Een belegging met hoog risico

Ik wil het toch graag nog even met u hebben over dit artikel van afgelopen dinsdag. En over spaargeld.

Als je niet wilt beleggen, als je geen risico’s met je geld wilt nemen, als je geen gedoe aan je kop wilt, dan zet je je geld op een spaarrekening.

Dat is de logica die er bij misschien wel 99% van de bevolking in is gestampt.
Alleen klopt er hélemaal niets van die logica.

Als je geld op een spaarrekening zet, dan leen je geld uit aan de bank!

Banken staan er financieel belabberd voor
De spaarrekening is daarmee een belegging. Punt. Als je geld uitleent aan een bank die er financieel belabberd voor staat, dan is de spaarrekening ook nog eens een belegging met hoog risico.

Het toeval wil dat het gros van de banken er financieel inderdaad belabberd voor staat. Zie ons gratis rapport “Wees voorbereid en heb een plan!” (dat we over een maand weer gaan updaten).

Met een spaarrekening loopt u de volgende risico’s:

1. Doordat de rente na aftrek van belasting en inflatie negatief is, gaat de koopkracht van je spaargeld ongemerkt, maar gestaag achteruit. Dit is al sinds 2009 het geval.

2. Als je bank in financiële problemen komt, stond tot nu toe de overheid klaar met een zak geld. Politici zien nu in dat die vlieger niet meer opgaat omdat staatsschulden te hoog zijn opgelopen.

Sinds de Cyprus bail-in is de kans zeer groot dat je als spaarder gaat meebetalen aan de redding van je bank.

3. Zie mijn artikel van dinsdag. Harvard-economen Reinhart en Rogoff schrijven in opdracht van het IMF dat het onvermijdelijk is dat de spaarder straks (linksom of rechtsom) gaat meebetalen om de staatsschuld te verlagen.

Nog iets om over na te denken
In hun IMF Working Paper geven Reinhart en Rogoff ons op pagina 14 een overzicht van crises in economisch ontwikkelde landen. Als je daar nog eens de crises in alle andere landen bij zou zetten, dan heb je een enorm lange lijst aan crises.

Al die crises hebben één gemeenschappelijk kenmerk. Namelijk dat de gewone spaarder het zwaarst de klos was. En dat burgers die hun spaargeld tijdig hadden omgezet in goud en/of zilver, geen centje pijn hadden.

Laat dit aan zoveel mogelijk mensen in uw omgeving lezen
Eenieder kiest zelf wat hij met zijn geld wil doen. Maar ik wil wél dat de mensen in mijn persoonlijke omgeving in ieder geval weet hebben van de hierboven vermelde risico’s.

Als u dat ook wilt, deel dit artikel dan met zoveel mogelijk mensen uit úw persoonlijke omgeving.

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Zorg dat u er klaar voor bent!

Ik hoop dat u het filmpje dat ik u gisteren toestuurde aandachtig hebt bekeken. Als u het nog niet hebt bekeken, doet u het dan alstublieft alsnog. Ik kende Frank Giustra (helaas) nog niet, maar hij is voor mij een openbaring. Ik heb nog niemand zo duidelijk zien vertellen waarom we op hyperinflatie afstevenen.

Het is voor mij in ieder geval zo belangrijk, dat ik vrienden en familie hierop wijs. Uiteraard kan ik hen (en u) slechts vertellen wat mijn verwachting is en waarom, en moet eenieder verder vooral met zijn geld doen wat hij zelf het beste vindt.

Het grote verschil tussen 2007 en 2012 
Vroeger kon je geld waar je geen risico mee wilde lopen gewoon op een spaarrekening zetten. Na aftrek van belasting en inflatie werd je spaargeld ieder jaar iets meer waard. Die tijden zijn sinds eind 2008 voorbij. Dankzij de centrale bankiers die voor ons beslissen dat de rente op 0,75% moet staan.

Nu boer je achteruit met je spaarrekening en door het vele geld printen gaat dit alleen maar erger worden. En zodra hyperinflatie optreedt, is je spaargeld simpelweg niets meer waard.

“De gewone spaarder zal worden vernietigd”, zegt Frank Giustra in het interview.

Hij zegt daarmee feitelijk precies hetzelfde als ook wij al enkele jaren lang vertellen. Zie ons rapport “Wees voorbereid en heb een plan!“, dat we toevallig vorige week nog hebben bijgewerkt met de laatst bekende informatie.

In het rapport vertellen we u precies waarin wij de komende jaren WEL zullen beleggen en daarnaast waarin we juist NIET zullen beleggen.

Vraagt u dit unieke gratis rapport hier aan en lees het aandachtig door. Als u vervolgens besluit dat u het met onze analyse eens bent, onderneem dan vooral actie. Zorg dat u financieel gezien goed voorbereid bent op de komende jaren!

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

Miljoenen – Miljarden – Biljoenen

Is het u ook opgevallen?
Sinds het uitbreken van de crisis gaan de reddingsoperaties en steunpakketten van honderden miljarden over tafel alsof het over een pakje sigaretten gaat. Steunfondsje van 500 miljard. LTRO’tje van bijna een biljoen. Geen mens die nog schrikt van dit soort bedragen.

De meeste mensen hebben dan ook geen enkel besef hoe enorm groot die bedragen zijn. Toen onze politici ongeveer twee maanden geleden een reddingspakket voor de Spaanse banken aankondigden, vertelde ik u in dit artikel hoeveel u en ik daaraan bijdragen. Dat maakt het al een stuk directer.

Ook raken veel mensen in de war van al die bedragen. Een miljard is duizend miljoen. Een biljoen is duizend miljard. En in het Engels is een miljard dan weer ‘a billion’. En een biljoen is in het Engels ‘a trillion’. Volgt u het nog?

In bijgaand filmpje laat Tony Robbins zien hoe je op een simpele manier dit soort bedragen in het juiste perspectief plaatst. Het helpt om je te realiseren hoe enorm veel geld een biljoen (a trillion) eigenlijk is.

Tegelijk laat hij zien hoeveel je het begrotingstekort kunt verlagen door de rijke burgers en bedrijven meer belasting te laten betalen.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media:

De Griekse puinhoop – enkele voorbeelden

Ik ben op dit moment het boek “Boomerang” aan het lezen van Michael Lewis. Een aanrader. Hij beschrijft in dit boek hoe de landencrisis is ontstaan in onder meer IJsland, Ierland en Griekenland.

Voor wat betreft de Grieken is het duidelijk dat ze zichzelf in de Eurozone hebben gelogen. Het hoofd van het statistisch bureau wist de cijfers zelfs zodanig te manipuleren dat hij als bijnaam “The Magician” had. De EU-politici zijn er met open ogen ingetuind, terwijl een beetje logisch denken al genoeg was om te weten dat de Griekse staatsfinanciën één grote puinhoop zijn. Enkele voorbeelden uit het boek die amusant en triest tegelijk zijn.

  • Twee derde deel van de Griekse medici hebben een officieel jaarinkomen dat lager is dan €12.000 (onder 12.000 euro hoef je geen belasting te betalen).
  • Als iemand die belasting ontduikt wordt gepakt, dan duurt het 15 jaar voordat een veroordeling plaats kan vinden.
  • De Griekse spoorwegen hebben een omzet van €100 miljoen. Alleen de personeelskosten bedragen al €400 miljoen. Overige kosten zijn €700 miljoen.
  • De gemiddelde Griekse spoorwegmedewerker verdient €65.000 per jaar.
  • Het Griekse onderwijssysteem is het slechtste van Europa, maar heeft per leerling 4 keer zoveel leraren als het Europese gemiddelde.
  • Voor zware beroepen geldt een pensioenleeftijd van 55 jaar voor mannen en 50 jaar voor vrouwen. Meer dan 600 beroepen zijn bestempeld als zwaar.

Van bovenstaande zaken zal onder Europese druk ongetwijfeld al het nodige zijn veranderd. Maar een cultuur waar burgers massaal belasting ontduiken en waar de overheid een grote, enorme puinhoop is, verander je niet even in één jaar. Ook niet in tien jaar.

Als je het allemaal leest, dan kan je tot maar één conclusie komen. Iedere euro die richting de Grieken gaat, is weggegooid geld.

 

Deel dit artikel per mail of via uw sociale media: