Miljoenen – Miljarden – Biljoenen

Is het u ook opgevallen?
Sinds het uitbreken van de crisis gaan de reddingsoperaties en steunpakketten van honderden miljarden over tafel alsof het over een pakje sigaretten gaat. Steunfondsje van 500 miljard. LTRO’tje van bijna een biljoen. Geen mens die nog schrikt van dit soort bedragen.

De meeste mensen hebben dan ook geen enkel besef hoe enorm groot die bedragen zijn. Toen onze politici ongeveer twee maanden geleden een reddingspakket voor de Spaanse banken aankondigden, vertelde ik u in dit artikel hoeveel u en ik daaraan bijdragen. Dat maakt het al een stuk directer.

Ook raken veel mensen in de war van al die bedragen. Een miljard is duizend miljoen. Een biljoen is duizend miljard. En in het Engels is een miljard dan weer ‘a billion’. En een biljoen is in het Engels ‘a trillion’. Volgt u het nog?

In bijgaand filmpje laat Tony Robbins zien hoe je op een simpele manier dit soort bedragen in het juiste perspectief plaatst. Het helpt om je te realiseren hoe enorm veel geld een biljoen (a trillion) eigenlijk is.

Tegelijk laat hij zien hoeveel je het begrotingstekort kunt verlagen door de rijke burgers en bedrijven meer belasting te laten betalen.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Mijn nichtje van 3 kan dit ook

Sinds het uitbreken van de kredietcrisis krijgen we als burgers steeds grotere bedragen/getallen te horen over tekorten, schulden, reddingsoperaties, staatssteun, etc.

De laatste tijd krijg ik daarbij steeds meer het gevoel dat de grootte van dit soort cijfers niet meer tot in het hoofd van de gemiddelde burger/belegger doordringt. Dat mensen denken: “het zal allemaal wel…”. Best begrijpelijk, maar het is in mijn ogen niet erg slim om je ogen te sluiten voor de werkelijkheid.

$14.300.000.000.000
Neem nu de Amerikaanse staatsschuld. Die bedraagt nu $14,3 biljoen. Dus $14.300 miljard. Ofwel $14.300.000.000.000. Hoe gaat iemand dat ooit terugbetalen? Je zou denken dat in Washington alarmbellen gaan rinkelen, dat er paniek ontstaat, dat direct alle verloven worden ingetrokken, dat de broekriem massaal wordt aangehaald. Niet is echter minder waar.

In dit artikel vertelde ik u enkele weken geleden al dat de Amerikaanse politici het zélfs niet eens konden worden over schrappen van een $2 miljard subsidie aan megarijke oliemaatschappijen. Een teken aan de wand.

Hoe lang zou ú dit kunnen volhouden?
Erger nog. Obama heeft voor 2011 zelfs een begroting gepresenteerd (
zie hier, pagina 3) waarin de inkomsten worden geschat op $2174 miljard en de uitgaven op $3819 miljard. Hij geeft ook dit jaar dus maar liefst 75% meer uit dan er binnenkomt. Kunt u zich voorstellen wat er met ú gebeurt als u een paar jaar achter elkaar 75% meer geld zou uitgeven dan er bij u binnenkomt?

Als u de meerjarenbegroting bekijkt, dan ziet u ook dat het volgens Obama de komende jaren ‘beter’ zal gaan. Lagere begrotingstekorten. Om dit te realiseren snijden ze echter vooral niet in de uitgaven. Ze gaan er gewoon vanuit dat de inkomsten zullen stijgen. Zo kan mijn nichtje van 3 ook een begroting in elkaar flansen!

Het kan alleen maar fout gaan
Als je dit allemaal bekijkt, dan kan het niet anders dan fout gaan. De Amerikaanse overheid leent geld door uitgifte van staatsobligaties. En het moet iedere keer meer geld lenen om haar spilzucht te financieren en dus iedere keer meer staatsobligaties uitgeven. Maar welke gek gaat straks nog geld aan hen lenen? Ik in ieder geval niet!

We gaan hetzelfde zien als met Griekenland. Op een bepaald moment slaat de vlam in de pan, rent iedereen tegelijk naar de uitgang en stort de Amerikaanse obligatiemarkt in. Er zijn indicaties dat dit in juli/augustus al kan gebeuren, maar geen mens die het wéét.

Eén ding weet ik echter wél zeker
Zodra de vlam in de pan slaat, gaan we met onze obligatiestrategie een megawinst realiseren. Als u ook tot de conclusie komt dat deze situatie onhoudbaar is, zorgt u er dan vooral voor dat u deze unieke kans niet misloopt.
Klikt u hier om ons obligatierapport nu te bestellen.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media: