleen in Vlaanderen.

Prachtige kansen voor ambitieuze werknemers
Deze recessie zal daarom vooral voor jonge mensen op scherp zetten. Ze zullen nu leren dat het allemaal niet vanzelf gaat, dus dat ze concurrerend moeten zijn. Dat het aan hen is om ervoor te zorgen dat ze een aantrekkelijke partij zijn voor een bedrijf. Ze zullen moeten kijken waar de kansen liggen, zich moeten scholen en als ze werk vinden moeten ze hard werken en vooral leergierig zijn en blijven. Ook hier geldt: voor werknemers die dit beseffen en hiernaar handelen ligt een prachtige toekomst in het verschiet.

Prachtige kansen voor beginnende ondernemers
Ook voor ambitieuze aspirant ondernemers liggen er prachtige kansen. Om bij het voorbeeld van die Vlaamse restaurants te blijven: er zullen er een aantal verdwijnen en dat zijn vooral de minder goede. Er vallen veel plaatsen vrij en daar kunnen aspirant ondernemers straks perfect op inspringen. Gevolg is dat je straks in Vlaanderen meer keuze uit betere restaurants hebt met beter personeel, dus betere service. Iedereen gelukkig!

Enorme kansen voor beleggers
Zoals ik vorige week al in deze nieuwsbrief schreef, liggen er juist in tijden van recessie prachtige kansen voor beleggers. We hoeven alleen maar te kijken welke bedrijven er het beste voor staan, winst maken en vooral een zodanig sterke financiële positie dat ze niet naar hun bank hoeven voor een lening.

Denk vanaf vandaag andersom!
Ik nodig u daarom uit om vanaf vandaag andersom te denken. Ik geef u daarvoor de volgende stelling mee:

Een snelle economische groei is negatief
Het leidt tot gemakzucht, overconsumptie, financiële excessen, gebrek aan creativiteit, inefficiëntie. De basis voor een recessie wordt in deze periode gelegd. Bij snelle economische groei denken mensen overdreven positief en betalen teveel geld voor aandelen, waarmee de basis wordt gelegd voor verlies of voor verplicht jarenlang wachten tot de koersen weer stijgen.

Een recessie is positief
Het leidt tot besparingen, initiatief, creativiteit, efficiëntie, productiviteit, nieuwe kansen en meer saamhorigheid. In een recessie wordt de basis gelegd voor gezonde economische groei. Midden in een recessie kan je supergoedkoop beleggen in aandelen van sterke bedrijven en dat leidt tot enorme winsten.

Beleg vanaf nú in spotgoedkope aandelen
Met TopAandelen selecteren we spotgoedkope aandelen, maar dan wel van bedrijven die een supersterke financiële positie hebben. Want als je niet afhankelijk van banken wilt zijn, beleg dan ook in aandelen van bedrijven die geen geld van een bank nodig hebben. Wilt u in 2009 alleen in dit soort bedrijven beleggen, neem dan een jaarabonnement en u ontvangt deze maand al een extra verrassing.

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media: