Langlopende spaarplannen met hoge vaste rente

De afgelopen tijd zie ik regelmatig reclamespotjes op tv langs komen van een verzekeraar die een langlopend spaarplan aanbiedt tegen een vaste, hoge rente.

De betrouwbaarheid spat van de beeldbuis zo de huiskamer in. Een doodnormale oma die wat wil sparen voor haar kleinkind. Een liefdevol naar haar baby kijkende moeder die wil dat ze het later net zo goed heeft als zij.

Vaak zie je bij zo’n reclamespotje dit soort idyllische beelden.

Tien jaar lang maandelijks een bedrag opzij zetten en daarover 2,75% rente ontvangen.

Wat kan dáár nou mis mee zijn?
Altijd als je spaargeld bij een financiële instelling brengt, moet je beseffen dat die instelling als (normaal en gezond) doel heeft om winst te maken.

Als een bank of verzekeraar u 2,75% betaalt, dan moet zij het van u ontvangen geld voor minimaal 4%-4,5% weg kunnen zetten om zodoende na aftrek van administratie- en reclamekosten nog wat winst over te houden.

De regels van risico management bij een financiële instelling
Het oogmerk van een financiële instelling is echter niet alleen winst maken. Het hoort volgens de regels van goed risicomanagement ook te gebeuren op een zo risicoloos mogelijke manier.

Simpel gezegd, als een bank of verzekeraar u een vrijwel risicoloos spaarplan aanbiedt en daar 2,75% vaste rente voor betaalt, dan is zij volgens de regels van goed risicomanagement verplicht het van u ontvangen spaargeld zelf óók vrijwel risicoloos te beleggen.

Daar wringt de schoen
Want ik begrijp met de beste wil van de wereld niet hoe een financiële instelling 4% rendement kan halen op het van spaarders ontvangen geld, zonder daarbij behoorlijk wat risico te nemen.

Vroeger kon een bank of verzekeraar het van depositospaarders ontvangen geld gewoon in Nederlandse of Duitse staatsobligaties steken en daar 5% rente op ontvangen.

Nu brengen dat soort veilige beleggingen zelfs minder dan 1% op. En door de lage rente brengen bedrijfsobligaties van betrouwbare multinationals (zoals Unilever, Shell etc.) nu zelfs minder dan 2% op.

Mijn conclusie
Met een rente van 2,75% maakt een financiële instelling volgens mij een véél te grote belofte naar de klant toe. Waardoor kleine spaarders dénken dat ze voor veiligheid kiezen, terwijl ze feitelijk een behoorlijk groot risico lopen dat het mis gaat.

De andere adder onder het gras
Ondanks de Duitse tegenwerking zal de ECB vroeg of laat overgaan tot massaal geld printen. Met als doel om inflatie richting 3% te krijgen om zodoende de koopkrachtwaarde van de euro te verlagen, en daarmee de druk van de Europese staatsschulden.

Als inflatie alleen al naar 3% stijgt, lijd je met dit soort langlopende spaarrekeningen met vaste rente verlies. En als de markt haar vertrouwen in de euro verliest (zoals nu met Japan gebeurt), dan zal dat verlies alleen maar groter worden.

De algemene regel bij spaarproducten
Als de rente historisch gezien hoog staat, zijn spaarproducten met langlopende, vaste rente een goed idee. Als de rente laag staat, absoluut niet.

Op dit moment zijn spaarproducten met vaste rente en lange looptijd wat mij betreft dus een zéér slecht idee.

Als de beloofde rente te hoog is, loop je onnodig risico
Als u een aanbieding voor een spaarrekening ziet, vergelijk de rente altijd met de rente op een Nederlandse of Duitse staatsobligatie met dezelfde looptijd.

Als een financiële instelling op een 10-jarig spaarplan een fors hogere rente belooft dan de rente op de 10-jarige Nederlandse of Duitse staatsobligatie, dan heb je alle reden om achterdochtig te worden.

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Het enige waar je op moet letten

We ontvingen afgelopen weken diverse mails van mensen met vragen over goud en zilver. En uit veel van die mails blijkt dat mensen de basis uit het oog verliezen. Ze vergeten wat de fundamentele reden is om goud en/of zilver te bezitten.

Terwijl het juist tijdens een tijdelijke prijsdaling cruciaal is om jezelf er continu aan te herinneren waaróm het belangrijk is om goud en/of zilver te bezitten. Want dat helpt om domme acties te voorkomen én om juist van de lagere goud- en zilverprijs te profiteren!

Hieronder laat ik u even een langjarige grafiek zien. Deze grafiek geeft de waarde van diverse valuta weer. In goud gemeten.


Op deze grafiek is duidelijk te zien wat er gebeurde nadat Nixon in 1971 de goudstandaard opblies. Vanaf dat moment gingen bij centrale banken de geldpersen aan. Met als gevolg dat de waarde van papiergeld tot 1980 fors daalde (en de goudprijs fors steeg).

Daarna zien we vanaf 1980 hoe de waarde van papiergeld steeg (en goud dus in prijs daalde), en vervolgens zien we hoe de waarde van papiergeld sinds 2001 is gedaald. En goud dus in prijs is gestegen.

1980-2000: geen enkele reden om goud of zilver te bezitten
Tussen 1980 en 2000 voerden centrale banken een verantwoord beleid, gericht op het hebben van een sterke, waardevaste munt. Hoge rente, lage inflatie. En dus was het absoluut niet nodig om goud of zilver te bezitten.

Na het barsten van de Nasdaq-bubbel en de aanslagen van 09/11 begonnen centrale banken opnieuw geld te printen. En sinds 2008 hebben ze alle remmen los gegooid. En hebben ze hun rente op lager dan 1% staan. Sinds 2001 is de waarde van papiergeld daarom fors gedaald (en zijn goud en zilver fors in prijs gestegen).

Mijn conclusie
Het enige waar je op moet letten is het beleid van ’s werelds centrale banken. Zo lang centrale banken de rente kunstmatig laag houden, en zo lang centrale banken massaal geld blijven printen, is het verstandig om goud (en zilver) te bezitten.

Daar doet de huidige correctie niets aan af. Kijkt u maar eens op de grafiek of u de correctie van 1975 nog kunt vinden. Die was fors zwaarder van de huidige. Op deze langjarige grafiek is het slechts een blipje!

Hoe lang blijven centrale banken dit beleid nog voeren?
Net zo lang tot inflatie uit de hand loopt. Nu de rente verhogen en stoppen met geld printen veroorzaakt direct een economische depressie die zijn gelijke in de geschiedenis niet kent. En dus zullen ze niet alleen geld blijven printen, maar zullen ze ook steeds meer papiergeld gaan printen.

Het is daarom nu véél interessanter dan een jaar geleden om goud en zilver bij te kopen. Want het is alleen maar goedkoper geworden!

Ik blijf daarom absoluut bijkopen! Het is wat mij betreft de enige manier om mijn spaargeld te beschermen tegen het huidige wanbeleid van politici en centrale banken. Klikt u hier voor de aanbieders die wij de beste vinden.

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Het omgekeerde recept

De Federal Reserve gaat dus tot juni 2012 voor 400 miljard aan kortlopende staatsobligaties verkopen en daarvoor langlopende staatsobligaties aankopen. Dit met als doel om de lange termijn rente, die toch al nooit eerder zo laag is geweest, nog verder omlaag te drukken. En om zo consumenten en bedrijven aan te sporen om geld te lenen.

Economisch gezien het omgekeerde recept van wat nodig is om de economie weer structureel gezond te maken. Want daarvoor is nu juist een hogere rente nodig, zodat spaarders worden beloond, mensen hun schulden aflossen en zodat bedrijven die zich teveel in de schulden hebben gestoken, failliet gaan. De sowieso onvermijdelijke recessie moet volgens de heren politici en centrale bankiers echter tegen iedere prijs worden voorkomen.

Met onze obligatiestrategie staan we door deze Bernanke ongein fors op verlies, want zoals ik de afgelopen weken al in een reeks artikelen schreef, zijn beleggers sinds augustus massaal náár Amerikaanse staatsobligaties gevlucht, terwijl wij er juist op inspelen dat beleggers daarvan wég vluchten.

Het blijft echter altijd belangrijk om simpel te denken. Iemand die bij zijn volle verstand is, gaat niét zijn zuur verdiende geld voor een periode van 10 jaar uitlenen en daarvoor 1,72% rente ontvangen, terwijl inflatie 3,7% is. Ik zou onder die voorwaarden mijn geld niet eens aan een supersolide instelling uitlenen. En dus al helemaal niet aan een in schulden zwemmende Amerikaanse overheid.

Wat we naar mijn overtuiging dan ook zien is een enorme hoeveelheid geld die tijdelijk in langjarige Amerikaanse staatsobligaties wordt geparkeerd. Even rente pakken en hopelijk een snelle koerswinst zolang de trein de goede kant op blijft rijden. Met uiteraard de bedoeling om ‘tijdig’ te verkopen zodra de rente gaat stijgen. Precies om die reden schreef ik vorige week in dit artikel dat vroeg of laat het moment aanbreekt dat iedereen tegelijk naar de uitgang wil.

Als dat moment aanbreekt, dan kan je maar beter niet in obligaties zitten. En nóg beter is het dan om onze obligatiestrategie te volgen. Ik weet niet of de huidige rente nog verder kan dalen. Op de financiële markten is alles mogelijk. Maar wat ik wél weet is dat de situatie op termijn onhoudbaar is en dat het winstpotentieel astronomisch hoog is. Profiteer daarvan.
Klikt u hier voor meer info.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media: